Voor mij een zeer ingewikkelde kwestie aan het worden! Mijn (ex)partner en ik liggen nog in scheiding, wij hebben 2 kinderen en zijn nog in onderhandeling met mediation over de afhandeling van het ouderschapsplan en convenant. Echter gedurende deze periode heeft mijn ex-partner een hersen infarct gehad waardoor zij nu, reeds langere tijd, in het ziekenhuis en nu revalidatiecentrum ligt. Hierdoor heb ik de volledige zorg op mij genomen en zodra zij weer in staat is om voor onze dochter te zorgen zal het weer in co-ouderschap zijn. Nu komt er een kwestie waar ik even totaal géén raad mee heb, mede omdat mijn ex-schoonfamilie zich met de zaak begint te bemoeien (op een zeer vervelende manier). Mijn dochter (6 jaar) breng ik graag 1 dag in de week bij haar moeder (die verbintenis is belangrijk om te behouden, ook al is er een corona periode), echter wilt mijn dochter zelf niet gaan. Ook niet op meerdere keren aandringen en moet haar verplichten de auto in te stappen. Hoe kun je hier het beste mee omgaan? en wat is het belang van mijn dochter in deze? Even geen naam

Hallo, ik zit met het volgende probleem. Mijn partner heeft in zijn vorige relatie 2 kinderen gekregen die wij met alle liefde bij ons thuis ontvangen. Nu is het zo dat ik in een korte tijd zo een goede band heb opgebouwd met zijn zoontje en dochtertje dat ze me van alles in vertrouwen vertellen voor het slapen gaan. Zij willen dan "even praten". Hij is 6 jaar oud en enorm pienter voor zijn leeftijd. Hij heeft me een aantal zaken ik vertrouwen verteld die ik wel met mijn partner gedeeld heb, maar die mij zo erg storen en dwarszitten dat ik er gewoon niet van kan slapen. Zo wil zijn zoon graag 14 dagen per maand bij ons slapen en snapt hij niet waarom hij maar 1 of 2 nachten bij ons slaapt (zijn moeder vertelde hem dat wij ze niet willen hebben). Hij vertelde me ook dat hij zijn moeder heeft horen zeggen dat papa een andere vriendin heeft en daarom geen tijd/zin heeft in hen (ze heeft ze 4.5 maanden afgepakt en weggehouden van mijn partner). Ik ben hier heel erg van geschrokken en heb hem natuurlijk gerustgesteld. Hij bevestigde ook dat hij onze liefde voelde en wist dat mama jokte, want wij doen alles voor hen. Wanneer mijn partner mailt krijgt hij geen reactie en wanneer ze voor de deur staat schreeuwt ze waar de kinderen bij zijn tijdens het ophalen van de kinderen. Ik ben zo erg van haar geschrokken dat ik mij echt zorgen maak om de kinderen. Wat kan ik doen behalve een luisterend oor bieden? Ik voel me machteloos en ik vind het zielig voor de kleintjes.

Goedemiddag, Mijn kinderen in de leeftijd van 4, 10 en 12 gaan bijna voor de helft van de week naar hun vader. Nu hebben de oudste 2 een mobieltje. Ze mogen van mij altijd contact hebben met hun vader als ze daar behoefte aan hebben en ik vind het ook prima als mijn ex man appt naar hen(dit doet hij amper). Andersom is het anders en krijg ik steeds de wind van voren als ik mn kinderen app om bv te vragen hoe het gaat of als antwoord op hun appjes. Mijn ex zegt dat dit de kinderen schaadt. Is dat zo? En is het beter als ik niet vanuit mijzelf app of aan hen vraag of ze een leuke dag gehad hebben?

Hallo, Ik heb een vraag. Als je als twee kinderen tussen twee huizen op en neer beweegd. Omdat je net zoveel bij je vader als bij je moeder woont. Hoe vinden/vonden jullie het fijn. En dan denk ik aan, de tas met kleding, persoonlijke spulletjes enz. (kleding is altijd door mij gekocht met mijn kindjes. Zijn nu beide 10. En ik ontvang als moeder ook de alimentatie en kinderbijslag. Zelf heb ik geen groot inkomen.. Dus alles dubbel aanschaffen word in mijn geval moeilijk) Hoe kan ik positief bijdragen dat dit voor mijn kinderen zo fijn mogelijk is? Het wisselen. En het gevoel te hebben bij beide ouders te mogen wonen?

Beste, Wat te doen? Kinderen (15 en 12 jaar) in Corona tijd vertellen dat je gaat scheiden of wachten tot dit voorbij is en dan vertellen?

Hallo, Ik ben 5 jaar geleden gescheiden. Mijn zoon (nu 10) ervaart sinds een jaar plots veel verdriet hiervan. Alsof alles er nu pas uitkomt bij hem. Geen onbelangrijk detail is dat zijn vader een jaar geleden wederom van partner is gewisseld. Dus voor mijn zoon weer een confrontatie met een relatiebreuk en direct een nieuwe vrouw erbij. Hoe kan ik hem hier het beste in ondersteunen? Hij is echt verandert van een lieve onbezorgde knul in een jongen die nu boos wordt om alles en niets. Hij zit zichzelf enorm in de weg en ik weet niet zo goed hoe ik hem daaruit kan trekken.

Hoi, Mijn man en ik hebben besloten om uit elkaar te gaan. Nu is mijn vraag hoe jullie als kind de fijnste verdeling vinden tussen beide ouders.

Mijn ex is een verborgen narcist. In de ogen van de kinderen is hij geweldig en is het daar super leuk want ze mogen en krijgen daar alles. Mijn oudste dochter van 8 vroeg van de week of ze even langs mocht (buiten de omgang regeling om) ze kijkt me met hoopvolle ogen aan. Ik wil helemaal niet dat ze gaat want ik doe en ook hem plezier terwijl ik al een jaar bezig ben met ouderschaps plan via mediator wat hij steeds maar weet te rekken. En hij heeft emotioneel slechte invloed. Dit merk ik ook aan de oudste. Maar ik wil niet dat de oudste het gevoel krijgt dat ik haar het contact met haar vader beperk. Maar ik kan haar toch ook niet uitleggen waarom ik het niet wil. En inderdaad met het terug komen weer belast met dingen die voor volwassenen zijn. En papa vond het niet leuk dat me zusje niet mee mocht en waarom is dat eigenlijk en waarom reageer jij niet als papa je berichtje stuurt!! Met dit soort dingen komt ze regelmatig terug. Ik wil haar daar zo veel mogelijk tegen beschermen en voelt beiden niet goed. Wel laten gaan of niet laten gaan.

Hallo allemaal, Mijn man en ik hebben besloten om te gaan scheiden. We hebben 2 kinderen van 6 en 9. Het is de bedoeling dat wij het hen deze week gaan vertellen en dat ik dan eerst voor 1 week naar een vakantiehuisje ga (in die week komen de kinderen ook nog gewoon bij mij) en daarna gaan wij om en om in ons huidige huis. De ander gaat dan naar zijn of haar ouders. Wat vinden jullie van deze aanpak? Ik dacht dat dit goed was, zodat meteen duidelijk is voor de kinderen dat papa en mama niet meer bij elkaar zijn, maar nu twijfel ik toch ligt. Mijn man en ik hebben totaal geen ruzie, geen onenigheid over hoe alles moet verlopen en denken eigenlijk over alles hetzelfde. Alleen de liefde is over voor elkaar, dit gaan we ook zo duidelijk mogelijk aan de kinderen overbrengen. Ik hoop dat ik misschien iets advies kan krijgen hier. Alvast heel erg bedankt voor de reactie. X

Hallo, mijn man en ik gaan scheiden. Dit is niet mijn wens maar het allerbelangrijkste vind ik dat we in de toekomst goed samen overweg kunnen, alles in het belang van de kinderen. Het gaat oké tot nu toe. Onze 2 zoons van 13 en 18 willen week op week af. We moeten nog een wisselslag kiezen. Mijn man wil zondagmiddag, omdat zijn nieuwe partner dan ook wisselt. Zelf denk ik dat vrijdag beter is. Kids komen uit school, kunnen even wennen en daarna komen we thuis van werk en begin je rustig het weekend. Anders denk je de hele tijd: zondag moet ik weer weg. Wat is jullie advies? We gaan het zeker de kinderen vragen maar wil een beetje voorbereid zijn.