Ik maak mij een beetje zorgen om mijn zoon van 11 jaar. Hij wil niet over de scheiding praten. De laatste keer heeft de mediator met de kinderen gesproken en gevraagd wat hij ervan zou vinden om eventueel te verhuizen? Hierop werd hij erg emotioneel en gaf hij aan dat zijn leven dan geen zin meer zou hebben. Nu is mijn vraag hoe ik hier het beste mee om moet gaan. Ik kan hem namelijk niet garanderen dat wij in onze huidige woning kunnen blijven.

Hallo, ik heb een vraag. Mijn partner en ik zijn nu 1 jaar uit elkaar maar hebben nog wel het ouderlijk huis en daar wonen we om en om in totdat het huis is verkocht. Onze zoon zoekt nu een maatje en heeft zijn zinnen op een hond gezet? Wat is wijsheid? Mijn idee, zonder stabiele thuis basis voor de hond en nog geen zicht op waar we alleen gaan wonen , niet doen. Maar mijn zoon hunkert naar een maatje?! Ik hoor graag jullie ideeen.

---

Hallo, Wij zijn bezig met het regelen van co-ouderschap voor kind van 5. Belangrijk is niet te veel wisselingen, en niet te lang weg van een ouder. Ik lees veel 2 weekse schema's maar hoe denken jullie over een 4 weeks schema: Week 1 Ma-Vr vader - Za-Zo moeder Week 2 Ma-Wo - moeder - Do-Zo vader Week 3 Ma vader - Di-Vr moeder - Za-Zo vader Week 4 Ma-Di vader - Wo-Zo moeder do (week 2) - ma (week 3) - vader Di-vr (week 3) - moeder Za (week3 ) - di (week4) - vader Wo - Zo (week 4) - moeder. Hierdoor is kind dus steeds 4 of 5 dagen aaneensluitend bij zelfde ouder, en zijn er per 4 weken maar 6 wisselingen. Bedankt

Hallo, Ik heb een vraag. Ik ben intussen 9 jaar stiefmama en heb een vrij goede band met mijn stiefkind (13). Natuurlijk hebben we wel eens discussies (ze woont de helft van de tijd bij ons) maar we kunnen ook goed met elkaar praten. De regeling tussen mijn partner en zijn ex-vrouw is vrij goed. We lopen niet bij mekaar over de vloer maar kunnen wel meestal vlot communiceren over de dochter. Ook als de stiefdochter een wedstrijd heeft, gaan we er met z'n allen naartoe. Dit lukt omdat we allemaal ons best doen om correct en beleefd met mekaar om te gaan in functie van de stiefdochter. Nu liet de stiefdochter laatst vallen dat ze er misschien toch behoefte aan heeft dat er nog wat meer contact is tussen ons en het gezin van haar mama. Zoals bvb eens samen gaan eten of zo. Wij hebben daar een beetje schrik voor omdat we allen erg verschillen en dit misschien voor spanning kan zorgen. Stiefdochter is erg gevoelig en pikt zo'n spanning onmiddellijk op. Ze hoopt eigenlijk dat we allemaal één grote familie/vriendenkliek worden maar wij kunnen deze verwachtingen moeilijk inlossen. Wat kunnen wij het best doen?

Hallo, ik ben nu ongeveer 2 jaar gescheiden en heb een dochtertje van 5 jaar. Mijn dochtertje heeft nooit een hechte band met haar vader gehad waardoor ze nu veel moeite heeft om naar haar vader te gaan. Mijn dochtertje gaat om de week 1 nachtje naar haar vader, meer nachtjes wilt ze niet en raakt ze volledig in paniek. Haar vader is inmiddels opnieuw getrouwd en zijn nieuwe partner heeft een zoontje van 5 jaar die ook bij hen woont. Mijn dochter moet haar vader dus eigenlijk "delen" als ze bij haar vader is. In het begin had ze heel veel moeite om naar haar vader te gaan en nu gaat het beter maar zie je ook duidelijk dat ze echt een knop omzet zodra ze daar is en uitkijkt naar de volgende dag als ze weer naar huis kan. Het is voor haar duidelijk een "moeten" in plaats van blij zijn dat ze naar haar vader mag. Hebben jullie tips wat we hiermee moeten doen?

Graag jullie mening/ervaring. Ik heb gevochten om één stabiliteitsfactor bij mijn kinderen in tact te houden en dat is school. Nu zegt men om mij heen (ik ben inmiddels 2 keer met mijn kinderen naar een andere woonplaats verhuist eerst naar mijn ouders en nu weer 15 minuten van school), dat ik de kinderen van school moet halen en ze in de buurt van ons nieuwe huis naar school moet brengen. Mijn oudste zoon van 6 is depressief, onzeker geworden door alle veranderingen. Hij wil niet van school af. En heeft een vertrouwensband opgebouwd met zijn juf. Is het überhaupt verstandig om hem nu van school te laten verwisselen? Zelfs mijn nieuwe vriend is van mening dat hij van school moet en hier nieuwe vrienden moet maken, maar daar is hij momenteel niet tot toe in staat alleen lijkt niemand het te begrijpen.

Lieve kinderen, ik ben de moeder van twee prachtige kinderen (dochter van 9, zoon van 13). Ik ben sinds kort officieel gescheiden, we wonen sinds een jaar niet meer bij elkaar. Het is mijn keuze geweest om te willen scheiden. Wij hebben co-ouderschap. Mijn ex man is heel boos op mij. Hij wil mij eigenlijk niet zien, niet spreken. Hij vindt dat alles mijn schuld is. Hij kiest voor zichzelf en ziet alles vanuit zijn perspectief. Wij hebben een totaal verschillend beeld wat wel of niet in het belang van de kinderen is. Ik weet dat ik me neer moet leggen bij de keuzes die hij maakt, maar vind dit verschrikkelijk moeilijk aangezien ik zie hoe moeilijk de kinderen het hebben met zijn keuzes. Hij is het slachtoffer en legt zijn verdriet bij de kinderen neer. Hij wil niet meer samen met mij en de kinderen zijn. Eigenlijk niet eens een gezamenlijk verjaardagscadeau geven. Ik weet gewoon niet hoe ik dit aan de kinderen moet uitleggen. Wat zeg ik wel of niet? Wat kan ik het beste doen? Dank

hoi mijn dochtertje vertoont onrust bang op school laat ze ook zien dat ze niet lekker in haar vel zit zij geef aan dat ze bij haar vader niet durf te huilen bij bv een val geen nee durf te zeggen enz ze blokt haar emoties zeg maar geef daar overal aan toe en vervolgens gilt ze hier de hele boel bij elkaar uit frustratie vader ontkent alles wat zuj aangeeft.

Lieve kinderen, Graag ben ik benieuwd naar jullie advies omtrent het volgende. Hoe kun je als moeder handelen als het verblijf bij de vader de ontwikkeling van het kind schaadt? Een voorbeeld is dat doordat het kind weinig aandacht krijgt en haast geen interesse in hem getoond wordt, de denkwijze van dit kind is geworden: interesse tonen in hem en aandacht hebben hem als vervelend en saai worden ervaren. Zo zijn er nog meer voorbeelden welke een scheefgroei aantonen. Omdat deze jongen nog maar 7 jaar, is hij er niet van deze gevaren bewust. Het liefst zou hij veel meer bij zijn vader willen zijn. Ter info, dit is meerdere keren met de vader besproken, maar daar doet hij niets mee of hij ziet het anders. Deze jongen heeft ook een negatief beeld van de moeder ontwikkeld. Het opvoedstijl bij moeder is totaal tegenovergestelde. Er is ruimte en aandacht voor elkaar, structuur en regels en er wordt met elkaar gesproken en elkaar gerespecteerd. Graag jullie advies, waarvoor dank.

Hallo, De situatie:De papa van mijn zoontje (5 jaar) en ik zijn nu al een paar jaartjes uit elkaar. Zoon is door de week bij mij en de weekenden meestal bij papa, we zijn daar flexibel in en hij lijkt daar geen problemen mee te hebben. Papa is begin dit jaar gaan samenwonen en nu is zijn vriendin zwanger. Hoe kunnen we hier het beste mee omgaan en waar moeten we rekening mee houden?