Beste Villa Pinedo, Tussen mij en mijn vrouw botert het de laatste 5+ jaar al niet lekker en de laatste jaren hebben we steeds vaker ruzie. Ik maak mij erg zorgen over onze dochter van 9 jaar die daar zichtbaar moeilijk mee heeft. Ik speel met het idee om werk in het buitenland te zoeken voor 2 weken per maand zodat we de tijd met ons kind kunnen verdelen maar belangrijker nog dat er niet meer elke dag ruzie is. De situatie nu is dat mijn vrouw als stewardess 2 weken per maand op pad is en ik een goede 1 op 1 tijd met mijn dochter heb. Zij zou mams best vaker willen zien maar ze snapt dat dit nu eenmaal de situatie is en is hiermee vanaf haar geboorte opgegroeid. Dus als ik de andere 2 weken van de maand op pad ben zitten mijn vrouw en ik niet in de weg en blijft onze dochter gewoon in het huis wonen waar ze is opgegroeid zonder heen en weer te verhuizen. Ik vraag mijn alleen wel af of mijn dochter het gaat trekken als niet alleen haar moeder 2 weken per maand uit huis is maar als ook ik de andere 2 weken van de maand uit huis ben. Ik denk wel dat het enorm gaat helpen in het minderen van geruzie. Als mijn vrouw op reis is kunnen wij prima met apps communiceren over de opvoeding en de praktische zaken. Wat ik graag val jullie zou willen weten hoe het voor een kind van 9 is als niet alleen moeders 2 weken per maand van huis is maar als de vader daarnaast ook nog eens de andere 2 weken van de maand op pad is. Ik ben benieuwd naar jullie ervaring. Met vriendelijke groet -Eduard

Hallo allemaal. Een vraagje. Als kids nu na scheiding door omstandigheden niet bij je komen. Moet je het huis ( waar zij uit vertrokken zijn) dan zo laten en niets veranderen bv inrichting. Of is het juist goed. Dat als ze weer komen. Het veranderd zien en geen huis aantreffen zoals het was voor de scheiding. Wil graag interieur en indeling veranderen maar om kids doe ik het niet. Maar ik woon er iedere dag. En wanneer mijn ex de kids weer naar mij toe laat komen is de vraag. Dus ja moet ik dan zo blijven zitte of toch veranderen? Wat is wijsheid ?

Beste Beste, We zijn al tien jaar gescheiden en nu heeft de vader van mijn kinderen een huis in Driebergen (40 km verderop) gekocht met zijn nieuwe vrouw. We hadden altijd co-ouderschap en dat wil hij graag zo houden. Hij heeft tegen mijn twee zoons (11 en 13 jaar) gezegd dat ze "mee gaan naar Driebergen, of ze willen of niet". Twee jaar geleden was hij ook al van plan te verhuizen, toen heb ik er een rechtszaak van gemaakt, de rechter heeft toen gezegd dat de kinderen moesten zeggen of ze mee wilden verhuizen of niet. De kinderen hebben toen gekozen voor hier (Loenersloot) blijven wonen. Hij heeft het huis in Loenersloot dus nog twee jaar aangehouden. Voor mijn zoons zou het betekenen dat ze in de drie dagen dat ze bij mij zijn 1 uur moeten fietsen naar school, en de dagen dat ze bij hem zijn 1 uur met fiets, bus en de trein moeten. Dat vind ik allebei nogal veel. Liever zou ik ook verhuizen, zodat ze 5 min van school wonen en een half uur met de trein van hun vader. Maar dan zijn ze al hun vriendjes kwijt en moeten opnieuw beginnen op school. Dit houdt mij dag en nacht bezig, wat moet ik doen? Ik vind dat we dit als ouders moeten oplossen en niet bij de kinderen neerleggen, maar mijn ex-man wil het aan hun voorleggen. Ik weet dat hij ze onder druk zet om te doen wat hij wil. Dus het aan hen voorleggen vind ik geen goed idee. Nogmaals, wat moet ik doen? Help, een verdrietige moeder.

Wat kan ik als verstoten moeder nog voor mijn kinderen doen? Wat ik nu weet maar 13 jaar geleden bij de scheiding niet: de vader van mijn kinderen is een narcist. Ik ben 23 jaar met hem samen geweest en we hebben 4 kinderen. Het 2e kleinkind is op komst. Sinds de scheiding willen de kibderen geen contact meer met mij . Mijn kinderen hebben allemaal PAS. Ik verwijt ze niets, want ik weet hoe moeilijk ze het hebben. Maar ik weet ook dat het niet gezond voor ze is. Wat kan ik nog voor ze doen?!!!!

Beste allemaal, Ik heb de tweede verjaardag van mijn zoon begin september 2009 nog met hem kunnen vieren. Daarna is het contact helaas verbroken: het was beter hem rust te gunnen dan voortdurend te blijven strijden om met hem om te mogen gaan. Dit betekent dat ik hem nu bijna 10 jaar niet gezien of gesproken heb, en wij elkaar niet echt kennen. In het begin stuurde ik hem nog wel kadootjes met zijn verjaardag, maar daar ben ik na verloop van tijd mee gestopt. Ik wil hem een brief schrijven, ik voel dat het goed is om dat te doen. Maar wat zet ik er in? Wat zou je als bijna 12 jarige van je vader willen weten die je vrijwel niet bewust hebt meegemaakt? Hebben jullie suggesties voor me?

Hallo, Ik ben inmiddels al weer bijna 4 jaar uit elkaar met de vader van mijn kinderen. Een hele heftige scheiding was het! (hij is een narcist) Mijn kinderen waren destijds heel klein. 3,5 jr en 9 maanden. Uiteindelijk ligt er een goed plan, is hun vader hertrouwt (met een leuke vrouw die erg lief is voor de kindjes) en heb ik ook een nieuwe liefde gevonden. De communicatie is neit optimaal, maar we doen ons best. Rust zou je zeggen... Echter: ik zie dat mijn kindjes last hebben en worstelen. De kleinste (nu 4jr) is vaak kwaad en regelmatig bijna onhandelbaar. Hij wil niks, alles moet op zijn manier en als ik hem dan mijn grens aangeef en het hem dan zelf laat doen (of even de ruimte verlaat) dan begint hij bijna hysterisch te huilen... Een soort van continu gedrag van wegduwen en vastklampen. Mijn oudste (8jr nu) vertoont ander gedrag. Ze keert vaak in zichzelf en gaat moederen en overmatig zorgen (terwijl ik haar vaak zeg: zal ik de mama zijn en jij het kind. Dat is beter.). Herkent iemand dit en heeft iemand tips of wellicht een adres waar ik heen kan voor hulp.

Hallo allemaal, mijn man en ik hebben besloten te gaan scheiden. We hebben 3 jongens van 2,3, 4 en 7 jaar. We zouden graag willen co ouderen Ik werk zelf ongeveer 11 dagen per maand maar wel onregelmatig en mijn man 5 dagen 9-17u. Dus week op week af gaat ons niet lukken. Maar om om mijn rooster heen voor de kids alsnog wat stabiliteit te creëren ben ik benieuwd naar jullie ervaring op twee gebieden. Wisselen van gezin: Is het fijner als je jong bent om elke 2-5 dagen te wisselen of liever elke 4-8 En zou je het verwarrend vinden om na school door je moeder opgevangen te worden na school ook op de dagen dat je bij je vader bent (dus van 15-18 u) en dan slapen bij je vader. Of is het fijner om als je bij je vader bent, dan ook maar naar een bso te gaan en de dingen wat meer gescheiden houden.. Nou, dat was een heel verhaal.. ik hoop dat jullie hier wat mee kunnen en ben benieuwd naar jullie bevindingen Gr.

Best team. Ik ben moeder van 3 kinderen waarvan de jongste dit jaar 17 wordt. Ik heb mijn kinderen een aantal jaren niet meer gezien. De oudste zoon heeft via een brief -ingediend via zijn vader in een rechtszaak- laten weten dat hij mij nooit meer wilde zien. Ik ben daar destijds erg verdrietig over geweest. Ik vermoed dat hij deze brief (mijn zoon was toen 16 jaar) onder invloed van vader heeft geschreven daar ik eerder geen signalen daarover heb gehad van mijn zoon rechtstreeks. Integendeel. Mijn zoon woont sinds geruime tijd na de scheiding bij zijn vader samen met een van zijn zussen. De andere zus woonde bij mij en woont nu -vanwege haar handicap (syndroom)- in een instelling sinds begin 2014. Ik heb vanwege de continue stroom aan verwijten van vader inclusief zijn verdachtmakingen over mijn geestelijk welzijn - sinds de scheiding in 2009- noodgedwongen 'besloten' op basis van de brief afkomstig van mijn zoon- ook verder afstand te nemen van de kinderen. Niet omdat ik dat graag wilde maar omdat ik rust wilde voor de kinderen en mijzelf. Hoe moeilijk ook. Ik vermoed dat er sprake is van het ouderverstotingssyn-droom. Na een val vorig najaar op mijn hoofd en een time out van 8 mnd vind ik het nog moeilijker dat mijn kinderen mij niet zien en vice versa. Wat moet ik doen en hoe zal ik de situatie aanpakken? Ik heb een ander mobiel nummer sinds een aantal jaren. Eerdere brieven van mij aan de kinderen op vaders adres bleken niet te zijn aangekomen helaas.

Ik ben moeder van een prachtige dochter van bijna 15 en een knappe knul van 10. Sinds bijna 6 jaar ben ik gescheiden van de vader van mijn kinderen. Ze gaan elke donderdag naar hem toe en om de week blijven ze ook het weekend. Tot daar allemaal prima. Maar mijn dochter heeft zo vaak ruzie met haar vader waarbij ze mij belt en het liefst naar "huis" komt. Dit is vaak niet mogelijk door mijn werk, maar ik vind het ook niet wenselijk. Nu geeft ze sinds kort aan dat haar vader zich zo anders gedraagt als zijn vriendin erbij is. Hij is vaak boos en onredelijk, maar niet als zijn vriendin er is. Ze vindt dat hij zijn vriendin voor de gek houdt en dat hij bij haar afwezigheid een heel andere man is. Hij is snel boos en dreigt met slaan of gooien van spullen als mijn kinderen niet snel genoeg luisteren. Als ze me belt met zo'n verhaal breekt mijn hart... Ik kan hem niet corrigeren, want dat is olie op het vuur, maar hij luistert ook niet naar wat mijn dochter te zeggen heeft. Wat kan mijn lieve kind doen?

Gm ik ben moeder van 3 jongens, allebei van een andere vader. Met de oudste heb ik co ouderschap week op werk af.. gaat prima Vader vd jongste werkt in ploegendienst en na 2 x mediation en nu alleen nog de rechtbank als laatste stap wil ik toch even hier kijken of r nog oplossingen zijn.. Door de ploegendienst vd vader vd jongste zien mijn jongens elkaars bijna niet en ben dus op zoek nr goed schema..zodat ze bij mij vaak samen zijn en ook de vader zn kind blijft zien.. zo lastig om goed en repeterend schema te bedenken.. iemand ervaring?