Bevriende gescheiden ouders

Hoi lieve Tes! Wat fijn dat je jouw verhaal met ons deelt. Ik kan me goed voorstellen dat je het heel jammer vindt dat het contact tussen je ouders verandert. Ik herken me wel in jouw situatie! Mijn ouders zijn 12 jaar geleden uit elkaar gegaan en hebben ook altijd goed gecommuniceerd met elkaar. Ik weet niet of ik ze vrienden zou noemen maar ze kunnen heel normaal doen met elkaar en ik heb zo nog nooit ruzie zien maken. Ik vindt het ook heel fijn om te kunnen zeggen dat mijn ouders goed uit elkaar zijn gegaan en nog samen in 1 ruimte kunnen zijn! Ik ben blij te lezen dat je vader wel nog steeds het contact goed wilt behouden, al is dit dan wel anders dan eerst. En ook vindt ik het super knap dat je al tegen je vader hebt verteld hoe jij je hier onder voelt! Het lijkt mij namelijk ook heel raar als de relatie van je ouders weer veranderen. Ik kan me ook best voorstellen dat het misschien voor je vader ook lastig is om de 2 relaties goed te kunnen combineren! Mijn ouders hebben ook wel eens hun up’s en down’s gehad in hun contact. Wanneer ze dan een kleine meningsverschil ergens in hadden was het contact weer even minder en een ander moment zaten we weer met zn alle aann tafel (inclusief de nieuwe vriendin van mijn vader!). Wel heb ik gemerkt dat de initiatief om dingen samen te doen vanuit mijn broertje en mij moet komen. Wij hebben samen besloten dat we onze verjaardagen met alle familie in 1 keer willen vieren. En dit is sinds die beslissing ook elke keer zo geweest, alleen moet ik het wel zelf bedenken! Heb je al gevraagd waar deze verandering volgens je vader door komt? Misschien dat je nog een keer tegen je vader kan zeggen wat dit met jou doet en misschien kan je samen naar een middenweg vinden waar iedereen zich fijn bij voelt! Ik hoop dat je wat aan mijn ervaring hebt. En weet dat je altijd nog meer vragen mag stellen hier! Ik wens je nog een fijne tweede kersdag! Liefs, Misha

Hi lieve Tes, Wat goed dat je een berichtje plaatst op het forum! Ik herken me erg in jouw situatie. Mijn ouders zijn gescheiden toen ik tien jaar oud was en zijn wel altijd bevriend met elkaar gebleven. Bevriend is misschien niet het juiste woord want ze spreken elkaar eigenlijk alleen als ze mijn broertjes bij elkaar ophalen, als ze afspraken maken over de vakanties en bij onze verjaardagen, het is niet dat ze met z'n tweeën afspreken ofzo. Maar op de momenten dat ze samen zijn gaan ze wel vaak samen zitten borrelen thuis en hangt er een hele gezellige sfeer. Ik merk dat wanneer er soms wat meer spanning tussen mijn ouders zit ik dit ook heel vervelend vind. Precies om dezelfde reden als die jij aangeeft, namelijk dat je bang bent niet meer te kunnen zeggen: Ja, ik heb gescheiden ouders maar ze zijn nog heel goed bevriend. Uit je verhaal maak ik op dat je vader dus meer een gewone ouderrelatie met je moeder wil en je moeder het juist heel vriendschappelijk ziet. Het lijkt me super lastig als jij er dan als dochter er zo tussenin zit. Als je het fijn zou vinden om er wat vaker met iemand over te praten die een zelfde soort situatie heeft meegemaakt als jij dan zou je kunnen kijken of een buddy misschien iets voor jou is. Een buddy is een jongen of meisje tussen de 18 en 26 jaar die via een app met jou kan praten over de dingen die jou dwars zitten over de scheiding. Via deze link vind je meer informatie: https://www.villapinedo.nl/buddy/ Ik hoop dat je wat hebt aan mijn ervaring! Veel liefs, Sanne