Extreme regels

Hoi Janneke, Ik wil graag even beginnen met noemen ddat ik het erg fijn vind om te lezen dat jullie het zo goed geregeld hebben voor jullie dochters. En wat fijn dat je hier je verhaal wil doen. Ik kan me voorstellen dat het een grote stap moet zijn om hiernaar te schrijven. Aller eerst is het erg moeilijk om zoveel erschillende opvoeders met elkaar gelijk te trekkken. Ik merk dat zelf ook bij het nieuwe gezin van mijn moeder. Haar nieuwe partner was heel erg streng aan het dieeten en mijn moeder en broertje moesten daar maar in mee gaan, terwijl zij alldbij al echt heell mooi slank zijn. Dit is natuurlijk maar een klein dingetje, maar toch. Wat ik zelf als vriendin van een gescheiden vader met 2 zoontjes merk is dat het binnen ons gezin erg belangrijk is om regelmatig te zeggen tegen mijn vriend, dat ik het ergens niet mee eens kan zijn maar dat het zijn kinderen zijn, en dat als iets wel of niet mag van mijn vriend hij dit met zijn ex moet kortsluiten. Als ik het zo lees gebeurt dit niet bij jullie. Misschien is het handig om eens met je ex te gaan zitten en eventueel met jullie dochters erbij om de afspraken eens te evalueren. Op deze manier weet jij precies waar je aa toe ben en waar je ex staat, en kunnen jullie samen duidelijke afspraken maken over bijvoorbeeld het verhuizen. Volgens mij zijn er vaak in convenanten afspraken opgenomen over wanneer een van de ouders wil verhuizen, maar dit kan verschillen. Al met al lijkt het mij omdat je de kriebels toxh heel erg belangrijk om te blijven praten. Op deze manier komt jullie dochter ook niet tussen jullie in te staan. Ik hoop dat er snel meer duidelijkheid komt, en dat mijn verhaal je een beetje geholpen hebt! Lieve groet, Charlotte

Hey Janneke! Wat goed dat je hier een berichtje schrijft. Lijkt me lastig voor je hoor ... je wilt natuurlijk het beste voor je kinderen en hoort via je dochter dingen waar je je zorgen over maakt. Uiteindelijk wil je de situatie natuurlijk zo makkelijk mogelijk maken voor je dochters en de strenge regels in het nieuwe gezin van de vader van je kinderen helpen daarin niet echt mee. Lastig! Het hebben van verschillende regels ken ik wel. Bij mijn moeder thuis was het altijd veel strenger dan bij mijn vader. Dat was vaak lastig, want ik moest altijd heel erg wennen als ik weer bij mijn moeder thuis kwam. Ik vergat regels, waardoor mijn moeder soms wel eens boos kon worden. Op mij, maar ook op mijn vader, omdat hij ons niet goed zou opvoeden en we van hem dingen mochten die tegen mijn moeders gevoel voor moreel verantwoordelijk gedrag inging. Omdat je dochter je de dingen in dit geval in vertrouwen verteld heeft, zou ik niet te fanatiek het gesprek met de vader aangaan. Ik zou vooral aan je dochters duidelijk maken dat je er voor ze bent. Dat ze bij je terecht kunnen als ze het niet eens zijn met de regels bij hun vader. Als ze ergens moeite mee hebben, dat dat dan bespreekbaar is. Als zich dan een situatie voordoet waarbij de kinderen zich echt niet gehoord voelen of als ze iets moeten of juist niet mogen wat tegen hun eigen normen/waarden ingaat, zou ik in gesprek gaan en het wél bespreekbaar maken. Stel in zo'n gesprek het belang van de kinderen voorop. Maak goed duidelijk dat je niet je eigen regels erdoor wil duwen, maar dat het voor de kinderen fijn is als jullie tot op zekere hoogte op één lijn zitten. Niet alles hoeft hetzelfde, maar het is prettig als er ruimte is voor overleg. Sterkte met alles!