Vader tegen komen sportclub

Hoihoi Nikki, Bedankt voor jouw berichtje op het forum en jouw uitleg hierbij. Het lijkt erop dat je het allemaal heel goed kan verwoorden, dit vind ik heel knap van je! Goed om te horen dat je wel vrede hebt met de keuze die je toen gemaakt hebt, over het niet zien van je vader. Dit is vast een moeilijke keuze geweest en dat vind ik dan ook heel dapper. Ik kan me heel goed voorstellen dat je er nu dus ook niet echt op zit te wachten om hem na 3 jaar ineens weer te zien op de sportclub. Zelf heb ik dit soort situaties weleens gehad met mijn stiefvader (ondertussen ex-stiefvader). Toen ik nog in dezelfde plaats woonde als hij en ik ging naar een feestje in de stad, hoopte ik ook altijd dat ik hem daar niet tegenkwam. Hij dronk altijd veel alcohol en ik voelde me daar totaal niet fijn bij. Als ik hem daar dan zag (dat is gelukkig maar twee keer gebeurd), wist ik me niet zo goed een houding te geven. Ik was wel altijd met vriendinnen die ervan wisten, dus daar had ik dan wel veel steun aan. Nu is dit natuurlijk niet echt te vergelijken met jouw situatie, maar ik kan dus in zekere zin wel begrijpen wat voor gevoelens hiermee gepaard gaan. Bij mij waren dit vooral zenuwen en daardoor kreeg ik dan vaak buikpijn. Hoe is dit bij jou? Wat voor gevoelens gaan er door jou heen als je erover nadenkt om jouw vader weer te zien? Wat lijkt het me fijn dat het contact tussen jou en zijn nieuwe vriendin goed is! Dat jullie er samen over hebben gepraat en dingen dus bespreekbaar zijn lijkt me al een goed teken. De afspraak die je met haar gemaakt hebt over het appen lijkt me ook fijn voor jou en dit toont wel dat zijn vriendin bereid is om met jou mee te denken, super fijn! Wel geef je aan dat het je toch lastig lijkt om hem weer tegen te komen en dat je niet zo goed weet hoe je gaat reageren. Is het app- contact dan niet bedoeld om deze situatie te vermijden? Misschien geeft dat je al een veel beter gevoel. Zo blijft het jouw keuze om hem niet te zien en hem dus ook niet zomaar ineens tegen het lijf te lopen. Toch is het goed, ookal is het heel vervelend, om je de situatie voor te stellen waarin je hem weer voor het eerst zal zien na 3 jaar. Wanneer je jezelf de tijd en ruimte geeft (in jouw eigen omgeving, waar jij je fijn en veilig voelt), kun je zien wat voor gevoelens er bij je opkomen. Zelf heb ik dit namelijk gedaan. Ik ben gaan zitten met mijn ogen dicht en in gedachten kwamen er verschillende situaties voorbij. Vervolgens ben ik alles wat in mij opkwam en wat ik bij mijzelf voelde, op gaan schrijven. Zo kreeg ik voor mezelf helder wat voor gevoelens en emoties erachter zaten en zo kon ik mij dus een voorstelling doen van de echte situatie, wanneer die zich voordeed. Voor nu zou het dus fijn zijn om jezelf die tijd te gunnen en ervoor te zorgen, samen met zijn vriendin, dat je hem nog even niet ziet. Samen met haar kan je de afspraak over het appen voortzetten, of je maakt wellicht nieuwe afspraken met haar. Alles om te zorgen dat jij je er zo fijn mogelijk bij voelt! Ik hoop dat je hier iets uit kan meenemen en dat dit je verder kan helpen. Mocht je ermee blijven zitten of je hebt een andere vraag, stuur gerust nog een berichtje! Lieve groetjes, Sandra

Lieve Nikki, Wat een lastige situatie zeg! Maar ook zo ontzettend goed dat je deze situatie deelt op het forum, echt heel dapper! Je hebt je situatie heel duidelijk beschreven en ik vind ook dat je ontzettend goed aangeeft wat je graag wilt en wat je liever niet wilt. Dit is al een goede stap die je zelf al hebt gezet! Ook vind ik het mooi om te lezen dat je er al over hebt gesproken met de nieuwe vriendin van je vader, lucht dit ook al een beetje op? Ik begrijp ook dat je het lastig vindt om in contact te komen met je vader. Ik heb na de scheiding er voor gekozen om bij mijn moeder te gaan wonen en daardoor is het contact met mijn vader een hele tijd (en nu soms nog) verwaterd geweest. Wanneer ik hem dan onverwachts tegen kwam vond ik dit vooral ook heel erg ongemakkelijk. Aan de andere kant was ik soms achteraf wel opgelucht, want dan was het daarna voor mij minder lastig om wat vaker met hem contact te zoeken. Ik lees ook dat jij het lastig vindt om te zien hoe je zal gaan reageren als je hem ziet, maar hoe jij ook zal reageren, alles mag natuurlijk! Je hoeft echt niet bang te zijn dat je boos, verdrietig of ongemakkelijk zal worden als je hem ziet. Het zijn jouw emoties die er op dat moment zijn en deze emoties mogen er ook absoluut zijn! Er zijn denk ik meerdere mogelijkheden voor jou en alles is goed zolang jij je er fijn bij voelt. Je kan er voor kiezen om bijvoorbeeld de situatie te laten zoals die nu is en contact te houden met de vriendin van je vader zoals jullie het nu ook doen. Aan de ene kant is dat fijn als het zo kan en dat voor jou een mogelijkheid is. Maar zoals je al zei, is de kans dat je hem wel tegenkomt er ook. Het is misschien lastig, maar ik denk wel enorm een opluchting voor jou, namelijk een gesprek met je vader ( en eventueel een derde persoon). Wanneer je bijvoorbeeld zegt dat je alleen een gesprek met hem zou willen om afspraken te maken en om aan te geven hoe jij het het liefste ziet, kan dit voor hem misschien ook wat meer duidelijkheid geven. Hierin kan je ook zeker je grenzen aangeven en zeggen dat jij het liever niet zo graag ziet zoals hij dit vroeger deed. In principe ben je nu natuurlijk drie jaar verder en mensen kunnen ook zeker veranderen in drie jaar tijd! Ik probeer op die manier vaak van het positieve uit te gaan. En stel het is niet zo? Het kan natuurlijk zijn dat hij bijvoorbeeld niet verandert is. Dan kan hij wellicht er anders tegen aan kijken na een gesprek met jou! En zo niet? Dan heb jij het in ieder geval geprobeerd en je best gedaan! Je weet van te voren in principe niet hoe het zal verlopen. Op deze manier geef je hem wel een kans om zich aan die afspraken te houden die jullie dan kunnen maken en voel jij je misschien fijn en minder ongemakkelijk als je hem dan toch tegenkomt. Wat misschien ook nog kan helpen is op een 'ouderwetse' manier een brief aan hem schrijven. Je kan in deze brief alles uitleggen en vooral schrijven over hoe jij je voelt (dit kan natuurlijk ook in een gesprek als je dat fijner vindt). In de brief kun je ook schrijven wat het bijvoorbeeld met jou doet als de problemen tussen jou en je vader zich voordoen en hoe jij het eigenlijk liever ziet. Op deze manier heb je niet direct contact, maar zijn het toch jouw woorden! Is dit misschien een mogelijkheid? Wellicht kan je in de envelop ook de brief stoppen van Villa Pinedo, op de site van Villa Pinedo staan meerdere open brieven. Ik zal onder aan het bericht even een linkje zetten :) Wanneer je de envelop klaar hebt kun je deze opsturen of mee geven aan de nieuwe vriendin van je vader als je dat fijn vindt. In mijn eigen situatie had ik altijd de voorkeur om er over te praten met een derde persoon erbij, maar als ik dit lastiger had gevonden had ik het denk ik via een brief gedaan. Ik denk dat het vooral fijn is om voor jou je gevoelens te kunnen uitspreken en voor je vader om te kunnen horen hoe jij je erbij voelt en hoe jij over dingen denkt. Ik hoop dat ik je een beetje heb kunnen helpen en dat je snel een situatie zal vinden waarin jij het fijnste voelt! Ik denk dat deze brief jou wel kan helpen bij een gesprek of een brief die je zelf schrijft. Er zijn natuurlijk nog meer brieven die je op de site kan vinden! https://www.villapinedo.nl/open-brief-aan-alle-gescheiden-ouders/ Liefs, Selena

Lieve Nikki, Wat een lastige situatie zeg! Maar ook zo ontzettend goed dat je deze situatie deelt op het forum, echt heel dapper! Je hebt je situatie heel duidelijk beschreven en ik vind ook dat je ontzettend goed aangeeft wat je graag wilt en wat je liever niet wilt. Dit is al een goede stap die je zelf al hebt gezet! Ook vind ik het mooi om te lezen dat je er al over hebt gesproken met de nieuwe vriendin van je vader, lucht dit ook al een beetje op? Ik begrijp ook dat je het lastig vindt om in contact te komen met je vader. Ik heb na de scheiding er voor gekozen om bij mijn moeder te gaan wonen en daardoor is het contact met mijn vader een hele tijd (en nu soms nog) verwaterd geweest. Wanneer ik hem dan onverwachts tegen kwam vond ik dit vooral ook heel erg ongemakkelijk. Aan de andere kant was ik soms achteraf wel opgelucht, want dan was het daarna voor mij minder lastig om wat vaker met hem contact te zoeken. Ik lees ook dat jij het lastig vindt om te zien hoe je zal gaan reageren als je hem ziet, maar hoe jij ook zal reageren, alles mag natuurlijk! Je hoeft echt niet bang te zijn dat je boos, verdrietig of ongemakkelijk zal worden als je hem ziet. Het zijn jouw emoties die er op dat moment zijn en deze emoties mogen er ook absoluut zijn! Er zijn denk ik meerdere mogelijkheden voor jou en alles is goed zolang jij je er fijn bij voelt. Je kan er voor kiezen om bijvoorbeeld de situatie te laten zoals die nu is en contact te houden met de vriendin van je vader zoals jullie het nu ook doen. Aan de ene kant is dat fijn als het zo kan en dat voor jou een mogelijkheid is. Maar zoals je al zei, is de kans dat je hem wel tegenkomt er ook. Het is misschien lastig, maar ik denk wel enorm een opluchting voor jou, namelijk een gesprek met je vader ( en eventueel een derde persoon). Wanneer je bijvoorbeeld zegt dat je alleen een gesprek met hem zou willen om afspraken te maken en om aan te geven hoe jij het het liefste ziet, kan dit voor hem misschien ook wat meer duidelijkheid geven. Hierin kan je ook zeker je grenzen aangeven en zeggen dat jij het liever niet zo graag ziet zoals hij dit vroeger deed. In principe ben je nu natuurlijk drie jaar verder en mensen kunnen ook zeker veranderen in drie jaar tijd! Ik probeer op die manier vaak van het positieve uit te gaan. En stel het is niet zo? Het kan natuurlijk zijn dat hij bijvoorbeeld niet verandert is. Dan kan hij wellicht er anders tegen aan kijken na een gesprek met jou! En zo niet? Dan heb jij het in ieder geval geprobeerd en je best gedaan! Je weet van te voren in principe niet hoe het zal verlopen. Op deze manier geef je hem wel een kans om zich aan die afspraken te houden die jullie dan kunnen maken en voel jij je misschien fijn en minder ongemakkelijk als je hem dan toch tegenkomt. Wat misschien ook nog kan helpen is op een 'ouderwetse' manier een brief aan hem schrijven. Je kan in deze brief alles uitleggen en vooral schrijven over hoe jij je voelt (dit kan natuurlijk ook in een gesprek als je dat fijner vindt). In de brief kun je ook schrijven wat het bijvoorbeeld met jou doet als de problemen tussen jou en je vader zich voordoen en hoe jij het eigenlijk liever ziet. Op deze manier heb je niet direct contact, maar zijn het toch jouw woorden! Is dit misschien een mogelijkheid? Wellicht kan je in de envelop ook de brief stoppen van Villa Pinedo, op de site van Villa Pinedo staan meerdere open brieven. Ik zal onder aan het bericht even een linkje zetten :) Wanneer je de envelop klaar hebt kun je deze opsturen of mee geven aan de nieuwe vriendin van je vader als je dat fijn vindt. In mijn eigen situatie had ik altijd de voorkeur om er over te praten met een derde persoon erbij, maar als ik dit lastiger had gevonden had ik het denk ik via een brief gedaan. Ik denk dat het vooral fijn is om voor jou je gevoelens te kunnen uitspreken en voor je vader om te kunnen horen hoe jij je erbij voelt en hoe jij over dingen denkt. Ik hoop dat ik je een beetje heb kunnen helpen en dat je snel een situatie zal vinden waarin jij het fijnste voelt! Ik denk dat deze brief jou wel kan helpen bij een gesprek of een brief die je zelf schrijft. Er zijn natuurlijk nog meer brieven die je op de site kan vinden! https://www.villapinedo.nl/open-brief-aan-alle-gescheiden-ouders/ Liefs, Selena