Ik heb ff een vraag mijn vader heeft al 3 of 4 maanden een relatie met iemand en heeft dus gevraagt of ik haar zou willen ontmoeten. En ik wil haar wel ontmoeten maar durf het niet zo goed. Ik vind het een beetje moeilijk. We gaan wel met haar afspreken maar ik weet niet wat ik moet zeggen. Kan iemand me helpen

Binnenkort geef ik een 21 diner en het lieft zou ik mijn beide ouders hierbij willen hebben. Alleen wil mijn moeder mijn vader er niet bij hebben omdat het in haar huis is. Ze vindt het ongemakkelijk en wil het niet hebben. Ik merk dat ik moeite heb met haar uit te leggen dat ik dat heel jammer vind. Ze is er namelijk heel stellig in en lijkt niet te begrijpen waarom ik het moeilijk vind. Het is haar huis en dus haar keuze dus de beslissing is gemaakt. Maar hoe kan ik haar toch duidelijk maken dat het mij dwars zit?

Hi allemaal! Hoe gaan jullie om met vragen naar/voor stiefouders die op dit moment niet meer in jullie leven zijn? Mijn vader kreeg toen ik 4 jaar was (twee jaar na de scheiding van mijn ouders) een vriendin waarmee hij ging samenwonen (en ik deels ook). Zij had drie dochters en ik vergelijk mijn jeugdsituatie samenvattend vaak als 'Assepoester'. Ik werd achtergesteld in het gezin, vooral door mijn stiefmoeder. Zij verbood mij heel veel dingen. Ik heb hiervoor traumaverwerking gehad dmv 'emdr' sessies omdat ik last kreeg van hele realistische en afschuwelijke nachtmerries toen ik ongeveer 8 jaar oud was. Soms denk ik er vaak nog wel aan terug en zou ik mijn stiefmoeder nog willen spreken met de vraag 'waarom'... Maar dan denk ik ook: wat levert mij dat eigenlijk op? Hebben jullie hier ervaring mee en zo ja, hoe gaan jullie hiermee om voor jezelf? Liefs, Amber

Ik heb laatst dus een brief geschreven aan mijn ouders omdat ik nu bijna 2 jaar elke week van huis wissel en ik dat heel erg vervelend vind. Ik heb er totaal geen rust van in mijn hoofd, ik heb het gevoel dat ik telkens aan het verhuizen ben en geen eigen thuis heb. Ook spelen er nog andere dingen mee wat nog meer stress oplevert. Ik heb daarna een heel gesprek gehad met beide ouders. Ik wil namelijk graag bij mn vader gaan wonen omdat dat altijd al mijn thuis is geweest en mijn moeder snapt dat. Ze zou het wel lastig vinden maar accepteert het. Mijn vader reageerde heel boos en vond het maar een aanstellend pubergedrag. Daarna heb ik nog bijna elke dag ruzie met mn vader omdat hij het helemaal kut vindt als ik bij hem ga wonen, goeie argumenten heeft hij niet. Ook praat ik nu met een psycholoog en ook die snapt het probleem niet helemaal. Nu wil ik dus graag vragen hoe ik dit op kan lossen want ik voel me niet echt gelukkig zo. Hoorde van klasgenoten dat hun van de rechter gewoon zelf mochten bepalen waar ze gaan wonen? Wil anders wel graag naar de rechter namelijk haha. Nee maar tipss?

Hoi! Vanaf mijn 18e zijn mijn ouders uit elkaar. Sindsdien hebben zij nauwelijks contact meer met elkaar en kunnen ze samen absoluut niet in één ruimte zijn. Dit zorgde er ook voor dat mijn familie van beide kanten liever niet dan wel contact hebben met de 'koude kant'. Ondanks dat het natuurlijk een vervelende situatie is, is het wel een situatie waarmee ik heb kunnen dealen. Maar, nu ik bijna afstudeer en mijn diplomauitreiking eraan zit te komen, loop ik tegen een probleem aan. Mijn vader wil na de uitreiking een feestje geven voor me. Heel leuk, maar ik wil heel graag dat mijn gehele familie erbij is. Dit aankaarten bij mijn ouders heb ik al gedaan, maar ik heb het idee dat daar niks mee gedaan wordt. Hebben jullie tips hoe ik dit het beste aan kan pakken? Dankje!

Hoi! Mijn ouders zijn nu 8 jaar gescheiden en hebben geen contact meer met elkaar. Ik merk dat als ik het over mijn stiefmoeder of familie van haar heb, mijn moeder heel jaloers en sarcastisch reageert, wat niet leuk is. Maar als ik haar niks vertel, wordt ze daarna ook bozig als ze ergens achter komt wat ik niet heb verteld. Nu zit ik soms in een tweestrijd of ik haar wel iets moet vertellen of juist niet.

Hoi, ik had een vraagje. Ik ben binnenkort jarig en ik heb een nieuwe mobiel nodig. Mijn vader wil een deel mee betalen en verwacht dat mijn moeder dan ook een deel mee betaalt. Mijn moeder kan dat niet betalen (ik verwacht dat verder ook niet ofzo). Maar als papa en ik het dus over mijn verjaardag hebben dan vraagt ie wat ik dan wel krijg van mama enzo. Ik wil me niet echt bemoeien met hun financiële zaken en het gaat mijn vader ook eigenlijk niets aan. Ik kan niet zeggen dat mama niet zo veel geld heeft want dat gelooft hij toch niet (hij denkt altijd dat mama geld zat heeft, al sinds ik klein ben). Dus ik weet niet zo goed wat ik nou moet doen, want ik wil eigenlijk gewoon wel leuk kunnen praten over mijn verjaardag :) Heeft er iemand tips? Liefs, V.

Hoihoi, Laatst ben ik erachter gekomen dat mijn vader is vreemd gegaan. Ik vind dit moeilijk, omdat dit bij mij veel vragen heeft opgeroepen. Een tijdje lang wil ik al het gesprek met hem aangaan over van alles en nu ik dit weet alleen nog maar meer, maar ik weet niet goed hoe ik dit aan kan pakken zonder dat hij boos wordt of het als een verwijt ziet. Heeft iemand tips hoe ik dit het beste kan doen? Evelien

Hoi allemaal! Ik had een vraagje over mijn huidige situatie... Mijn ouders zijn al 2 jaar gescheiden. Ik woon bij mijn vader en mijn moeder, ze hebben een co-ouderschap. Het gaat al een jaar heel slecht tussen mijn vader en ik, en nu wil ik dus graag meer bij mijn moeder wonen en minder bij mijn vader. Nu is dan ook mijn vraag, wat zijn mijn rechten en waar kan ik het beste beginnen? Ik heb mijn moeder al verteld wat ik wil, zij vind het goed maar wil eerst meer weten over vooral financieel aspect. Mijn vader weet ik nog niet hoe en wanneer ik hem dat wil vertellen, ik ben namelijk bang dat hij HEEL erg boos word. Wie kan mij helpen? Alvast bedankt

Hey, Al een aantal jaar zijn mijn ouders gescheiden en mijn woonsituatie is al een aantal jaar hetzelfde. Ik woon bij mijn moeder en zie mijn vader wel regelmatig, maar slaap nooit bij hem. Dit hebben we gedaan omdat het voor mij rustiger is om op één plek al mijn spullen te hebben, etc. Dit is altijd al goed gegaan, maar de laatste tijd voel ik me een beetje schuldig dat ik mijn vader minder zie en nooit een langere tijd bij hem ben. Heeft iemand hier ervaring mee en misschien advies? Alvast bedankt!!