Wat kan ik doen

Hoi anoniem, Bedankt voor je berichtje, dapper dat je hier om hulp komt vragen in die lastige situatie. Allereerst wil ik zeggen dat ik het super goed van je vind dat je tegen je vader hebt gezegd hoe je je voelde over de situatie dat je ineens niet meer op de woensdag mocht komen! Hij zegt dat hij er dus niet bij stilgestaan heeft, dus het is goed dat hij nu even aan het denken wordt gezet. Wat betreft de andere dingen die je niet durft te zeggen: ik denk dat je best kunt praten over de andere dingen met je vader. Desnoods vraag je hem of hij het niet wil doorvertellen aan je stiefmoeder. Stel dat je dat niet durft, kun je het van je afschrijven in een brief aan je vader met daarin ook dat je bang bent voor zijn reactie. Hij zal het namelijk allemaal niet bewust zo doen, hij wil je vast geen pijn doen of je bang maken. Dus ik denk dat het jou heel erg helpt om die dingen die je dwars zitten toch te delen. Veel succes! Femke

Hoi anoniem, Bedankt voor je berichtje. Het lijkt mij een hele lastige situatie waar je inzit. Knap dat je hier je verhaal deelt. Als eerst wil ik zeggen dat ik het heel goed vind dat je de vraag aan je vader durfde te stellen waarom hij op woensdag niet meer wilde komen. En dat je daarin ook open bent geweest over hoe jij je voelde. Weet dat jouw gevoelens er toe doen en dat je echt niet minder bent dan je stiefzusjes. Net als femke denk ik dat het belangrijk is om te delen wat jou dwars zit en hoe jij je voelt. Ik snap dat je wel opziet naar de reactie van je vader, dat mag je dan ook best zeggen. Of schrijf het in een brief als je dat prettig vind. Uiteindelijk houd je vader van jou en moet hij misschien ook een beetje leren hoe hij het beste op jou kan reageren. Hij leert ook van zijn fouten. Zoals je al schrijft ziet hij nu ook in dat hij er totaal niet bij heeft stil gestaan wat het met jou deed toen hij de woensdag niet meer kwam. Succes Liefs evi