Hoi, mijn dochter van 3,5 jaar heeft al sinds haar geboorte moeite gehad met in slaap vallen en blijven slapen s'nachts. ze heeft problemen gehad met haar luchtwegen waardoor het inslapen lastig was (pijnlijke oortjes, benauwd, keelontstekingen etc.) Ik ben er altijd voor haar geweest. Toen zij negen maanden was zijn haar vader en ik uit elkaar gegaan. Het ander half jaar wat volgde was hectisch, ik stond er met mijn dochter vrijwel alleen voor. Slopende nachten met een huilende baby. Ik heb toen weinig steun van mijn ex gehad en mijn dochter daardoor ook. Het afgelopen ander half jaar is het veel beter gegaan met het contact met mijn ex en onze kinderen. ( we hebben nog een zoon). Mijn kinderen gaan nu graag naar hun vader toe, zijn altijd blij als ze hem zien. Het enige wat een probleem blijft met mijn dochter is het slapen bij haar vader. Bij mij gaat het ook niet altijd soepel maar vaak wel. we hebben wel een ritueel, ik blijf bij haar tot ze in slaap valt. Hierbij houd ze mijn pink vast. Dit vind ik niet erg want het gaat nu beter als eerder. Toen viel ze in slaap in mijn bed en bleef ze bij me slapen. langzamerhand viel ze in slaap in haar eigen bed en kwam ze ergens gedurende de nacht. Nu slaapt ze vaak de hele nacht in haar eigen bed. Bij haar vader lukt het niet om in slaap te vallen in haar eigen bed en gaat ze in zijn bed. Haar vader is dan een uur of drie met haar bezig voordat ze in slaap valt. Ze wil naar beneden, ze wil naar mij, huilen totdat ze, waarschijnlijk, van vermoeidheid in slaap valt. Als ze in de nacht wakker word dan is het ook regelmatig huilen en wil ze naar mij. Soms wil ze al niet mee naar haar vader. ze is dan wel blij als ze hem ziet maar wil niet mee. Dit is vaak in de avond. We laten haar dan bij mij of hij neemt haar mee en als ze blijft huilen dan haal ik haar weer op. Als ze bij mij blijft slapen is ze overdag wel gewoon bij haar vader. Mijn gevoel zegt dat ik haar niet moet dwingen om bij haar vader te slapen. Ik kan mij voorstellen dat kinderen soms liever bij hun moeder zijn. Dit kan natuurlijk ook andersom. Mijn zoon (6) wil regelmatig extra naar zijn vader wat hij dan ook mag. Gezien haar verleden en haar angst om in slaap te vallen kan ik mij voorstellen dat ze zich veiliger voelt bij mij, dat ze meer vertrouwen heeft bij mij. Mijn vraag is aan jullie, wat is jullie ervaring hiermee. Wat als je niet naar 1 van je ouders wilde of liever niet daar sliep, hoe werd hier mee omgegaan en hoe vond je dat. mijn dochter kan mij helaas nog geen duidelijk antwoord geven, ze is nog erg jong. Alvast dank jullie wel voor het meedenken en antwoorden.

Een lang verhaal probeer ik zo kort mogelijk te vertellen. Mijn stiefdochters (13 & 17 jaar) geven beide afzonderlijk van elkaar aan dat er bij vader thuis nogal wat (financiële) problemen zijn. Geen internet, geen tv (geen gas, geen elektra in de maand april/mei). Afgelopen week vertelde de oudste dat het huis door de bank verkocht gaat worden. Vader heeft gezegd dat ze hier niet over mag praten bij moeder thuis (de jongste weet van niets). Allebei de kinderen willen graag de omgangsregeling aanpassen. Op dit moment wonen ze bij ons (moeder en partner) en gaan op woensdagmiddag en 2 weekenden per maand naar vader. De laatste weekenden hebben ze vader niet gezien (de jongste heeft hem gevraagd om meer thuis te zijn, maar is van een hele koude kermis thuisgekomen). De dagen dat ze eigenlijk bij hun vader horen te zijn, brengen ze door bij opa en oma op de flat (opa en oma zijn ontzettend goed voor de kinderen, daar gaat het niet om). Helaas wonen opa en oma in een heel ander deel van de stad, waardoor contact met vriendinnen etc. geen mogelijkheid is. Sinds wij vermoedens hebben dat het niet goed loopt bij vader proberen we in contact met hem te komen (buiten de kinderen om). We hebben hem nu 6 keer uitgenodigd om in gesprek te gaan over de kinderen. Vader heeft nergens op gereageerd (neemt niet op, stuurt niets terug etc.). Allebei de kinderen geven afzonderlijk van elkaar aan dat ze de zomervakantie liever bij moeder blijven. Na overleg met de advocaat is gebleken dat een zaak aanspannen een zeer kostbare maar vooral zeer tijdrovende klus gaat worden waarbij de kinderen bij de rechter hun verhaal moeten doen (de oudste durft dit niet). De andere optie is in gesprek gaan met vader om de omgangsregeling aan te passen aan de wensen van de kinderen (helaas lukt het ons niet om met vader in gesprek te gaan). Wij weten niet meer wat we moeten doen! We willen niet nog meer stress veroorzaken voor de kinderen. Wie heeft er nuttige tips voor ons (daarbij wel aangegeven dat we al veel hebben ondernomen: AMK - Advocaat - korrelatie - CJG)

Onze kleinzoons hebben aangegeven dat ze graag bij ons op bezoek komen en ook graag ook willen logeren. Nu zouden wij willen weten hoe we dat kunnen realiseren zonder dat het van de tijd van hun papa af gaat. Hun moeder wil met ons of onze familie niks meer te maken hebben. Het staat wel in het ouderschapsplan dat ze het contact moet blijven onderhouden, maar dat wil ze niet

Beste jongeren, Is het voor kleine kinderen (4 jaar) een probleem qua structuur/rust/regelmaat als zij om en om een paar dagen bij iedere ouder wonen? Hoe kan je aan zo'n klein kind duidelijk maken wanneer hij bij welke ouder is (de dagen zijn niet iedere week hetzelfde door wisseldiensten)? Bijvoorbeeld een kalender met gekleurde vlakjes: roze is mammadag, groen is pappadag? Of op welke andere manieren? Alvast bedankt voor de tips!

Ik ga scheiden. ik heb kinderen van 9 en 11jaar. De kinderen vooral de jongste wil graag dat ik nog naar feestjes gaan van mijn ex-schoonfamilie maar ik kan moeilijk gezellig doen met mijn ex op zulke gelegenheden. we kunnen verder prima met elkaar praten over alle zaken rondom de kinderen. Hoe kan ik het beste uitleggen aan mijn kinderen dat ik het niet ''kan''/ wil. graag jullie advies

Hallo allemaal, Ik ben een gescheiden moeder met 4 zoons, hun vader en ik zijn al 2 keer gescheiden. Wij wonen nu apart en zien elkaar regelmatig, dit lijkt de oplossing voor ons, omdat wij veel van elkaar houden maar niet in 1 huis kunnen wonen. Mijn zoons weten hier nog niks van. We durven het ook niet te vertellen omdat ze alle 4 heel afstandelijk doen ( wat ik als moeder ontzettend goed begrijp). Ik heb zelf een moeilijke fase in mijn leven doorgemaakt door mishandeling in mijn jeugd. Dat heeft een last op onze relatie gelegd en was de reden dat ik wij uit elkaar gingen omdat ik mezelf moet leren kennen en mijn jeugd moet verwerken. Ik weet op dit moment niet wat ik met de situatie aan moet, ik wil mijn kinderen niet kwijt!!!!!! Maar snap ook dat wij als ouders er de laatste jaren een zootje van hebben gemaakt. Ik snap mijn kinderen heel goed, maar wat is er leuker dat je ouders weer bij elkaar zijn maar wel apart wonen omdat dat uiteindelijk de juiste weg is voor de ouders. Snap dat ze het vertrouwen kwijt zijn!!! Maar moeten toch als volwassenen zich enigszins kunnen inleven hoe moeilijk het misschien wel is als je in je jeugd mishandeld bent, en dat je uiteindelijk kan vastlopen in je huwelijk, omdat het voor hun vader ook moeilijk is om met een partner te leven die haar jeugd niet heeft verwerkt. Wie heeft hier een reactie op?? Ik ben een radeloze moeder die wil dat alles weer enigszins normaal gaat lopen, maar dondersgoed weet dat er veel beschadigd is!!!,

mijn kind wil geen contact meer met mij

Hoe vinden de jongeren het, dat het afstammingsrecht van kinderen met voeten wordt getreden en vervolgens aan dit misdrijf niets maar dan ook niets wordt gedaan, ook vervolging van daders vindt m.a.w. amper of niet plaats in Nederland. Waardoor o.a. vervreemding van eigen vaders meestal plaats kan vinden, wat kindermishandeling psychische is in realiteit veelal. De taak van een goed familierecht is dat kinderen worden beschermd immers, hetgeen in duizenden gevallen ook door dan verkeerde beslissingen niet gebeurt in feite. Nee velen blijven in een kinderbeschadigende situatie bij mensen die hen manipuleren zoals jullie weten en kunnen weten ook nu. Zie onderzoeken sinds 1980 gedaan door Richard Gardner o.a....Het erge is dat later in het leven het veelal gewoonweg "te laat" is wanneer kinderen gehersenspoeld zijn kort en langere tijd ook over jaren en jaren. M.a.w. die kinderen vindt je veelal terug en hebben zorg nodig door een ggz onder andere.....

Wie heeft er ervaring met het STOP project. Tape in Schijndel biedt dit aan. Ik ben benieuwd wat de ervaringen van de kinderen hier zijn en of het iets voor onze kinderen (tussen de 10 en 16 jaar) is. Dankjewel alvast!

hallo een vragje ik heb een kind met een vrouw we zijn niet meer samen ik heb mijn kind niet herkend heb ik recht om mijn zoon te zien