verdrietig

Hoi anoniempje, Wat vervelend om te lezen dat je het niet leuk vindt om naar je vader te gaan. Heb je daar al eens met je vader over gepraat? Want ik denk dat hij vast niet expres doet om jou zo rot te laten voelen. Als hij zich ervan bewust is dat het wel zo is, dan kan hij eraan werken. Of liever gezegd: dan kunnen jullie er samen over praten. Zo kunnen jullie er samen voor zorgen dat het beter gaat tussen jullie. Dan kun jij weer met meer plezier naar je vader toe. Dat verdient je vader natuurlijk ook, want zoals je zegt: 'Mijn vader denkt nog steeds dat ik het super leuk vind om naar hem toe te gaan,' dan kan hij maar beter enthousiast zijn over dingen die jij ook leuk vindt :-). Zou je tegen hem durven zeggen dat je je niet prettig voelt bij hem en dat je het eigenlijk helemaal niet zo leuk vindt? Anders is het misschien een idee om een brief te schrijven naar hem, om toch je gevoel kwijt te kunnen. Dan heeft hij even om erover na te denken en kun jij gewoon je hele verhaal doen, zonder onderbroken te worden. Ik hoop dat je iets aan mijn tip hebt! Anders kun je hier natuurlijk altijd nog een berichtje achterlaten. Liefs, Femke

Hoi Anoniempje, Wat vervelend dat jij je verdrietig en niet veilig bij je vader voelt. Ik weet natuurlijk niet precies wat de reden daarvan is. Het zou natuurlijk fijn zijn als jij je wel weer op je gemak gaat voelen bij je vader. Ik denk daarom dat het het beste is als je, net zoals Femke zegt, wel aan je vader aangeeft dat jij je niet zo fijn voelt. Dan kunnen jullie samen kijken hoe jij je weer fijn gaat voelen als je bij je vader bent. Ben je misschien verdrietig omdat je dingen vanuit het huis van je moeder mist? Dan kun je misschien kijken of je wat spulletjes van daar bij je vader neerzet? Of dat je een paar leuke foto’s ophangt waar jij je vrolijk van voelt? Dan kun je op die manier bij je vader een eigen plekje creëren wat helemaal veilig voelt voor jou. Met je vader zou je verder kunnen kijken of jullie samen een activiteit hebben die jullie allebei leuk vinden? Mijn vader ging altijd mee als ik moest paardrijden, en dat was echt ons dingetje samen. Misschien hebben jij en je vader ook zoiets? Vinden jullie het leuk om samen te koken, samen een wandeling te maken, of misschien heel iets anders. Als het maar iets is waar jij je fijn bij voelt. Als je het moeilijk vindt om het tegen hem te zeggen, dan heeft Femke een goed punt dat een brief ook vaak een goede manier is om te zeggen waar je mee zit. Je kunt een brief zo vaak schrijven als je wilt, zodat jij er helemaal tevreden mee bent. Heel veel succes en als we je nog ergens mee kunnen helpen, dan kun je ons altijd een berichtje sturen.

Hoi Anoniem, Dankjewel voor je berichtje :-). Ik vind de situatie waarin je zit heel vervelend en wil je via deze weg in ieder geval steunen. De tips die Femke en Isabel aandragen zijn denk ik al heel goed en heb hier slechts nog een klein ding aan toe te voegen. Wanneer je je vader een brief wil schrijven, is het misschien goed om aan te geven hoe je het liefste antwoord krijgt van jouw vader. Je kunt hier dus aangeven of je liever met hem het gesprek aangaat na het schrijven van de brief aan je vader, of dat je wil dat hij een brief terugschrijft. Voor mij heeft het ontvangen van een brief in eerste instantie meer geholpen dan een gesprek met mijn ouders aangaan, want dat gaf me ook wat meer tijd om te bedenken hoe en wat ik wilde antwoorden. Als je wil praten geef ik je ook als tip mee om je vader op een plek uit te nodigen waar jij je veilig en fijn voelt. Hopelijk kun je op die manier makkelijker je verhaal doen aan je vader. Voor nu heel veel succes en als je nog meer wil vragen/weten horen we het graag :-) Take care, Beau