Beste leden van het team van villa pinedo, Mijn naam is Anouk en ik ben 21 jaar oud. Ik heb sinds mijn 15e geen contact meer met mijn moeder, waar ik op zich vrede mee heb. Wel vind ik het lastig dat mijn moeders gehele familie ‘haar kant’ kiest.. terwijl er voor mij geen kant hoeft te bestaan, toch doet het me wel pijn dat ze nooit naar mijn kant van het verhaal hebben gevraagd of geprobeerd hebben mij te begrijpen. Mijn contact met de familie is echt 0,0 dus het is ook niet zo dat ik een opening heb om dit aan te kunnen geven. De enige momenten waarop ik hen zie is met begrafenissen, dat is dan heel ongemakkelijk en ook niet de gelegenheid om een gesprek te beginnen. Ik vroeg mij eigenlijk af of iemand misschien een vergelijkbare situatie heeft meegemaakt? En hoe jullie daar dan mee omgaan? Hebben jullie tips of adviezen? Tips voor zowel een contactpoging als simpelweg ermee leren omgaan zijn beide welkom! Ik hoor het graag! Liefs, Anouk

hallo, Mijn ouders zijn zo'n 8/9 jaar geleden gescheiden en sinds dien is alles (wat logisch is) veranderd. Nu heb ik hier heel lang geen problemen mee gehad, maar de laatste tijd wel. Er spelen heel veel dingen mee waardoor ik me nu ongelukkig voel, maar mijn vraag gaat eigenlijk ergens anders over. Nu wonen mijn ouders nog dicht bij elkaar, want dat was afgesproken bij de scheiding (zwart op wit). Mijn vader heeft een tijdje terug een vriendin gevonden en die woont een half uur verder, samen wouden ze gaan samenwonen en zijn ze opzoek gegaan naar een perfect huis, maar omdat ze hadden afgesproken dicht bij elkaar te wonen totdat ik (de jongste van het gezin) 18 ben. Mijn vader en zijn vriendin hebben geen huis in de buurt gevonden en zijn dus samen in de woonplaats van zijn vriendin gaan samenwonen. Ik heb hier geen probleem mee, mijn zus (23) en broer (21) ook niet, en mijn moeder (nog) niet, omdat mijn vader het huis bij mijn moeder nog heeft aangehouden. Maar, vanwege allerlei zaken wordt het huis te duur en heeft hij besloten vanaf juni alleen nog maar bij het huis van zijn vriendin te wonen (wat ik en mijn broer en zus snappen). Helaas snapt mijn moeder dit niet, en dan is het probleem vooral dat zij het niet eens is met dat hij verder weg gaat wonen. Mijn vader zegt hierover dat er wel eens vaker zulke afspraken worden verbroken, klopt dit? en hoe moet ik hier mee om gaan? Er valt niet te praten over deze dingen.

Hoi mijn ouders zijn al 11 jaar geschieden en dat vind ik jammer.als ik bij mijn moeder ben zeg ik tegen mijn stiefvader papa en als ik bij mijn vader ben zeg ik zijn naam gewoon

hoi ik heet sara en mijn ouders gaan scheiden mijn vader is een huis aan het zoeken maar het wil niet lukken als mijn vader ergens op reageerd zeggen ze nee en bij een huis geven maar geen antwoord nu ben ik bang dat helemaal fout gaat wat nu ?

Hoi Ik ben romy en ik denk soms dat mijn stiefvader me niet leuk (lief) vind en daar zit ik wel mee ik wel graag dat hij wel me lief en leuk vind

Volgens mijn vader ben ik de oorzaak van veel problemen. Dat het mijn zusje slecht gaat op school (vmbo) terwijl ze volgens hem makkelijk havo had kunnen doen en nog meer dingen. Het komt omdat ik 2 jaar geleden ofzo volgens hem naar jeugdzorg ben gerend waardoor de regeling anders werd (nog maar een paar uur per week). Nu is het het weekend om de week en maandag. Volgens mijn vader hebben alle ouders een co-ouderschap en vind hij het raar dat wij het niet hebben. Hij vraagt ook steeds wrm ik niet daar de helft ben. Ik wordt er gek van dat er hij steeds begint (dat incident) en dat ik daarmee oa m'n zusjes leven heb verzin vanwege schoolkeuze. Hoe kan ik ervoor zorgen dat hij daarover stopt en stopt met op een 'boze toon' praten? Alvast bedankt <3

Mijn ouders gaan scheiden daardoor heb ik vervelende gevoelens hoe moet ik hier mee om gaan Groetjes sara

Hey, Mijn ouder zijn al bijna 3 jaar gescheiden maar ik heb het er nog steeds lastig mee,om het weekend ga ik naar mijn vader en vaak heb ik geen zin om naar mijn vader toe te gaan, omdat hij vaak boos wordt( dit is al vanaf dat ik klein was, mijn moeder had toen voor mijn vader een psycoloog geregeld dat heeft helaas niet gewerkt) Ik weet niet wat ik moet doen.

hooi iedereen . ik ben bang als mijn vander en oma weet wat voorn ver veelende dingen ik over hun zeg tegen mama . mjn oma is heel heeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeel verveelend en mijn papa eeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeen stuk minder verveelend ik vind oma doen alsof mijn zusje en ik robots zijn . mijn papa is anders hij laat ons ales voor hem doen. gelukig begrijp ik soms meer dan volwasen. ik durf mij niet echt te uiterlijke.

Hoi, mijn ouders zijn pas gescheiden. Als ik bij mijn vader ben mis ik mijn moeder heel vaak en ik voel me ook meer thuis bij haar. Ook als ik bij mijn vader ben zie ik gewoon dat hij op een of andere datingssite of op whatsapp zit te appen met misschien wel andere vrouwen en ik vind dat gewoon echt niet fijn. Ook elke keer als ik dan langs hem loop in huis zie ik dat hij het snel wegklikt en snel ergens anders op gaat kijken. Ik vind het niet fijn dat hij tegen me liegt en dan daarna weer helemaal aardig gaat doen of boodschappen met me wil doen ofzo. Heeft iemand tips om me beter te voelen?