tips voor de toekomst

Hoi Luna, Ik snap heel erg goed hoe jij je voelt. Ik heb een tip die bij mij werkt: Probeer je op de leuke dingen te stellen. Dan wordt het misschien net iets makkelijker en leuker bij je vader. Wat je ook kan doen is proberen af te spreken met je moeder. Dit kan voor of na school. Je kan haar ook bellen of een berichtje sturen. Het is logisch dat jij je moeder zo mist als je bij je vader bent. Waarschijnlijk is dat ook andersom. Ik hoop dat je hier iets aan hebt en ik wens je veel sterkte Luna! Liefs van Tessa

Hallo Luna Heel spijtig om dat te horen. Heb je er al met je vader of moeder erover gehad? Misschien kunnen ze iets regelen waardoor je niet zo verdrietig wordt wanneer je naar je vader gaat. Vind je het wel leuk bij je vader? Wat ik je als tip kan meegeven is dat er met iemand of meerdere mensen over praten goed werkt in veel gevallen. Dan leg je alle emoties op tafel en dan kunnen meerdere mensen die je om je heen hebt je helpen. Veel sterkte toegewenst, Bob

Hallo Luna, Als ik je berichtje zo lees heb ik het idee dat je ouders ver uit elkaar wonen, klopt dat? Is er een mogelijkheid dat je in de buurt/wijk/stad/dorp waar je vader woont nieuwe vriendjes te maken? Bijvoorbeeld de kinderen uit de straat. Of dat je met je vader naar een speeltuin gaat of iets anders waar je vaker heen kunt zodat je nieuwe mensen leert kennen. Zo kun je misschien voor jezelf twee hele fijne plekjes creëren. Wat je ook zou kunnen doen is met je papa bespreken dat je het soms je leventje bij mama mist en dan kunnen jullie samen iets bedenken om het voor jou net zo leuk bij papa te maken. Misschien kun je wel je kamer verven, of wat dingen meenemen die bij je mama zijn, zodat je een beetje van je leventje dat je bij je mama hebt, bij je papa hebt. Ik hoop dat je het snel bij je papa net zo leuk vind als bij je mama. Liefs, Lotte

Hoi Luna, Vervelend om te lezen dat je het zo moeilijk hebt en zo verdrietig bent :(. Zelf heb ik best wel veel last van heimwee, al had ik het altijd bij papa en bij mama allebei gewoon goed en fijn. Toch had ik standaard als ik bij de ander was heimwee naar het huis waar ik niet was. Ik zou je als tip willen meegeven om het op te schrijven, als je je weer zo voelt. Dus op het moment dat je bij je vader bent, pak je een notitieboek/dagboek/schrift/vel papier en schrijf je op wat je voelt. Zo blijven de gedachten niet steeds in je hoofd ronddwalen, maar kom je zelf met je eigen gedachten steeds een stapje verder. Misschien is het ook een idee om een foto van je moeder mee te nemen in je tas? Dan heb je haar altijd bij je :-). Als derde tip is het wellicht een idee om er met je ouders over te praten. Niet dat je meteen voor altijd bij je moeder moet gaan wonen, maar gewoon eerlijk zijn over je gevoelens. Vertellen tegen je vader dat je je moeder zo mist, dan geeft dat je misschien wat meer een thuisgevoel: vertrouwelijke gevoelens delen met je vader. Ik hoop dat het snel beter met je gaat, Luna! Liefs, Femke

Hoi Luna, ik heb precies hetzelfde. Nu heb ik tijdelijk het contact met mijn vader verminderd eerst ging ik om het weekend en nu bepaal ik zelf wanneer ik ga. Je kan ook een brief naar de kinderrechter schrijven. Ik snap je verdriet...

Hoi, Luna Ik herken je gevoel helemaal. Dat als je bij je vader bent je leventje bij je moeder mist. ik stuur mijn moeder dan heel vaak een berichtje of ff snel een smsje. Ik wil gewoon net zo'n leven als bij mijn moeder als bij mijn vader. Mijn broer die gaat niet naar onze vader toe,vanwege de vriendin van onze vader. Ik voel me dan meestal alleen maar soms gaan we ergens heen en dan ben ik afgeleid, Maar diep in mijn hart voel ik me heel alleen. Ik hoop dat je snel een oplossing vind.