Hallo, Ik ben moeder van 2 dochters, (11+13jr). Vanavond is mijn ex, vader vd kids, het huis uit gegaan. Dit was lang van tevoren bekend. Nu ging dit gepaard met veel verdriet en tranen vanuit de kids en papa. De kids zien mij als de boeman omdat ik de scheiding heb aangevraagd na een huwelijk van 28 jr. Ze willen niet met mij praten en sturen mij de kamer uit terwijl ik ze wil troosten en vasthouden. Hoe pak ik dit aan? Ik vind t werkelijk vreselijk voor iedereen maar t ging gewoon echt niet meer met mijn ex die (al 15 jr in NL woont) nauwelijks Nederlands spreekt en een andere cultuur/normen en waarden heeft. Hoe zorg ik dat de kids met mij praten en zien dat ik géén boeman ben maar een gelukkige moeder wil zijn? Alvast bedankt

Hi, Ik ben de nieuwe partner van mijn vriend en het contact is prima tussen de 2 kinderen en mij. Ik merk echter dat de zoon van 16 geen vrienden heeft. Hij gaat met ons naar de bios en uit eten. Maar niks met vrienden, hij heeft wel 1 vriend nog over van de basis school maar die heeft t steeds drukker dus niks afspreken. Op de basis school had hij veel vrienden die ook naar huis kwamen. Hij was 9 toen zijn ouders gingen scheiden, erg gevoelig en zowat symbioot naar zijn moeder toe die nu in de overgang zit en haar klachten constant deelt en depri is. Hoe kunnen wij hem stimuleren om vrij met vrienden uit te gaan? Gewoon nog kind te kunnen zijn?

Ik als vader van mij dochtertje van 5 ben al 4jaar in een vecht en touwtrek strijd verzijlt. Een van de vele gebeurtenissen is sinds zondag weer begonnen. Komend weekend komt mijn dochter zoals altijd weer voor het weekend bij mij dit is om de week in de oneven weken. Met carnaval voor de deur is het weekend dit jaar voor mij en hebben we al van alles gepland echter krijg ik van moeder op maandag morgen (5dagen voor mijn weekend begint) een mail. Daarin verteld moeder dat er een hoop neefjes en nichtjes op bezoek komen en of onze dochter eerder naar huis mag komen om met hun carnaval te vieren. Ik antwoord op de mail dat ik het jammer vind dat dit last minute word gemeld terwijl ik ook mijn weekend met mijn dochter gepland heb om haar een leuke carnaval te geven. Ik gaf dus aan helaas het is mijn weekend en ik heb al een planning. Nu dinsdagmiddag besluit moeder met kind te videobellen en haar aan te laten geven dat ze toch echt liever met nichtjes gaat carnavallen (5jaar oud) ik geef aan dat ze bij mij is en wij ook leuke dingen gaan doen. Moeder haakt in op het gesprek en vult kind aan dat ze ook een eigen mening heeft en dat ze zepf de beslissingen mag maken. Gevolg ik hou voet bij stuk kind on troostbaar en vader de boeman. Ik krijg het verwijt dat ik het niet begrijp? Hoe kijken jullie hier tegenaan? Is het een verkeerde beslissing van mij of kan ik aangeven dat er afspraken zijn? De verantwoording word nu bij het kind gelegd door moeder dit hoort toch niet?

Hallo, Ik ben moeder van èèn mooie dochter van 11 jaar.(en èèn dochter uit een nieuwe relatie) Ben sinds 2015 gescheiden van vader. Na vader heb ik een moeilijke relatie gehad die mijn dochter niet kon accepteren.(ik ben uit eindelijk bij hem weggegaan) Mijn dochter gaf toen aan dat zij bij haar vader wilde gaan wonen en heb daar mee ingestemd. Nu wil mijn dochter weer bij mij gaan wonen, maar vader staat aan alle kanten daarmee in de weg. Er is nooit iets vastgelegd op papier dat zij bij hem is gaan wonen. Mijn vraag is of iemand hier daar ook mee te maken heeft gehad en wat die gene daar aan heeft kunnen doen. Ik probeer handvatten te krijgen omdat ik helemaal vast loop en niet meer weet wat ik moet doen. Ik heb het ook aangekaart bij mij advocaat, maar daar kom ik ook niet verder mee. Via deze weg hoop ik van andere een reactie te krijgen die ik misschien kan gebruiken. Alvast bedankt.

Goedendag, ik zit met mijn handen in het haar. Ik heb een prachtige lieve zoon van 8. Sinds 2016 zijn zijn vader en ik uit elkaar. Nu ben ik hertrouwd en hoogzwanger, we hebben aan mijn ex meer dan ee half jaargeleden aangegeven dat we zouden willen verhuizen naar Brabant. We wonen nu in Rotterdam, echter mijn zoon kan hier niet buiten spelen, er zinn verschillende steekpartijen geweest en vechtpartijen. Hij heeft hier geen vriendjes in de buurt, kortom Brabant is rustiger, zinn beste vriendje woont in de buurt van ons nieuwe huis. Nu wil zijn vader die in Rotterdam blijft wonen, niet dat hij meeverhuisd. Mijn zoon geeft aan dat hij niet bij zijn vader wilt wonen, en al helemaal niet bij zijn nieuwe "stiefmoeder" die maar 12 jaar ouder is dan mijn zoon. Als ik hem zonder toestemming meeneem kan ik juridisch problemen krijgen. Mijn zoon ziet zijn vader nu om het weekend, komt afspraken niet na en "dumpt" mijn zoon vaak bij opa of zijn vriendinnetje. Bij zijn vader heeft hij een heel klein kamertje waar alleen een juniorbedje in staat en wat speelgoed. Bij ons heeft ie een grote kamer, school in de straat, voetbalvereniging tegenover het huis, eigen ps4, kindvriendelijke buurt met veel kindjes. En drie katten en een zusje opkomst. Ik wil hem zo graag meenemen maar ik weet niet wat ik moet doen, zij vader weigerd iedere medewerking. Ik wil hem ieder weekend bij zijn papa brengen en in vakanties en eventuele studiedagen enz.

Hoi allemaal 3 jaar geleden zijn mijn partner en ik uit elkaar gegaan. We hebben 2 kids. Een jongen van nu 5 en een meisje van nu 8. Ik heb al veel van jullie ervaringen gelezen. Dank daarvoor! Ik zit nu met een vraag. De kinderen gaan nu de ene week van donderdag op vrijdag naar hun vader, de andere week van donderdag tot en met zondag. Dit hebben we gedaan omdat, met name mijn dochter haar vader vaker wilde zien. Nu een jaar later is dit veranderd. Nu willen ze weer om de 2 weken het weekend naar hun vader en verder bij mij. Ik heb dit besproken met hem, maar hij vindt dat zij zich hier overheen moeten zetten en dat ik ze gewoon moet brengen. Voor mij voelt het niet fijn als ik ze als het ware moet dwingen om te gaan. Ik begrijp dat hij ze graag wil zien en ik wil graag dat het contact tussen hen goed is, en dat is het ook, (tussen ons als gescheiden ouders gelukkig ook), maar ik wil wel dat het op een manier gaat waar zij zich lekker bij voelen. Ik zou graag van jullie horen of jullie hier ervaring mee hebben, want het is voor het eerst dat wij er samen niet uit lijken te komen. Hebben jullie tips hoe ik bijvoorbeeld mijn kids kan helpen om samen te vertellen waarom zijn liever om de 2 weken gaan? Vast bedankt! Groetjes van Karin.

Hi, De vader van mijn kinderen en ik zijn sinds 2011 uit elkaar en sinds 2012 heeft hij een nieuwe partner en inmiddels nog 1 kindje erbij. Wij hebben samen twee dochters. De relatie tussen mij en mijn ex-partner is sinds de komst van zijn nieuwe partner erg moeizaam, hij wil al 3 jaar op geen enkele wijze communiceren met mij, zijn partner houdt dat tegen. wij zijn in 2016 hiervoor in therapie gegaan, helaas is hij na twee sessies gestopt en wil hij niet meer in therapie om de relatie te verbeteren. Onze dochters lijden erg onder de situatie. Zij durven er niet met hun vader over te spreken, omdat bij elk gesprek zijn nieuwe partner erbij wil zitten, zij heeft dan een uitgesproken mening. Volgens mijn dochter bemoeit zij zich overal mee en hebben ze nooit een moment alleen met hun vader. Sinds kort doet ze ook lelijk tegen mijn kinderen en is er steeds maar ruzie in huis, met als gevolg dat beide kinderen nu bij mij aangeven niet meer naar hun vader te willen. Helaas zag ik dit destijds al aankomen. Ik spoor de kinderen aan om met hun vader te gaan praten en alles wat op hun hart ligt te zeggen, maar dat durven ze maar niet. Nu gaan ze nog heen, maar ik ben bang dat dat zeer binnenkort over is, wat ik erg jammer voor hun vindt, omdat hun vader echt een goede man is, maar zich teveel laat leiden door zijn vrouw. Hoe kan ik ervoor zorgen dat mijn kinderen tegen hun vader zeggen wat er speelt? Zodat ze straks met plezier naar hun vader gaan?

Ik ben een gescheiden vrouw van 41. Ik heb 2 mooie meiden van 9 en 14. In januari 2014 woonde ik na een relatie van 18 jaar met de meiden op mezelf. Ze hebben dus een scheiding meegemaakt en mijn ex en ik zijn omwille van de kinderen op goede voet. Ik kreeg begin 2015 een relatie met een nieuwe partner. Heel rustig aan opgebouwd en na 2 jaar besloten we om een huis samen te kopen. Deze laatste 3 wk staat mijn leven op zijn kop. Deze vriend ging weg, zweeg dood, had spijt, zweeg weer....kortom ging alle kanten op. Nu hebben we gesproken en willen we er toch echt voor gaan, maar hoe pak ik dit voor mijn kinderen weer op? Ik heb gezegd Voorlopig geen contact met hen. Zij hebben mijn verdriet en ook ruzie gezien en ik wil ze beschermen. Maar hoe bouw je zoiets weer op? We leven nu even apart van elkaar.... en we gaan beiden therapie volgen.... wellicht ook samen... maar hoe lang trek je voor zoiets uit? Kortom alle adviezen zijn welkom!

Hallo! Ik ben de tante van 2 lieve kinderen van 7 en 9 jaar. Hun ouders gaan scheiden. Hun moeder doet net alsof het iets heel leuks is dat ze uit elkaar gaan. Daarom vinden zij het moeilijk om er over te praten. Ik probeer af en toe met ze te praten erover, maar dat gaan ze steeds uit de weg. Ik probeer dan veel leuke dingen te doen, zoals samen fortnite spelen en we gaan naar de Efteling binnenkort. Maar ik zou graag weten wat ze er nu echt van vinden. Het lijkt dat ze geen eerlijk antwoord durven te geven vanwege hun moeder. Wat kan ik het beste tegen ze zeggen of vragen?!

Mijn ex en ik zijn 2 jaar gescheiden en in harmonie uit elkaar gegaan. Mijn thuiswonende zoon van 18 vindt het sindsdien niet meer leuk thuis of bij zijn vader. Hij communiceert nauwelijks en vindt het vreselijk om een avond in de week met zijn vader door te brengen. Ik heb sinds een jaar een vriend. Mijn zoon kan het goed vinden met hem.Het lijkt wel of mijn zoon zijn vader en mij wil straffen voor onze scheiding. Hoe kunnen we deze negatieve cirkel doorbreken ?