Woonsituatie

Hi Myrthe! Ten eerste: wat fijn dat je dit hier plaatst. Dit soort dingen zijn altijd fijn om te delen. Het is geen makkelijke situatie en een hele herkenbare situatie voor mij als kind van gescheiden ouders. Bij mijn ouders was het vroeger hetzelfde. Mijn vader was strenger en beschermender dan mijn moeder. Jij als "kind' kan daar natuurlijk niks aan doen. Heb je het er wel eens met je vader of stiefmoeder over gehad? En wat zijn de leuke dingen bij je vader en je stiefmoeder? En heb je broers of zussen? Mijn ouders woonden vroeger 1,5 uur rijden bij elkaar vandaan, dus als ik een weekend naar mijn vader ging, dan kon ik mijn vrienden en vriendinnen (die op de woonplek van mijn moeder woonden) niet zien en daardoor miste ik altijd veel verjaardagen etc. Toen ben ik eerlijk naar mijn vader geweest en vertelde ik dat mijn vrienden ook heel belangrijk zijn, maar dat mijn vader ook belangrijk is. In overleg met mijn vader en mijn moeder heb ik op mijn 17e besloten om elke eerste maandag van de maand voor de rest van de maand aan te geven wanneer ik naar mijn vader ging. Daardoor had ik zelf de regie en ging ik met meer plezier naar mijn vader toe en vond ik het minder erg om verjaardagen te missen. Het is wel belangrijk dat je dit in goed overleg met je ouders en eventueel broers en zussen doet. Misschien is het goed om voor jezelf eens op te schrijven wat voor jou de ideale situatie zou zijn voor het aankomende jaar en dan met je vader en moeder bekijken of die situatie haalbaar/realistisch is. Heb ik zo goed antwoord gegeven op je vraag? Groetjes, Roos

Hallo lieve Myrthe, Als eerste: wat ontzettend goed dat je ons forum hebt gevonden en deze vraag stelt! Ik begrijp heel goed dat je hier mee zit en wil je dus graag zo goed mogelijk helpen. Om bij mijzelf te beginnen: mijn ouders zijn gescheiden toen ik ongeveer 16/17 jaar was. De procedure duurde heel erg lang. Mijn vader en moeder wilde beide het huis niet verlaten dus er hingen hoge spanningen. Door de spanningen werd mijn moeder ziek in haar hoofd en dit uitte ze dan allemaal naar mij. Hierdoor wilde ik niet meer bij mijn moeder wonen. Wat jij dus hebt met je vader, heb ik met mijn moeder. Ik zou eigenlijk om de week wisselen en bij beide ouders wonen. Dit wilde ik niet. Wat ik toen heb gedaan is dat ik een gesprek heb aangeknoopt met mijn moeder. Ik heb verteld wat ik dacht en vond en dat ik als het zo moest niet meer bij haar wilde wonen. Ze ontkende alles. Daar ben ik niet op in gegaan want ik had mijn zegje gedaan. Toen het daarna nog een aantal keer voorkwam dat ze vervelend deed, wees ik haar op dat wat ik eerder had gezegd. Zij bleef dit ontkennen. Toen het er op aankwam heb ik gezegd dat ik niet bij haar wilde wonen. Dit was mijn keuze. Hier schrok ze wel heel erg van maar ik had haar gewaarschuwd. Is dit iets wat jij ook zou kunnen doen? Bijvoorbeeld eerst met je moeder in gesprek gaan over hoe het bij je vader gaat, en bespreken wat zij zou doen. Ook even vragen wat ze van jou idee vind om alleen bij je moeder te wonen. Als je dit hebt gedaan zou je met je vader in gesprek kunnen gaan over wat jij voelt en denkt bij de situatie en wat je graag zou willen. Gewoon uitleggen zoals je hier ook hebt gedaan, want dat is harstikke goed! Als je je na een paar weken nogsteeds het zelfde voelt zou je dat nogmaals tegen hem kunnen zeggen. Je zou dit ook aan je moeder kunnen vertellen. Misschien kan zij dan ook wat voor je betekenen in een gesprek. Ik hoop dat een van deze tips je kan helpen? Wat je ook zou kunnen doen is de brieven op onze site doorlezen, of een buddy aanvragen. De brieven kunnen je helpen met het verwoorden van wat je voelt. Misschien helpt dat. Een buddy is iemand met gescheiden ouders waarmee je kan praten via een buddy app. Hij of zij wil je ook heel graag helpen met deze lastige situatie! Ik hoop dat je hier wat aan hebt en de situatie voor jou gauw wat draaglijker word, want dat verdien je! Liefs, Janne