Hai, ik ben 21 jaar en mijn ouders zijn 4 jaar uit elkaar. hij gaat met de beste vriendin van mijn moeder. ze kennen elkaar van zwangerschapgym en ken haar dus al heel mijn leven. hier heb ik veel moeite mee gehad, al vanaf begin aan heeft mijn vader geroepen dat ik het maar moet accepteren. ik kon dit niet en 4 jaar lang gaat het contact stroef. zoveel gebeurd, gezegd. veel ruzies en problemen gehad. maar omdat ik altijd een vaderskindje was en dit als een verlies ziet maar toch dit weer heel graag terug wilt blijf ik het maar proberen. bij de psycholoog gezeten. maar dit heeft niet geholpen werd alleen maar emotioneler van. ik heb heel vaak gezegd dat ik goede contact met mijn vader belangrijker vind dan met zijn vriendin. maar toch na 4 jaar na al dat gedoe blijft hij het proberen. net als vandaag ook: we gaan naar puppy cursus. hij had mij hiervoor uitgenodigd en op punt dat ik naar huis gaat zegt hij: dit kan niet elke keer want mijn vriendin vond dit niet leuk want wij voeden hem samen op... ik heb net alsof gedaan dat ik het niet hoorde. maar was hier pissig op want gaat eindelijk weer beetje beter... ik heb zoveel gezegd dat ik er zelf mee kom om haar te zien wanneer ik er klaaar voor ben.. maar kan niet zeggen of het morgen is of pas over 10 jaar. maar hij verpest het elke weer.. en weet het echt niet meer. is echt niet goed meer voor mij,, boosheid, verdriet, teleurstelling al 4 jaar lang... mensen in me omgeving worden het ook natuurlijk zat.. zoals mijn vriendje en mijn moeder en mijn zusje... heeft iemand tips, advies of wat dan ook voor mij? alvast bedankt voor het lezen en dat ik mijn verhaal kwijt kan en voor eventueel reactie :)

Hoi, ik wil graag alleen bij mijn vader en stiefmoeder (die trouwens erg aardig is en mij helpt om de regeling rustig te krijgen)(de regeling is nu 8 dagen bij mijn moeder en 5 bij mijn vader) wonen. Bij mijn moeder kom ik bijna nooit goed inslaap vaak ga ik bij mijn moeder slapen tussen 22:00 en 00:00, ook ben ik op dit moment erg boos op mijn moeder (gelukkig ben ik nu bij mijn vader) omdat mijn moeder en ik vorige vakantie naar Marokko geweest zijn het was daar erg leuk maar toen we terug kwamen zat mijn moeder veel te appen met de Marokkaanse reis leider nu is mijn moeder al drie keer in Marokko geweest en ze is verliefd op die Marokkaanse reisleider :o en die reisleider ook op haar maar ik wil echt niet met hem in één huis wonen en ik wil ook NIET in Marokko gaan wonen. Als iemand mij ergens mee kan helpen zou dat heel fijn zijn groetjes anoniempje

Hallo mijn ouders zijn gescheiden maar de vriendin van mijn vader knijpt mij (heel hard en dat doet echt veel pijn) als ik niet luister is dat kinder mishandeling? Want ze is niet eens mijn moeder dus heeft ze niks over mij te zegen vind ik. En het is echt niet dat ik een vervelend kind ben ofzo Kunnen jullie antwoord geven op die vraag Al vast bedankt

Hoi, ik ben een meisje van 11 jaar. Mijn ouders hebben besloten om te gaan scheiden, wat ik een paar maanden geleden gehoren heb gekregen. Ik vind het ontzettend erg en ben erg verdrietig en boos op mijn ouders. Mijn moeder is op zoek gegaan naar een huis en heeft die uiteindelijk gevonden. Nu is de vraag: hoe vaak ga ik naar mijn moeder en hoe vaak ga ik naar mijn vader. Ik wil ze wel allebei even veel zien, maar ik weet niet om de hoe veel tijd ik ze wil zien. Weet iemand een oplossing? Ook ben ik nog steeds erg verdrietig (en boos) maar ik weet niet precies hoe ik daar mee om moet gaan heeft iemand tips?

Hoi ik ben een meisje an 15 en mijn ouders zijn 3 jaar geleden gescheiden en ik woon bij mn moeder. Ik heb sinds 2 jaar geen contact meer met mijn vader omdat hij me niet behandeld zoals ik het wil zoals een echte vader. Maar hij wil weer contact met mij maar ik weet niet hoe ik het het beste aan kan pakken maar ik ben er op dit moment niet aan toe vanwege mijn examens en ik ben bang als ik het probeer (het contact weer opte pakken) dat het mis gaat en dat ik weer maanden lang verdrietig en teleurgesteld ben. Wie weet hoe ik het beste dit kan aanpakken?

Hallo, mijn ouders zijn nu ongeveer een jaar gescheiden ik heb het altijd wel geaccepteerd maar de laatste tijd word ik verdrietig als ik gewoon aan mijn ouders denk. Mijn moeder heeft mij verteld dat ze aan het daten is, ik liep naar buiten en barstte in huilen uit, wat moet ik doen? Soms zie ik het niet meer zitten bij allebei mijn ouders en wil ik even weg, help me plzz Groetjes Roos

Hey, ik ben een meisje uit Belgie. Mijn ouders zijn al lang gescheiden en sinsdien heb ik veel woede aanvallen. Ik woon nu met mijn moeder en ik heb mijn vader al zes jaar niet gezien ik wil hem zo graag zien, maar het mag niet van mijn moeder. Ik heb mijn moeder al vaak gevraagd naar mijn vader, maar zegt alleen dat hij een sukkel is en een klootzak. Terug over de woede aanvallen soms kan ik gewoon zitten en beginnen met huilen en ik haat mensen wiens ouders niet zijn gescheiden en ik scheld hun dan vaak uit ook al hebben ze niks gedaan.Ik word als de agressieve klasgenoot gezien in de klas en er word vaak afstand genomen van me. Gelukkig heb ik mijn bff's!!! Heeft er iemand tip's????

Beste villapinedo ik heb jullie hulp nodig. Mijn ouders zijn vanaf mijn zesde gescheiden ennalles ging gewoon goed. Totdat mijn vader een vriendin kreeg. Dat was het begin van de zomervakantie. Toen ging alles nog goed want we gingen allemaal leuke dingen doen. Maar na de zomer vakantie vond ik die vriendin helemaal niet aardig meer. En er waren ook steeds meer problemen. Daardoor ging ik steeds minder naar mijn vader. Die vriendin veranderde mijn vader ook helemaal. Ookal gaf hij dat niet toe. Uiteindelijk ging het helemaal mis. Op mijn vaders verjaardagsfeest kreeg ik een beetje ruzie met zijn vriendin. De volgende ochtend belde ik huilend mijn moeder op. Die kwam mij en mijn zusje gelijk ophalen. Toen ben ik er 2 maanden niet geweest. Eingelijk was het probleem nog helemaal niet opgelost daarna. Op een ander feestje ging het zo erg mis dat de politie moest komen. Nu ben ik helemaal niet meer bij hem. Alleen moet ik nog contact met hem zoeken als ik niets meer van hem wil weten? Of moet hij dat dan maar doen? Maar door hem is de band met mijn hele familie gelijk verbroken. Ik heb helemaal met niemand meer contact. WAT MOET IK DOEN Liefs annomiempie

ik heb problemen met mijn vader en woon nu bij mijn moeder. ik heb denk ik een geode band met mijn moeder maar dat maakt het moeilijker voor haar om me in dingen wat meer los te laten. wat ik wel begrijp, maar wat nu dus best vervelend wordt is dat ze niet begrijpt dat ik ook dingen voor mezelf wil houden en niet alles wil delen met haar. ze zit nu boven op me en stelt heel vaak vragen. ik durf bijna niks meer te zeggen over haar tegen vriendinnen (niet in negatieve zin) omdat ze me dan gaat vragen wat ik allemaal gezegd heb enzo. dit wordt heel irritant en ze gaat met dingen echt te ver! mijn stiefbroer en zus worden zwaar voorgetrokken. ik prober het te zeggen, op een normale manier, maar dan krijg ik meteen dingen naar mijn hoofd. ik wil niet de band tussen mij en mijn moeder verbreken, maar hoe pak ik dit aan?

Hallo, Afgelopen zomer was ik een maand in Amerika en op dag 2 heb ik via een sms te horen gekregen dat mijn ouders uit elkaar gingen, op dat moment wist ik nog niet dat mijn vader een andere vrouw had. Je kan je wel voorstellen dat die geweldige reis iets anders verliep en dat er heel veel tranen zijn achtergebleven aan de andere kant van de oceaan. Na de zomervakantie ben ik op kamers gaan wonen aan de andere kant van het land. Mijn vader heeft eerst in een appartement gewoond. Mijn moeder bleef in ons oude huis. Mijn zusje verhuisd iedere week van onze moeder naar onze vader en terug. Ondertussen heeft mijn moeder een nieuw huis kunnen kopen en is mijn vader bij zijn vriendin ingetrokken. Ik heb haar nog nooit ontmoet en voor mij hoeft dat ook niet maar nu wil hij voortaan bij mij op visite komen. Hij heeft alleen zo veel meer verkeerd gedaan dan alleen vreemd gaan. Hij breekt mij iedere keer helemaal tot op de grond toe af waarna hij daarna zegt dat hij zoveel van mij houd en mij zo mist (mentaal). Bij mijn moeder heb ik mijn eigen kamer en ben ik erg graag. En in mijn eigen studentenkamertje ben ik ook erg graag, ik heb geweldig lieve huisgenootjes. Maar ik weet niet hoe ik mijn vader moet uitleggen dat ik liever niet heb dat hij langs komt. Ik heb brieven geschreven, ik heb met hem gepraat, ik heb met hem geschreeuwd, ik heb vragen gesteld en het geprobeerd te begrijpen. En iedere keer houd hij het een paar weken vol om mij geen pijn te doen maar dan komt de volgende figuurlijke klap in mijn gezicht. Wat kan ik doen om het contact met mijn vader te redden? Liefs xmij