Overhalen

Beste Ronald, Ik ben zelf kind van gescheiden ouders en herken jouw situatie. Ook mijn moeder heeft destijds (ik was 5 jaar) afgedwongen dat mijn broertje en ik alleen in het weekend naar hem toe konden/mochten. Op deze leeftijd waar ook jouw zoon zich in bevindt, ben je te klein om zelf te beslissen en wil je vooral van allebei je ouders houden. Als dat van één van die ouders niet mag, is dat heel pijnlijk. Ik zou je dan ook willen adviseren om niet kwaad over jouw ex en moeder van je zoon te praten, omwille van je zoon. Daarnaast is het belangrijk dat je zoon weet dat jij er voor hem bent en van hem houdt. Kwaliteit gaat hier voor kwantiteit! Wanneer het om welke reden dan ook niet mogelijk is voor jou om je zoon vaker te zien, is dit voor jou heel pijnlijk en vervelend maar is het voor je zoon het fijnst wanneer jij je erbij neerlegt en liefdevolle momenten creëert waaraan je zoon iets heeft. In de toekomst wordt hij ouder en zal hij zelf kunnen aangeven dat hij iets leuks met jou wil doen of een keertje bij jou wil logeren. Tot die tijd is het belangrijk om de band goed te houden, zodat hij later ook graag bij jou wílt zijn. Heel veel succes en sterkte ermee! Groetjes Floor

Dag Floor of Anne :) Ik lees wat je zegt, en ik praat tegen hem ook niet slecht over haar, dat zal ik nooit doen. Maar ik kan me er heel moeilijk bij neerleggen, gewoon omdat zoals jij dat ook ervaren hebt heel pijnlijk is voor hem. Hij loopt te gillen op straat als ik hem terug breng naar zijn moeder dat hij niet bij haar wil zijn en bij papa wil blijven. Iedere wisseling terug van mij naar haar gaat met extreem veel verdriet van zijn kant gepaard, andersom rent hij me tegemoet. En ja hij zal er wel aan wennen dat geloof ik ook wel maar het is gewoon niet nodig. Het gebeurt nu alleen maar omdat zij alleen aan haar eigen belang denkt. Overigens ben ik ervan overtuigd dat hij als hij ouder wordt dat hij vanzelf naar mij komt omdat hij dan ook niet meer met haar zal kunnen leven. Wat ik in de eerste post niet verteld heb is dat zijn moeder een persoonlijkheidsstoornis heeft die nogal ingrijpend is, en hij bij mij dan toch de rust kan vinden en een "normalere" omgeving heeft om in op te groeien. Ik wil juist coouderschap omdat ik hem niet bij haar weg wil halen. Ik ben bang dat hij (net als ze bij mij jarenlang heeft gedaan) gemanipuleerd wordt. Dit klinkt als slecht praten, dat weet ik, maar het is een feit en het is mijn angst dat hem dat ook gaat overkomen. En ook ben ik bang dat ze er ook alles aan gaat doen om zijn band met mij kapot te maken, zoals ze al gezegd heeft: ik sta niet toe dat jij nog een kind van me afpakt. (ons eerste zoontje is door een ziekte overleden en de grafrechten staan op mijn naam, dus in haar belevingswereld heb ik hem van haar afgepakt wat natuurlijk onzin is). Ik wil niet de feestvader zijn die hem een keer in de 2 weken 2 dagen ziet, ik wil zijn leven mee maken, ik wil hem zien opgroeien, helpen met zijn huiswerk, betrokken zijn bij zijn school, zijn vrienden en ga zo maar door, ik ben een goede vader, heb altijd voor hem gezorgd, en ik ben machteloos en wordt als tweederangs vader weggezet omdat de rechtspraak in Nederland de moeder nu eenmaal bevooroordeeld, als ik 20 km zuidelijker had gewoond was er niets aan de hand, aangezien in België coouderschap verplicht is zoals het ook hoort! Want je kiest beiden voor een kind, dus je zorgt er samen voor. Hoe heb jij het ervaren toen je hoorde dat je je vader niet mocht zien van je moeder? Heeft je dat geen ongelooflijke pijn gedaan? Dank voor je reactie. Groetjes, Ronald

Hallo Ronald, Wat moet dit een moeilijke situatie voor jou zijn! Ik denk dat het goed is om proberen te blijven praten met je ex en hiernaast ook te blijven praten met je zoontje. Ik begrijp dat het een lastige situatie is en ik denk dat het voor je zoontje net zo lastig zal zijn als voor jou. Misschien dat wanneer je zoontje en jij samen zijn je het zou kunnen hebben over hoe je zoontje binnen deze situatie staat, wat hij er van vindt en hoe hij zou willen dat het zou veranderen. Ik denk dat dit punten zijn die erg belangrijk zijn om met je ex te bespreken. Wanneer je ex echt niet openstaat om te luisteren naar hoe jij deze gedachtes van je zoontje hebt opgevangen, is het misschien een idee om uiteindelijk hulp erbij te vragen van bijvoorbeeld een mediator of gebruik te maken van een speltherapie voor je zoontje. Uit mijn eigen ervaring heb ik dit destijds als zeer prettig ervaren. Door middel van spelen worden er op een kinderlijke manier vragen gesteld met betrekking tot de scheiding van je ouders. Deze informatie wordt hierbij doorgespeeld naar beide ouders, waarbij er ook een vorm van mediation tussen de ouders ontstaat en waarbij een plan gevormd kan worden met betrekking tot de wensen van je kind. Ik hoop dat jullie, op wat voor manier dan ook, snel rust kunnen vinden bij de veranderingen van komende tijd. Ik wens je veel sterkte, Nadia

Hoi Nadia, Met zijn moeder valt niet te praten, zij heeft volledig de kont tegen de krib gegooid als het ware. Dit is een bewuste actie van haar overigens, aangezien ze zeker weet dat als het contact onmogelijk is, dat een rechter nooit co ouderschap toe zal wijzen. Ook als is aantoonbaar dat ze het contact om die reden onmogelijk maakt. Uiteraard heb ik geprobeerd om ook bij mijn zoontje te actherhalen wat hij wil, en hij is daar heel duidelijk in, hij wil meer bij papa zijn (wat ook logisch is, omdat hij daar nu veel te weinig is in verhouding tot de tijd bij zijn moeder). Maar hij verteld dus ook tegen zijn moeder dat ik daar over praat en je kunt je voorstellen wat er dan gebeurd: Dan is communicatie ineens mogelijk, want ik mag hem niet beinvloeden, en ik mag daar niet met hem over praten etc. etc. waarbij ik maar door de vingers moet zien dat zij hem meeneemt naar gesprekken met haar advocaat. Het is een lastig spel, want ik wil er met hem over praten, maar als ik dat doe gaat ze dat weer tegen me gebruiken want ik mag hem daar niet mee belasten, erg moeilijk. Mediation is dus ook niet mogelijk. Mijn zoontje heeft reeds speltherapie, om een heel andere reden overigens, maar daar gaat het vooral niet over de scheiding. Ik heb zometeen een afspraak met zijn therapeute en wil het daar toch over hebben, zeker gezien het spel wat hij laat zien daar. Ook maar eens kijken of zijn therapeute een verslag wil maken over hoe hij erin staat, niet dat dat weer te gebruiken valt in de rechtzaak, maar wel dat ze zwart op wit ziet wat ze ons zoontje aan doet van een onafhankelijk persoon die echt werkt in het belang van hem. Rust zullen mijn ex en ik wel vinden, maar het gaat mij om de rust die mijn zoontje ook moet kunnen vinden. Dank je voor je reactie, Ronald.