Hoi, Ik heb om diverse redenen al jaren geen contact meer met mijn vader. Mijn broertje neigt nu ook naar dit besluit, zonder dat ik daar (direct) invloed op heb gehad. Ik wil hem niet het gevoel geven alsof dit een "goede" beslissing is, alleen omdat ik zelf achter dit besluit sta. Hebben jullie hier ervaring mee?

hoi Tussen mijn moeder en mijn stiefvader is het nu heel raar :( ze gaan niet verder met elkaar wat ik persoonlijk fijn vindt maar ze zitten wel steeds samen zoenend op de bank....... helaas is dit veel vaker zo....... mijn moeder kan gewoon niet goed alleen zijn ofzo....... kan alsjeblieft iemand me helpen? Liefs Sem

Hoi! Ik voel me soms ongemakkelijk, omdat mijn zusje een hele slechte relatie heeft met onze vader en ik een iets betere relatie met hem heb. Soms voelt het alsof ik een beetje tussen ze in zit. Hoe zou jij erover praten/het aanpakken?

Wij, twee broers van 8 en 10 willen graag bij onze oom en tante spelen en logeren. We mogen hun wel zien, maar daar niet binnenshuis zijn. We willen dit wel heel graag. Wat kunnen we doen?

Hoi ik ben Eva! Ik weet sinds een paar weken dat mijn ouders uit elkaar gaan. Nu ben ik heel emotioneel en best wel chagrijnig en daardoor heb ik vaak ruzie. Ik kan het er niet bij hebben. Ik weet niet zo goed hoe ik er mee om moet gaan. Weten jullie hoe ik het het best aan kan pakken?

Mijn ouders zijn nu al 1.5 jaar gescheiden en in het begin had ik er nog niet zoveel moeite mee. Maar nu wel. De vriendin komt (samen met haar kids van 10 en 9) bij ons in wonen in de zomervakantie . Ze komen nu ook veel vaker hier en ik vind het echt ROT ECHT ROT!!! Ik kan me ook nergens terugtrekken en heb het er op school ook erg lastig mee. Ik heb altijd en overal stress. Ik durf ook gewoon niet met m'n vader in gesprek te gaan want dan ben ik bang dat ik hem pijn doe. Ik heb zelf wel eens bedacht om een heftige vraag te stellen. Maar k durf het niet. De vraag is: Of je gaat verder met je vriendin en haar Kids zonder mij. Of je gaat met mij (en m'n zus en broertje) verder. En laat je vriendin en de rest weg. Maar ik weet niet hoe ik verder moet. Ook ben ik bang dat ik altijd zo ongelukkig blijf als nu. Help mij pleaseeee!!

Mijn ouders zijn nu bijna 5 jaar gescheiden. Mijn moeder zorgde er voor de scheiding altijd voor dat mijn vader op de hoogte was van alles wat er binnen het gezin gebeurt maar sinds de scheiding moet hij dit zelf doen. Hier is hij echter niet zo goed in en hoe trots hij ook is op zijn dochters, hij heeft geen idee waar hij eigenlijk trots op is. Hij kan heel goed vertellen over zijn eigen dingen maar luisteren naar verhalen van anderen zit er niet echt in. Ik heb hem gevraagd om meer naar mij te luisteren en ik heb brieven geschreven en op zo veel manieren geprobeerd kenbaar te maken wat ik van hem nodig heb als vader en dat gaat dan even goed maar daarna vervalt hij weer in zijn oude patronen. Ik vind dat ik mij gelukkig mag prijzen met een vader die, op zijn manier, erg zijn best doet voor zijn kinderen maar toch is het soms niet goed genoeg. Ik weet ondertussen dat ik hem niet kan veranderen dus ik probeer bij mijzelf te accepteren dat hij zijn best doet maar dit lukt niet altijd. Hoe accepteren jullie niet perse de scheiding van jullie ouders maar vooral de bijkomstige gevolgen? Misschien is de vraag die ik heb meer, hoe gaan jullie om met een ouder die jullie niet 'ziet'?

Ban bang dat ik mijn huis ga missen en mijn beste vriend ik woon namelijk naast mijn beste vriend.

Hoi allemaal, Het gaat al een aantal maanden slecht tussen mij en mijn moeder + stiefvader. Ik heb al heel vroeg geleerd dat ik moet doen wat er van me verwacht wordt en ik geen fouten mag maken. Als ik dat wel doe wordt mijn stiefvader boos. Hij kan nooit op een normale manier reageren en we hebben daar al heel erg vaak over gepraat, dat heeft iedere keer 1 week gewerkt, daarna waren we weer terug bij af. Ik irriteer me de hele dag door aan ze, de ene irritatie kan nog niet zakken of de ander is er alweer. Ik sta continu onder spanning omdat fouten maken nou eenmaal menselijk is, alleen hier niet. Ik ben druk bezig met een eigen plekje krijgen, hebben jullie tips voor me om de tussentijd door te komen? Ik weet niet meer goed hoe ik rust kan vinden en merk dat het me echt hoog zit.

Mijn ouders zijn nu ongeveer anderhalf jaar gescheiden en ik kan er opzich prima mee omgaan behalve dat ik bizar veel stress krijg van het wisselen elke week, van vader naar moeder of andersom. Nu ik op het middelbaar zit heb ik ook steeds meer spullen en ik word er oprecht gek van dat elke week na de tennis tte moeten inpakken. Ik begin te denken dat ik graag op een plek wil wonen, bij voorkeur mijn moeder maar ik ben heel bang dat ik mijn vader hier heel erg mee zou kwetsen. Ook omdat ik het absoluut nog goed en leuk heb met hem, het is echt niet zo dat ik hem niet meer wil zien. Alleen omddat hij vaak negatief is en erg op zichzelf en mijn moeder ongeveer het tegenovergestelde heb ik voorkeur aan mijn moeder maar ik weet eigenlijk niet goed wat ik moet doen : ( Heeft iemand raad ?..