Mijn vader reageert bijna nooit op mijn berichtjes en zelfs al het om iets heet simplex gaat zoals waneer ik weer zakgeld krijg ik had hem een beetje een boos berichtje gestuurt dat ik het echt niet leuk vind dat hij niet reageert maar hij zei sorry maar doet er nog niks mee want moet in doen...?

Mijn vader heeft een vriendin waar hij alles voor doet. En die vriendin heeft een zoontje waar hij ook ongeveer alles voor doet. Mijn vader gaat om de haverklap vreemd. En liegt de boel bij elkaar dus eigenlijk hoef ik daar niet jaloers op te zijn maar toch. Ik zie mijn vader Max 1 keer in de 2 weken om ons mee te nemen naar iets zoals een museum voor hele kleine kinderen voor dat kind van die vriendin hij weet dat ik zulke dingen niet leuk vind het is voor hele kleine kinderen is maar . Het enige wat belangrijk is dat hij het leuk vindt ik ben er om te laten zien hoe een fantastische vader hij is. Terwijl hij niet eens met zijn eigen kind bezig is maar met die van een ander. Ik word altijd makkelijk genoemd omdat ik nooit zeur. Ik gedraag me altijd. Ergens ben ik jaloers omdat hij voor dat kind wel zijn best doet maar ik alleen gebruik wordt om te laten zien hoe fantastisch hij is. Ik zou graag willen dat hij zijn best ook voor mij zou willen doen. Maar over ongeveer 2 jaar is het klaar en zal hij niet meer om kijken naar dat kind wat eigenlijk best wel zielig is. Maar oké. Mischien is het wel egoïstisch dat ik dit zeg want ik zou eigenlijk graag die aandacht willen. Ik ben eigenlijk gewoon jaloers op wat zij wel krijgen en ik niet terwijl het enige wat hij mij geeft is dat hij me op mijn kop geeft voor de waarheid zegen dat ik het niet leuk vindt.

Ik haat het dat ik gescheiden ouders heb heb een stomme stiefvader die bemoeit zich overal mee

Mijn ouders zijn al 2,5 jaar uit elkaar maar mijn oudere broer doet nu het zelfde gedrag als mijn vader en ik reageer er heel vreemd op alsof het leven of dood is voor mijn lichaam kan iemand mij helpen?

Ik word er heel verdrietig van dat mijn ouders zijn gescheiden. Ik kan er niet goed door slapen en heb soms nachtmerries. Op school is er maar 1 ander kind in mijn klas met gescheiden ouders, dat vind ik ook moeilijk. Wat is jullie tip voor mij?

Hoi ik ben Meghan Ik twijfel heel erg aan me zelf en weet soms niet wat ik met mezelf aan moet!! Mama weet dit papa ook maar mama zegt dat het goed komt maar dat zegt ze al tienduizend keer al heel lang En papa zegt dat hij er voor me is maar hij doet toch niks dus ja ik ga ook al naar een psycholoog soms ben ik echt klaar met mijn leven echt waar!! Kan iemand me alsjeblieft helpen???!!! Ik weet niet meer wat ik met mijzelf moet IEMAND HELP!!!!!! Groetjes Meghan 🥰

Hoi ik had een vraag, mijn ouders zijn al 11 jaar gescheiden en een van mijn zusjes woont bij vader en een bij moeder. Afgelopen weekend is het tussen mijn vader en zusje geescaleerd. Waarop mijn stiefmoeder de keuze aan mijn vader gaf of ik eruit of mijn zusje eruit toen heeft hij voor mijn zusje gekozen ik weet wel dat hij blind voor mijn stiefmoeder zou kiezen maar toch is het pijnlijk. Mijn zusje heeft nu geen slaapplek want bij mijn moeder kan ze ook niet wonen want dan heeft ze ruzie met haar andere zusje. En ze doet alles om haar pijn en trauma van huiselijk geweld in het verleden te verdoven door alcohol drugs en seks. Hebben jullie advies hoe ik hier het best mee kan omgaan?

Mijn ouders zijn net 2 dagen uit elkaar. Het is geen vechtscheiding ofzo, ze wilden gewoon geen leven meer samen. Vanaf jonge leeftijd had ik dit verwacht, maar omdat het zo lang niet gebeurde (en m’n ouders eraan werkte samen), waande ik het ondertussen onmogelijk. Dit was dus ineens heel random. Het principe zelf vind ik moeilijk te vatten. Wat daarbij niet echt helpt is dat ze precies zo doen zoals ze eerst ook deden. M’n vader zou ergens anders gaan slapen, maar daar komt ook niks van. Ze leven gw als eerst. Dat is heel verwarrend. Ons gezin is fundamenteel veranderd, terwijl alles hetzelfde lijkt. Ik neem aan dat het bij anderen ook weleens zo gebeurt: dat de verandering pas later komt. M’n vraag is: hoe moet je het scheiden verwerken als het helemaal niet tastbaar is?

De nieuwe partner van mijn moeder heeft mij een Whatsappje gestuurd om te laten weten dat hij graag met mijn moeder zou willen trouwen, en hij is benieuwd naar mijn mening. Ze kennen elkaar echter niet eens een jaar en voor mijn gevoel doet hij 0 moeite om mij te leren kennen. Op mijn verjaardag zat hij bijvoorbeeld alleen maar op Instagram stomme filmpjes te kijken in plaats van praten met belangrijke mensen in mijn familie. Ook vind ik het belachelijk dat hij dit laat weten via een appje. Verder vind ik hem over het algemeen gewoon meh. Volgens mijn moeder staat hij heel dicht bij zijn gevoelens, maar dan zou je je moeten kunnen inleven in mij en mij niet een appje sturen over een aanzoek. Ik heb hier nogal veel verdriet van. Ik weet niet zo goed wat ik moet doen met de hele situatie.

Ik weet eigenlijk niet zo goed waarom ik dit schrijf, maar ik moet het gewoon even kwijt. Ik ben 17 jaar en mijn ouders zijn gescheiden. Ik heb altijd geprobeerd om gewoon door te gaan, maar ik merk dat alles me de laatste tijd te veel wordt. School gaat slecht en ik heb veel stress. Daarnaast heb ik werk, voetbal en alles eromheen, waardoor het soms voelt alsof ik geen moment rust heb. Mijn moeder en stiefvader gaan trouwen. Voor anderen is dat misschien iets moois, maar voor mij voelt dat heel anders. Op vakantie is mijn stiefvader boos geworden en dat heeft me echt geraakt. Sindsdien weet ik niet goed hoe ik me daarbij moet voelen. Ik twijfel ook heel erg waar ik wil wonen. Bij mijn moeder voel ik me niet altijd fijn, maar bij mijn vader weet ik ook niet of dat is wat ik wil. Eigenlijk zou ik het liefst op mezelf wonen, maar ik ben pas 17 en dat is gewoon niet haalbaar. Ik merk dat ik steeds meer vastloop en ik weet gewoon niet meer wat de juiste keuze is. Zijn er meer mensen die dit herkennen? En hoe zijn jullie hiermee omgegaan?