Hallo lieve Buddy's, Ik ben 19 jaar en woon nog thuis, elke vrijdag avond 'wissel' ik van huis. Dit is nu 9 jaar al helemaal prima gegaan. Nu begin ik na de zomervakantie aan een 'echte' baan in de stad waar ik nu ook woon. Hiervoor ga ik het liefst op kamers maar het is lastig om in deze stad een kamer te vinden voor een niet-student. Ik en mijn ouders realiseren ons dat het mogelijk is dat ik nog na de zomervakantie thuis moet wonen omdat ik geen kamer kan vinden, ondanks dat ik wel hard opzoek ben. Nu vind ik dat wel irritant maar is volgens mij mijn vader degene die er een daadwerkelijk probleem mee heeft. Mijn stiefmoeder woont bij ons en vindt het af en toe lastig als ik door de weeks thuis ben omdat zij heel erg van rust houdt. Ik niet, maar dit botst verder nooit echt. We houden goed rekening met elkaar. Nu heeft mijn vader al een aantal keer gesuggereerd dat ik, na de vakantie, beter permanent bij mijn moeder kan gaan wonen en ik merk dat ik het heel lastig vind om hier mee om te gaan. Ik snap wel waarom hij dat denkt maar ik zie dat niet zitten, ik wil deze routine aanhouden. Hoe onhandig ook. Ik heb het er dus al een aantal keer met hem over gehad maar telkens als ik aangeef dat ik dat zeker niet wil valt het gesprek stil. Ook heb ik er met mijn moeder over gepraat maar die weet ook niet veel raad. Hebben jullie tips of advies? Met mijn vader praten blijft dus lastig omdat wij elkaar echt niet kunnen overtuigen.

hoi ik ben (12), mijn moeder heeft me afgelopen zomervakantie bij mijn keel gegrepen waar ik erg boos over ben. ik heb hier EMDR (een soort therapie) voor gehad maar dat heeft niks geholpen. mijn moeder blijft ontkennen en ik ben super boos op haar. hebben jullie misschien tips voor mij om hier mee om te gaan. ik wil graag anoniem blijven. groetjes

Hoi ik ben een meisje van 12, 2018 was heel zwaar voor me. Toen mijn ouders 11 jaar geleden gingen scheiden ging mijn moeder met een vrouw waarmee ze een kind kreeg. (Via het ziekenhuis kregen ze zaadjes.) dat is dus mijn zusje, ze is nu 4. Mijn vader ging na de scheiding ook met een vrouw. Papa kreeg ook een kind. Mijn zusje van 9. Mijn vader ging met die vrouw ook scheiden. Dat was 8 jaar geleden. Daarna ging hij weer met een vrouw, die vrouw had al 2 kinderen. In 2018 ging mijn moeder scheiden met de vrouw waarmee ze kind kreeg, zij is dus nu 4. Ik had het heel moeilijk met de scheiding. Ze voelde als mijn moeder. Terwijl ze mijn stiefmoeder was, ik hield echt van haar. Mijn vader ging ook scheiden in 2018 daar had ik het niet moeilijk mee, ik mocht haar namelijk niet echt. Maar mijn vader heeft nu geen huis. We wonen bij mijn tante, zij is heel lief. Maar het is daar alleen heel druk. De muziek staat elke dag tot 1 uur ‘s nachts aan. Waardoor ik niet kan slapen. Ik durf het alleen niet echt te zeggen tegen mijn oom en tante. Hebben jullie misschien tips?

Oke dan- ik ben Logan, geboren als Angelina, en een asexuele transgender jongen. Mijn ouders zijn omgeveer een jaar geleden uit elkaar gegaan toen ik net uit de kast kwam. Ik denk dus ook altijd dat het mijn schuld is dat ze uit elkaar zijn gegaan. Anyway- mijn ouders hebben nu beide een nieuwe vriend/vriendin en ik mag m'n vader's vriendin!! Ik ken haar al 8 jaar en toen ik zei dat ik liever een jongen zou zijn stond ze helemaal achter mijn keuze. Mijn moeder's vriend,- .... Ik ken hem helemaal niet. En toen ik hem voor het eerst zag, zei hij "Sorry voor alles dat is gebeurt, meiske." En ik zei natuurlijk "Ik ben geen meisje, ik ben een jongen." Dat was 7 maanden geleden ofzo en hij noemt me nog steeds een 'meiske.' Het geeft me elke keer een depri gevoel. Ik heb het tegen mijn moeder gezegd maar zij zegt altijd: "Wel Angelina, hij zegt nou eenmaal meiske tegen meisjes." Dat is trouwens niet alles, mijn moeder en vader staan niet achter mijn non-sexuele gevoelens, oftewel ze vinden het niet goed dat ik asexueel ben. En ik heb nog wat, mijn oom heeft me letterlijk verbannen van zijn terrein (waar m'n moeder woont) omdat ik lgbtqiap+ ben. Dit is nogal lang, weet ik, sorry daarvoor 😅 bedankt voor het lezen hiervan. ~Logan

Ik woon nu bij me vader en mijn moeder. Ik ben om het wiekend bij mijn vader en de rest bij mijn moeder. Alleen het probleem is dat ik het helemaal niet fijn vind bij mijn vader ik wil eigelijk mischien alleen overdag bij mijn vader zijn. Mijn moeder weet al dat ik nooit zin heb om naar mijn vade te gaan alleen mijn vraag is weet iemand hoe ik aan mijn vader moet vertellen dat ik alleen overdag bij hem wil zijn?

Ik heb een vraag. Ik wil niet meer naar mijn vader, alleen heb ik daar nog een spaarpot die ik zelf helemaal heb volgespaart. Dit geld wil ik graag meenemen naar mijn moeder zodat ik daar er iets leuks van kan kopen. Mijn vader vind dat ik alleen aan mijn geld of mijn spullen mag komen als ik weer naar hem toe kom. Anders mag ik dat niet. Ik heb dus het gevoel dat ik gechanteerd word. Op dit moment reageerd mijn vader nergens meer op en negeerd hij me. Weet jij wat ik kan doen om wel over mijn eigen geld en spullen te mogen beslissen? Groetjes Eva

Hallo! Ik ben Iris en ben 15 jaar. Mijn ouders zijn gescheiden sinds ik 1 jaar was, en ik woon vooral bij m’n moeder. Ik heb een zus. Mijn vader had al snel een nieuwe vriendin waarmee hij 2 kinderen heeft gekregen, ik en mijn zus vonden haar nooit aardig. Ze is op een dag weggegaan en heeft mijn broertjes meegenomen. Ze wonen nu een uur rijden van ons vandaan en hebben veel ruzie. Mijn vader heeft al een andere vriendin en ik heb er 2 stiefzussen/zusjes bij. De oude vriendin van mijn vader vertrouwd hem niet meer nadat hij drugsverslaafd is geweest, en wilt ook niet dat mijn halfbroertjes hem zien. Voor mij en mijn zus is dit erg lastig en wij willen graag onze halfbroertjes ook zien. Ze zijn nu 3 en 7 jaar. Mijn vader is al 2 jaar clean en wij gaan normaal met hem om. Wat zijn de rechten van mij en mijn zus om onze halfbroertjes te zien? En mag zij onze broertjes van ons weg houden?

Ik weet dat dit een site is voor gescheiden ouders. Bij mij is dat ook het geval, alleen mijn vader leeft niet meer. Hij is overleden aan kanker. Mijn moeder heeft een paar nieuwe vriendjes gehad. Nu heb ze een derde vriend en ik heb elke keer het probleem, dat ik het zo moeilijk vind. Ik kan me moeilijk openstellen en ik stel me moeder teleur. Ik vind het lastig, omdat ik nog steeds het beeld met me vader en moeder in me hoofd heb. Ik kan die nieuwe vriendjes elke keer zo moeilijk accepteren. Ik heb ook heel vaak ruzie thuis met me moeder over dit onderwerp. Ik word er een soort van depri van. Me moeder begrijpt het ook niet heel erg. Ik vind het rot dat ik me moeder elke keer ongelukkig maak. Maar ik word zo verdrietig als ik ze klef zie doen, of als ik zie dat ze elkaar een kus geven. Kunnen jullie misschien mij helpen?

Mijn ouders zijn sinds mijn 4de gescheiden, ijn vader heeft een nieuwe vriendin gekregen en zij kregen 2 kinderen (nu 11 en 5). Ze wilden gaan scheiden en hebben dit ook gedaan. Ik en mijn zus kregen dit te horen maar mijn zusjes weten van niks. Na een half jaar hebben ze toch besloten weer te gaan trouwen. Dit wordt allemaal achter de rug om van mijn zusjes gedaan. Nu vind ik het erg moeilijk dat mijn zusjes van niks weten. Ik vind het heel fijn dat ze niet met een gebroken gezin hoeven op te groeien maar ik ben bang dat als ze er later achter komen, dat ze mij dan niet meer zullen vertrouwen... Wat moet ik doen?

Hoi, al sinds ik 10 ben zijn mijn ouders gescheiden, toch is dit de eerste keer dat ik echt niet weet wat ik moet doen. Daarom wil ik graag advies over de situatie. Mijn zusje gaat om het weekend naar mijn vader maar ik woon sinds mijn 14e standaard bij mijn moeder. Mijn vader kreeg een nieuwe vriendin en wij klikten echt niet goed. Ik heb door de omstandigheden contact verbroken en ben bij mijn moeder gaan wonen. Tijdens Kerst 2016 hadden beide veel alcohol gedronken en snachts kregen ze ruzie. Mijn vader vertrok en mijn stiefmoeder kwam naar mijn slaapkamer om te vertellen dat mijn vader zelfmoord ging plegen door mij. Ik ben meteen weg gegaan naar mijn moeder. De dag erna kreeg ik een appje of ik langs wilde komen om te helpen met schilderen. Mijn vader en stiefmoeder ontkenden wat er was gebeurd, dat ik niet had gehoord dat mijn vader dood wilde door mij. Uiteindelijk ben ik nu weer contact aan het leggen. Eens in de maand eten of iets lunchen. Mijn vader wilt nu op vakantie voor een lange periode. Ik ben bang om nee omdat ik niet wil dat mijn vader ongelukkig word. Maar ik word zelf ongelukkig als ik daar langer dan 3 uur ben. Stiefmoeder is gewoon een enorm kreng. Moment dat ik mijn vader vraag of we zonder haar iets te doen krijgt hij ook problemen. Mijn vraag: wat moet ik doen, ik kan hier niet over praten met mijn moeder omdat zij geen objectieve menig kan geven. Alvast bedankt en wat een toppers zijn de mensen die hier helpen! Liefs Romy