Oma van 2 jongens

Hoi Antoinette, Bedankt voor uw bericht op ons forum. Wat moeilijk moet het voor u zijn om te zien dat uw kleinkinderen in gescheiden werelden leven. Ik kan me voorstellen dat het voor u erg lastig is om hiermee om te gaan. Ik denk persoonlijk dat er een aantal dingen zijn die u kunt doen. U kunt bijvoorbeeld met de vader praten om erachter te komen hoe het komt dat de kinderen niet over de situatie daar mogen praten. Daarnaast kunt u in dit gesprek uw zorgen uiten en aangeven op welke manier dit de kinderen beïnvloedt. Daarnaast denk ik dat het belangrijk is dat u de kinderen de ruimte geeft om alles aan u te vertellen in vertrouwen. Ga echter niets forceren. Als de kinderen niets willen vertellen over de situatie thuis, zou ik hier ook niet naar vragen. Kinderen kunnen hier heel veel last van hebben en nog meer het gevoel krijgen dat ze tussen hun ouders in staan. U hoort bij moeders kant. Dit kunnen kinderen ook echt zo voelen, zelfs als dit nooit ter sprake komt. Ook denk ik dat het belangrijk is dat u vooral oma bent voor de kinderen. Dus ga vooral heel veel leuke dingen doen. Zo kunnen de kinderen afleiding krijgen van de scheiding. Ik vraag me alleen wel af hoe het komt dat vader ervoor heeft gekozen om het op deze manier aan te pakken. Misschien overdrijf ik het nu heel erg, maar ik denk dat het wel belangrijk is om er zeker van te zijn dat er geen nare dingen gebeuren bij vader thuis die de kinderen dus niet mogen vertellen. Hopelijk heeft u hier iets aan! Liefs, Lynn.

Hallo Antoinette, Ik herken de situatie die u omschrijft heel erg. Na de scheiding van mijn ouders leefde ik letterlijk in twee werelden. Een wereld van mijn ''normale'' leven waarin ik naar school ging en met vrienden speelde en een wereld waarin ik in het weekend bij mijn vader leefde. En deze werelden mochten zich in geen geval met elkaar vermengen bij mijn vader. Dit legt een enorme druk op een kind en dus waarschijnlijk ook op uw kleinzoons. Het is daarom goed ze op het hart te drukken dat ze u alles in vertrouwen kunnen vertellen wanneer ze daar behoefte aan hebben, ook als dit gaat om het leven bij hun vader. Wel kunt u dit beter niet forceren omdat de drempel om er dan wel over te praten alleen nog maar hoger wordt. Helemaal wanneer er nare dingen gebeuren en ze het eng vinden om het hier over te hebben. Dit hoeft natuurlijk gelukkig niet zo te zijn. En verder kunt uw ze vooral helpen door gewoon lekker oma te zijn, ze aandacht te geven en leuke dingen met ze te doen. Ik wens u heel veel sterkte, Meike