Mijn ouders maken bijna overal ruzie over. Wat moet ik doen?

Oke dus mijn ouder zijn ongeveer een jaar geleden gescheiden (vader ging vreemd) sindsdien heb ik niet veel contact met hem 1 keer in de 3 maand ongeveer nu het is sindsdien wel veel rustiger thuis alleen mijn zus (20 ofzo) is nogal "onvoorspelbaar" mijn moeder heeft sindskort een nieuwe vriens en op het ene moment is alles goed en het volgende gaat mijn zus helemaal los over dat ze het allemaal verschrikkelijk vind en niet wil dat mijn moeder een nieuwe relatie heeft mijn moeder weet niet wat ze hiermee moet en ik vind het ook wel *** dat elke dag als ik thuiskom of mijn zus gewoon chill is of weer in een keer de hel losbarst Iemand tips?

Hallo, Ik weet niet zo goed wat ik moet doen.. Mijn ouders zijn nu 2 jaar gescheiden en ik woon bij mijn moeder, die ineens in haar 2e jeugd zit. Vroeger deden we nog leuke dingen, samen naar de stad of even een dagje weg, maar op dit moment doen we niks meer samen, weet ze eigenlijk niks van of over me en is er alleen maar ruzie.. ik heb geprobeert om hierover te praten met haar.. maar dit is niet mogelijk als ik naar papa ga is dat wel gezellig, maar ik wil daar niet wonen ivm andere oorzaken. Ik weet niet zo goed wat ik er nog meer aan kan doen om het wél gezellig te hebben thuis Iemand tips?

Mijn vader praat altijd heel negatief over de kant van mijn moeder ik weet niet wat ik dan moet dus wat kan ik het beste doen

Wat moet ik met mijn moeder aan? *Mijn vader staat hier verder buiten, daar heb ik prima contact mee en mijn moeder kan ook met hem praten. Toen mijn vader bekend had gemaakt dat die wilde scheiden was mijn moeder hier niet blij mee en veranderde in een compleet ander mens. Doordat haar gedrag ging veranderen kreeg ik alles op me af. Al mijn keuzes, al mijn meningen waren fout. Ik heb de keus gemaakt om bij mijn vader te wonen ivm gedragsproblemen en persoonlijkheidsstoornissen van mij. Hier reageerde ze erg heftig op en wilt ze mijn keuze niet accepteren. Inmiddels krijg ik dingen naar mijn hoofd zoals: ''Het is jouw schuld als ik dood lig.'' ''Je laat mij in de steek.'' ''Jullie spelen alles samen en ik ben maar alleen.'' ''Jullie willen mij dood hebben.'' ''Ik weet niet hoe ik hiermee om moet gaan. Helaas al meerdere gesprekken aangekaart met mijn moeder hierover, maar ze wilt niet luisteren of snapt het niet. Heb hierbij haar ook verteld dat ik een contactverbod wilde aanvragen, maar dat was niet mogelijk ivm dat ze nog getrouwd is met mijn vader en het huis op allebei hun naam staan. Op het heden is ze wekelijks het huis uit en is alleen thuis in het weekend. Doordeweeks zit ze bij haar zus(mijn tante). Helaas heeft die geen goede invloed op mijn moeder, die stuurt haar ook aan om overal tegen in te gaan en ruzie te zoeken met mijn vader. Ik weet oprecht niet meer wat ik ermee aan moet, negeren werkt niet, praten werkt niet. Ik ben niet in staat om ergens anders te logeren of te gaan wonen. Ik zit vast in dit huis, mijn vader werkt onregelmatig, ben meestal ook nog alleen.

Hey, sinds ik al één jaar was zijn mijn ouders gescheiden, met mijn moeder en mijn zus van een paar jaar ouder zijn we toen super veel verhuisd doordat we vrijwel op straat zijn gezet door mijn vader. Mijn moeder wou verder wel dat we opgroeiden met een vader dus dit contact is gewoon gebleven. Toen ik 3 was vond mijn moeder een nieuwe vriend met wie ze inmiddels getrouwd is en met zijn 5 en (mijn moeder, haar man, mijn zus, zijn dochter en ik) verhuisd mijn vader heeft toen ook een nieuwe vriendin gevonden waarmee ook hij inmiddels getrouwd is ook daar zijn we verhuisd ( mijn vader, zijn vrouw, mijn zus, haar dochter, haar zoon en ik). ik bleef door de weeks altijd bij mijn moeder en ging dan een weekend naar mijn vader en het weekend daarop alleen een zondag ( dna weer een heel weekend, dan weer alleen een zondag etc.) toen ik 10 was mijn zus 13 hebben we gevraagd of we ook alleen 1 weekend in de twee weken konden komen. dit was goed. nu ben ik 16.. ik ben net begonnen op het MBO en heb veel nieuwe vrienden gemaakt. mijn zus is nu 19 en gaat vanaf haar 18de niet meer naar mijn vader toe. ik heb al heel lang het probleem dat ik niet meer met een fijn gevoel naar mijn vader ga en liever thuisblijf om te kunnen afspreken met vrienden (vanwege afstand is het moeilijk dit ook in zijn weekenden te doen) om te voetballen en om naar feestjes van vrienden/ familie te gaan in dit weekend. doordat ik nu oo het mbo ben begonnen kan ik dit ook niet meer doordeweeks doen.. :( als ik vraag of ik naar feestjes/of gewoon eerder naar huis mag mag word dit vrijwel altijd afgewezen. ik ben aan het overwege er gewoon niet meer heen te gaan of iig het verminderen hiervan. maar kan/mag dit bij 16? en hoe doe ik dat? alles is welkom! alvast bedankt!

heyyyyyy k heb een stief vader en hij is zo irri soms denk k ik wil hier weg maar mijn moeder k ga het niet over mijn hart verkrijgen weet iemand hoe ik het best met me moeder kan praten over dit onderwerp plzzzzzz help

mij moeder heeft het zwaar omdat mijn vader is getrouwd dat vind ik dat v*k maar het gaat nog veder mijn moeder is zo boos dat ze mijn vader stom heeft genoemt daar moest ik heel erg van huilen en mijn moeder doet dus stom maar mijn familie vind het juist fijn voor mij en papa en zijn vrouw maar mijn moeder wil het liefst geen kontakt meer met hem ik moet zelfs mijn slaap spullen mee naar school HELP groetjes Sem

Hoi, Ik heb nog al een probleem. Ik ga niet vaak naar school en dat vind ik zelf ook niet leuk. Alleen mijn vader en moeder hebben er erg last van. Vandaag wou ik niet naar school, maar toch verzette ik me en wou naar school gaan. Toch wou ik eerst mijn make-up doen. Dan voel ik me prettiger. Alleen mijn moeder trok me aan mijn arm en sleurde me mee. Ze gooide mijn make-up tas op de grond. En daarna wist ik niet meer wat er gebeurde. Toen ben ik weggerend naar mijn oma's huis. Toch ben ik later wel terug gekomen. Ik weet niet meer wat ik moet doen. Ik voel me niet meer goed thuis. Gr A (niet echte naam is anoniem)

Hallo. ik moet straks mijn vader gaan vertellen waarom ik niet meer in de weekenden wil slapen daar en waarom ik nu alleen 2 zondagen in de maand daar wil komen. Mijn stiefvader gaat mee. Ik voel me er echt niet om mijn gemak en mijn vader voelt niet als een vader voor mij. Ik heb nooit het gevoel gehad dat ik met hem over dingen kan praten zoals ik met mijn ouders doe. Ook komt hij nooit kijken als ik wedstrijden heb met mijn pony. Wat hij van te voren wel had beloofd maar dan had hij uiteindelijk weer de smoes "sorry ik was druk". Ik moet altijd de volwassene spelen... Hij was er nooit voor mij. Mijn stiefvader was er wel altijd en deed altijd zijn best. Mijn zusje (12) voelt hetzelfde als mij en is bang voor hem, ik eigenlijk ook een beetje. Hebben wij al het recht om het contact te verbreken? Kunnen jullie helpen? Mvg Mirne