Hoi, ik woon bij mijn moeder. Maar ga heel soms naar mijn vader. Eerst ging ik om het weekend naar mijn vader toe. Maar ik was verdrietig en voelde me niet veilig. Er is geen mishandeling hoor maar, mijn vafer denkt nog steeds dat ik het super leuk vind om naar hem toe te gaan. Wat moet ik doen...?

Lieve mensen, ik heb het zoo moeilijk. Als ik naar m’n vader ga ben ik hartstikke verdrietig en mis ik m’n moeder en het leventje daar. Heeft iemand misschien tips?

Hallo, ik ben 16 jaar en wil graag bij mn vader wonen maar mn moeder houdt dat al jaren tegen. Toen ik 12 was heeft mn vader al eens een rechtszaak gestart om bij hem te kunnen wonen, de rechter heeft dit toen afgewezen ondanks mijn brief. Van mn moeder moest ik ook een brief schrijven, zij heeft mij onder druk gezet.Wat zijn mijn rechten nu ik 16 jaar ben, en na het behalen van mijn diploma op een nieuwe school bij mn vader in de buurt wil? En daar ook wil gaan wonen? Mijn ouders gaan er samen niet uitkomen en ik wil gewoon naar mijn vader.

Hoi, Mijn ouders zijn al 8 jaar gescheiden ik denk er nu over om bij mijn vader te gaan wonen. Mijn moeder zegt dat ik moet gaan wonen waar ik zelf wil maar toch laat ze andere fam leden met mij praten. Ik heb heimwee naar mijn vader. Maar omdat mijn moeder een vriend heeft gaan wij daar soms heen en een keer was het het geval dat we van daaruit naar mijn vader zouden gaan maar toen hadden we het afgezegd. Mijn xpa vroeg waar we waren en werd boos en vroeg waarom we dat gwn nii komden zeggen en barste ik in tranen uit. Veel liefs een hopeloos meisje

mijn ouders zijn sinds mijn derde gescheiden, mijn vader bedroog mijn moeder zelfs voor dat ik geboren was. met die vrouw heeft hij nu twee kinderen en is nu 9 jaar getrouwd. toen ik 1 was kwam het eerste kind "een ongeluk"zei mijn vader maar ik weet wel beter. Mijn huidige stiefmoeder wist dat zolang hij bij mijn moeder een kind had dat hij niet weg zou gaan dus ik vind het wat te toevallig. maargoed hij is tot mijn derde gebleven, ik zag hem op woensdag en om de twee weken in het weekend. maar ongeveer toen ik 10 was zei hij dat ik niet meer op woensdag mocht komen, ik was zo boos en verdrietig en ik wist de reden maar niet tot een half jaar gleden toen heb ik het gevraagd en hij zei : omdat ik dan wat voor je moeder moet doen ( ze werkte op woensdag avond) ik zei weetje hoe ik me gevoelt heb? hij zei nee daar heb ik niet bij stil gestaan... ik zei ik dacht dat u mij niet meer wou dat ik niet goed genoeg was tegenover mijn stiefzusjes! en nogsteeds is er heel veel wat ik niet durf te zeggen tegen mijn vader ik ben bang wat zijn reactie is en dat hij dat gaat bespreken met mijn stiefmoeder ik ben vooral bang voor haar reactie ze heeft mijn vader zo in haar macht ik vind het pijnlijk om te zien.... dit is maar een heel klein stukje van mijn verhaal er is gewoon afgelopen tijd zo veel gebeurd en ik weet niet wat ik moet doen ik kan het niet meer aan...help

mijn ouders hebben veel ruzie en betrekken mij daarbij ik vind dit heel moeilijk en ben mezelf gaan snijden om de pijn ergens anders te voelen ik ben al heel veel weggelopen ik huil iedere dag op school en thuis en op me sport doordat me ouders zovaak ruzie hebben ga ik me slechter en slechter voelen me ouders zeggen ook vaak ik wil uit huis ik wil niet meer hier wonen ik wil af van je en me moeder zegt wellis dat ik dood mag en dan denk ik oke ooit komt die dag en ik wil echt niet meer thuis wonen ik wil gwn helemaal weg van waar ik woon zodat ik me ouders ook nooit meer hoef te zien maar soms wil ze wel gwn zien maar dan gwn een heel weekend maar geen hele weken meer want wss veroorzaak ik alle ruzie...

hoi, mevrouw bedankt dat u wat tips heb gegeven, hier nog 1 berichtje van mij. als ze dan toch hebben besloten dat ze een nieuwe huis hebben, hoe bedoelt u zeg maar dan zo;n lijstje, ja ik snap het wel maar um ja hoe zo iets werkt. eigenlijk hadden we al eerder kunnen verhuizen omdat mijn ouders ruzie hadden mijn vader was namelijk verliefd op een andere vrouw :( en mijn moeder wou al gaan verhuizen maar ze hebben gewacht en het gaat goed. maar bedankt dat u die tips heb gegeven, kunt u bijv, nog n keer uitleggen wat of hoe ik dan het zo leuk mogelijk kan maken zodat ik me happy voel ? alvast bedankt.

Hoi, mijn moeder en vader hadden daarnet heel erg ruzie. Ze gingen naar de gang en kregen ruzie. Mijn moeder riep heel erg onvriendelijke woorden tegen mijn vader(kutmens,gotverdomme, homo enz.) En riep toen: weet je wat, ik maak er een eind aan!!!!! En ze liep weg.mijn vader ging haar achterna en na een kwartier waren ze alledrie terug(mijn zus ging ze ook achterna) onder tussen was het eten klaar en had ik mijn zusje te eten gegeven. Ik was daarna naar de buurvrouw gegaan en die kwam even binnen. Ik wil niet dat dit nog een keer gebeurt en dus..... HELP!!!!!!!

Sinds afgelopen zomer zijn mijn ouders gescheiden en wonen zij allebei appart. Het huis waar wij in woonde voor de scheiding is helaas verkocht, dit deed me zoveel pijn, mijn thuis, mijn vertrouwde omgeving, mijn basis, in 1 klap alles weg. Van mezelf ben ik een erg gevoelig meisje en heeft een psycholoog wel eens gezegd dat ik hoog sensitief ben, wat dit alles ook niet evht makkelijker maakt... Nu woont mijn moeder in het centrum, een appartement met 2 slaapkamers waardoor ik samen met mijn zusje een kamer moet delen. Mijn vader woont in de zelfde stad alleen heeft hij een normaal huis gekocht met 4 slaapkamers. In het begin was ik heel veel bij mijn vader, eigenlijk alleen maar.. Ik had daar mijn eigen kamer en kon mezelf dus terug trekken van alles en iedereen. Sinds een aantal weken heeft mijn vader nu dus een nieuwe vriendin die alles voor hem is.. Waardoor hij soms mij en mijn zusje wel eens vergeet en niet denkt aan het verdriet en de pijn die wij hebben, al zegt hij zelf van wel.. Daardoor heb ik vaak ruzie met hem tegenwoordig en als ik ruzie met hem heb zegt hij alleen maar hoe zwaar hij het heeft en luistert hij niet naar mij, of tenminste op het koment zelf luistert hij wel maar na 10 minuten is alles wat ik gezegd heb alweer vergeten... Bij mijn vader en moeder heb ik allebei niet meer het gevoel dat ik thuis kom en weer lekker in mijn vertrouwde omgeving terecht kom. Hierdoor heb ik vaak geen zin om naar "huis" te gaan als ik uit school of stage kom. Na een aantal weken na de scheiding ben ik 3 dagen in de week bij mijn vader geweest, 2 bij min moeder en het weekend om en om. Dit liep niet lekker en voordat ik ergens gewend was moest ik alweer weg. Op dit moment doe ik het om de week, dit loopt ook nog niet echt lekker en heb ik er veel moeite mee om elke week weer al mn tassen moeten te pskken en mezelf te verplaatsen naar een andere omgeving Heeft er iemand tips over hoe ik dit kan verminderen, of misschien een betere tijdsverdeling of hoe ik mijn "thuis" kan krijgen? En niet onbelangrijk wat ik moet doen met de situatie van mijn vader...

hoi, mijn ouders zijn op zoek naar een huis maar ik wil niet verhuizen, ze willen een groter huis oke dat snap ik maar alsnog ik wil het niet. ze hadden 1 huis gevonden maar ze hadden nee gezegd omdat het scheef stond geluk voor mij. maar mijn broer denkt daar anders over hij wil graag verhuizen. maar ik denk er niet aan. hoe gaan jullie hier mee om?