Twee talen praten

Hallo Anna, Bedankt voor je bericht. Ik herken dit zelf heel goed. Op mijn 12e levensjaar kwam ik in Nederland wonen. Ik ben in Oostenrijk geboren. Mijn vader is oostenrijks en moeder is nederlands. Echter ben ik niet tweetalig opgevoed. Toen ik naar Nederland kwam moest ik de taal leren. Ik kon dit best snel echter voelde Nederlands ook niet natuurlijk voor mij. Na een tijdje voelde ik mij meer op mijn gemak ik denk ook hoe vaker je Deens spreekt, hoe beter jij je op je gemak gaat voelen. Net zoals ik toen! Je kunt daarbij ook aangeven dat je bang bent, iets verkeerds te zeggen. Heb ik ook gedaan. Ik wens je veel liefs, Anne

Hoi lieve Anna, wat goed dat jij je probleem hier deelt! Ik snap heel goed dat je er moeite mee hebt om in gezelschap een taal te spreken die je niet van nature spreelt. En ik denk ook dat je zelf weet waarom je het nu moeilijk vind het vroeger niet, dat zei je namelijk zelf al. Het is vaak zo dat als je ouder wordt dat je meer gaat nadenken over wat anderen van je vinden en of je de dingen wel goed doet. Ik heb vroeger toen ik klein was frans geleerd en ik kan het best wel goed spreken, maar toch vind ik het altijd eng om te doen. Ik ben dan bang om iets raars te zeggen of dat mensen niet begrijpen wat ik zeg. Mijn vriend kan helemaal geen frans en hij doet altijd maar wat! en vaak begrijpen ze het zelfs nog ook. Ik heb geleerd dat je gewoon moet proberen. Misschien zeg je 20 zinnen waarvan er 5 gek klinken of niet kloppen. Dat geeft toch niet? Daar kan jij niks aandoen, en ik denk dat andere mensen juist enorm veel bewondering hebben dat je het wel probeert. Maar als ik je verhaal zo hoor denk ik dat jij het echt heel goed kan. Je moet het gewoon doen, en in je achterhoofd houden dat het echt totaal geen probleem is als je tussendoor iets zegt dat raar klinkt. Ik denk altijd: ik ga het gewoon doen, en als het fout gaat heb ik het tenminste geprobeerd. Ik hoop dat jij een hele fijne kerst hebt, en: gewoon durven! :) liefs Pascalle