Lastig om te bespreken

Lieve Anoniem, Bedankt voor je berichtje, wat fijn dat je je verhaal met ons wilt delen! Ik kan me erg goed voorstellen dat dit een lastige situatie voor je is, je verhaal klinkt me namelijk best wel bekend in de oren. Ik weet namelijk nog heel goed dat ik altijd over alles eerlijk was tegen mijn moeder, maar daar veel meer moeite mee had bij mijn vader. Ik vond het ook lastig om sommige dingen met hem te bespreken, maar wist ook niet goed waarom. Op een gegeven moest ik mijn vader ook iets gaan vertellen, maar ik wist niet goed hoe. Bij jou is dat waar je oud en nieuw wilt vieren en bij mij was het dat ik moest vertellen dat ik niet meer standaard om het weekend bij mijn vader wilde zijn omdat ik soms zo veel moest missen in het weekend, zoals werk of feestjes van vrienden. Ik zag er best wel tegenop en wilde mijn vader niet teleurstellen, maar vond het zelf ook echt niet leuk dat ik zoveel moest missen. Uiteindelijk heb ik al mijn moed verzameld en hem verteld wat ik graag wilde en waarom, en toen bleek dat hij hier best wel begrip voor had. Hij vond het misschien wel jammer, maar accepteerde het wel direct. Zou jij het ook aandurven om het gewoon te proberen? Belangrijk is denk ik wel dat je goed uitlegt waarom het voor jou leuker of fijner is om met oud en nieuw bij je moeder te zijn, zodat je vader ook kan snappen waarom je die keuze maakt! Wat het gedoe over de alimentatie betreft, óók dat klinkt bekend! Mijn vader en moeder kregen ook een keer gezeur omdat mijn vader veel te laat was met het betalen van de alimentatie. Mijn moeder begon hier op een nette manier over en mijn vader werd boos op haar en zei de ze niet zo moest zeuren en dat hij anders helemaal niets meer zou betalen. In deze situatie had ik ook het gevoel dat ik er tussenin stond. Uiteindelijk koos ik mijn moeders kant, ik denk omdat ik het gevoel had dat dat moest. Zij had immers heel normaal gedaan en mijn vader had boos gereageerd. Ik heb er toen iets over gezegd aan de telefoon tegen mijn vader en toen kregen we zo'n ruzie dat ik hem zelfs heb uitgescholden. Daar had ik achteraf zo'n spijt van. Sinds ik actief ben bij Villa Pinedo heb ik geleerd dat dit eigenlijk helemaal niet mijn taak is. En dat klopt ook wel, alimentatie is niet iets waar ik me mee bezig zou moeten houden, dat moeten ze maar samen uitvechten! Sowieso moeten ze al hun ruzies en discussies zelf uitzoeken. Villa Pinedo heeft ook een 'niet jouw taak'-animatie die ik je nog graag mee wil geven: https://www.villapinedo.nl/blog/filmpjes/animatie-niet-jouw-taak/. Wat ik je hiermee duidelijk wil maken is dat je niet het gevoel moet hebben dat je er iets van MOET zeggen of iemands kant MOET kiezen, omdat je anders de een of de ander teleurstelt. Ik weet hoe verantwoordelijk ik me zelf soms voelde, maar dat is dus niet onze taak! Je mag natuurlijk altijd vertellen waarom een situatie voor jóú vervelend is, maar je hoeft geen kant te kiezen. Ik hoop dat je hier iets aan hebt, heel veel succes! Je mag natuurlijk altijd weer een berichtje sturen als je nog eens wat kwijt wilt of wat advies nodig hebt. Alvast heel veel plezier met oud en nieuw, ik hoop dat het een mooie jaarwisseling voor je wordt <3 Heel veel liefs, Zoë

Lieve anoniem, Wat goed dat je je vraag hier stelt. En je vraag klinkt ook heel herkenbaar voor mij! Ik vind het ook altijd moeilijk om dingen met mijn vader te bespreken. Überhaupt is het natuurlijk niet leuk om iemand misschien teleur te stellen, maar bij mij is het ook omdat mijn vader gewoon niet zo goed is in praten. Heeft jouw vader dat ook? Ik zou even goed bij jezelf nagaan wat jij nou echt zelf het liefst wil. Wil je echt het liefst bij je moeder zijn op oud en nieuw, of wil je alleen je moeder niet teleurstellen? Ik heb ook weleens leuke dingen gemist waar ik eigenlijk heen wilde, omdat ik het anders zielig vond dat ik niet bij mijn moeder was. Maar je mag ook voor jezelf kiezen! Ik weet bijna zeker dat je als je wel op oudjaarsdag bij je vader bent, je je moeder niet teleurstelt want zij weet ook dat dat de regeling is, en hopelijk weet zij ook dat jij als kind niet wil kiezen tussen je ouders. Net als Esmée en Kaylee hieronder zeggen, zou ik als ik jou was het wel eerlijk tegen hem zeggen. Dit is een beetje een ander verhaal, maar ik had vorige week bijvoorbeeld een misverstand met een vriendin omdat ik dacht dat zij iets lulligs had gedaan tegen een andere vriendin, maar achteraf gezien kwam dat alleen doordat ik maar één kant van het verhaal had gehoord. Toen ik de andere kant ook hoorde van die vriendin, kwam ik erachter dat ze eigenlijk allebei niet echt iets fout hadden gedaan maar dat het gewoon een misverstand was. Misschien heeft je vader wel een goede reden dat hij dit heeft gedaan, bijvoorbeeld dat hij een beetje geldproblemen heeft of zo, maar dan weet je dat niet als je het hem niet vraagt. Ik zou hem er dus zeker naar vragen! Maar ik zou het dan inderdaad vragen, en niet zeggen. Dus in plaats van dat je zegt dat je het lullig vindt van hem, kan je zeggen dat je dit had gehoord en dat je je afvroeg waarom hij dat heeft gedaan. Probeer geen verwijten te maken, maar gewoon eerlijk te zeggen dat je ook graag zijn kant van het verhaal wil horen. Dat begrijpt hij vast wel. Ik zou wel tegen allebei je ouders zeggen dat je het niet fijn vindt om dit soort dingen te horen over de ander. Elke keer als mijn ouders iets negatiefs over elkaar zeiden, zei ik dat ik alleen zou luisteren als ze iets op een neutrale manier tegen elkaar konden vertellen zonder elkaar zwart te maken. Mijn moeder heeft me ook wel eens zoiets over geld verteld dat mijn vader had gedaan, en ook andersom, en dan zei ik dat ik daar niks te maken mee wilde hebben, omdat dat tussen hen is, en niet te maken heeft met of hij een goede vader voor jou is. Het is soms lastig, maar ik probeer soms te denken: is dit iets tussen hen als ex-partners of tussen mij en mijn vader/moeder als kind en ouder? Ik vind het bijvoorbeeld stom toen mijn vader zei dat mijn moeder een rechtszaak wilde, maar ze is nog steeds voor mij een supergoede moeder dus dan probeer ik dat los van elkaar te zien. Snap je een beetje wat ik bedoel? Ik hoop dat ik het een beetje goed uitleg! En ik hoop dat je tegen je ouders kunt zeggen dat ze niet negatief over elkaar moeten praten. Dat gevoel van ertussenin zitten is zo stom, ik ken het heel goed! Ik snap heel goed dat het voelt alsof jij ook midden in al dat gedoe zit, maar probeer je te bedenken dat het niet jouw taak is! Jij bent niet verantwoordelijk voor de zaken tussen hen of voor hun geld of voor hun gedoe! Misschien helpt dit filmpje je een beetje: https://www.youtube.com/watch?time_continue=1&v=s0NPsFt8Rl8 Misschien is het het best om de twee dingen die je met je vader wilt bespreken, apart te bespreken. Anders lijkt het misschien net alsof je doordat hij lullig heeft gedaan niet oud en nieuw met hem wil vieren. Misschien is dat ook wel een beetje zo, maar ik zou proberen uit te leggen dat je zelf liever oud en nieuw bij je moeder viert en dan de redenen erbij waarom. Dan begrijpt hij het vast. Dat van de alimentatie kun je dan misschien een andere keer zeggen, want ik denk dat hij het minder lastig vindt om oud en nieuw zonder jou te vieren als hij weet dat het komt omdat jij het liever wilt, en niet omdat hij iets heeft gedaan. Zoals Esmée ook al aanraadt, kan het schrijven van een brief heel erg helpen. Dan kun je het rustig uitleggen en ben je misschien minder bang voor zijn reactie. Probeer zo goed mogelijk uit te leggen waarom jij graag oud en nieuw bij je moeder viert. En inderdaad, overdag bij hem zijn en 's avonds bij je moeder zou wel een goede oplossing kunnen zijn misschien! Ik hoop heel erg dat je wat aan dit advies hebt! Ik wens je superveel sterkte en alvast een hele fijne feestdagen! Liefs, Jasmijn