Heimwee naar vader

Hey Anoniem, Wat snap ik goed dat jij je niet fijn voelt op dit moment! Ik vind het fijn om te horen dat je moeder je vrijlaat in je beslissing om te gaan wonen waar je wil. En ik snap heel goed dat het dan dubbel voelt als je moeder dat zegt en er dan toch andere familieleden met je komen praten. Misschien wil je moeder je de gelegenheid geven om via een gesprek nog beter te weten wat je wilt. Dat je misschien iets hoort waar je zelf nog niet over na hebt gedacht. Als het voor jou niet goed voelt om met je familieleden te praten, dan moet je dat ook zeker niet doen. Het is belangrijk dat jij je verhaal kwijt kunt bij mensen bij wie jij je op je gemak voelt, dit kan ook iemand buiten de familie zijn. Die keer dat je niet naar je vader toe kon omdat jullie bij de vriend van je moeder waren was natuurlijk helemaal niet leuk! Zeker niet als je vader dan ook nog boos wordt. Op het moment dat hij vraagt waarom jullie het niet konden zeggen, dan was hij misschien gewoon verdrietig dat jullie niet naar hem kwamen en reageerde hij daarom een beetje bozig. Misschien kan je met je vader afspreken om die dag nog een andere keer in te halen? Dan ben je toch weer een keer extra bij hem. Mocht je nog een keer je verhaal kwijt willen, dan weet je ons vast wel te vinden! Veel sterkte, Liefs

Lieve anoniem, Soms kan het goed zijn om met zoveel mogelijk mensen te praten over dit soort dingen, en ik ben het inderdaad met Isabel eens dat je moeder je daarmee probeert te helpen. Hoewel het ook begrijpelijk zou zijn als dit niet zo was, je moeder wilt duidelijk wat het beste is voor jou (wat heel fijn is) maar natuurlijk wilt ze je ook niet kwijt. Of dit nou zo is of niet kan je wel op deze situatie ingaan op de manier die het beste is voor jou. Door te praten over jouw mening in kan je ook bevoelen wat je echt wilt, en/of wat het fijnst voor jou zou zijn. Maar misschien zijn famillie-leden niet de beste mensen om hiermee over te praten, ze zijn nu eenmaal niet onpartijdig. Ik zou zeggen dat het altijd goed is om met vrienden te praten en/of iemand op school (vertrouwenspersoon). Blijf in elk geval in alles bij jezelf. Je ouders kunnen wel voor hunzelf zorgen. Hierbij is het wel lastig dat je vader zo boos werdt, en zeker lastig dat je moeder je in die situatie zette. Als ik jou was zou ik dit aan haar vertellen. Het lijkt me namelijk dat het zeker raar voelt omdat je bij de nieuwe vriend van je moeder was in plaats van je vader, dat je natuurlijk niet wilt dat hij zo vervangen wordt. Maar als jij je er zo slecht over voelt, dan is dat in geen geval zo. Ik ben het hier ook met Isabel eens dat je vader waarschijnlijk vooral verdrietig was. Ook hij houdt van je en wil gewoon tijd met je door kunnen brengen. Maar in al dit vergeet dus niet dat ouders wel voor hunzelf kunnen zorgen. En een goede ouder wil altijd tijd met zijn/haar kind doorbrengen, maar alleen als dit ook fijn is voorhet kind. Dus houd dat in gedachte en vind een balans tussen de ouders die jij het prettigst vind. Daarna hoop ik dat het lukt om dit zo met de ouders te communiceren dat het ook geregeld kan worden. Veel succes!

Hallo Anoniem, Als je moeder echt vind dat jij het ZELF mag bepalen waar jij wil wonen dan hoort ze (naar mijn mening) niet andere familie leden met je te laten praten want die geven HUN mening. Mocht je toch bij je vader gaan wonen dan draait alles gewoon om , vind je moeder natuurlijk niet leuk maar dat hoort ze gewoon te respecteren. Net zoals jouw vader het absoluut NIET leuk zal vinden dat je bij je moeder woont maar dat ook moet respecteren Praat er gewoon met je vader over , ik hoop dat hij je dan begrijpt. Sterkte en groeten.