hee ik ben 19 jaar mijn ouders zijn op mijn 12e officieel gescheiden. mijn vader is vreemd gegaan met een Filipijns vrouw ( wat achteraf een echtte vrouw voor geld was alleen) kort daarna is die snel getrouwd met een Filipijns vrouw veel jonger al binnen 3 maanden ik kreeg het te horen net 4 dagen ervoor. ze is nu in Nederland gekomen sinds september. ik en mijn vader waren 2 handen op 1 buik maar nu is dat helemaal weg mijn vader scheld, schreeuwt en wordt snel boos op me ik zit met vele vragen alleen als we dan praatte is het het is MIJN VROUW zoals had ze een keer mijn jas aan en maakte ze er fotos mee en zag het dat beviel me niet dat iemand mijn spullen pak die ik eigenlijk niet ken toen werd die boos op mij ook heeft ze alle fotos in het huis van mij weggehaalt en mijn kamer helemaal leeg gemaakt geen 1 foto meer of mijn spullen die liggen in vuilniszakken of dozen al mijn baby fotos heeft ze ook weggehaald. mijn vader doet heel anders wat ik dus niet begrijp en als ik wil praten ik uitbarst in tranen ik heb hier een slecht gevoel over omdat ze veel jonger is en de 1e vriendin al een hoer was en deze al alles weg haalt van mij en het liefst mij uit zijn leven haalt het zit mij zo dwars dat mijn gezondheid achteruit is gegaan ik er klaar mee ben er kapot van ben ik rot tegen mijn moeder doe terwel mijn moeder alles het beste voor me doet en wilt maar het voor mij erg moeilijk is kan iemands mij helpen

wat moet je doen als je steeds stemmen hoort van de ruzies op je kamer ik slaap slecht erdoor en dan hoor ik de vaatwasser en dan denk ik dat ze ruzie hebben maar dat is dan niet zo

Mijn ouders zijn ongeveer een jaar en half gescheiden. Dit alles is gebeurd (het gehele proces van verhuizen enz...) toen ik in het buitenland op stage was. Wanneer ik terugkwam was alles anders en heb ik het er nog steeds moeilijk mee. Mijn moeder praat soms slecht over mijn vader en kan het niet verkroppen als hij nog sms'jes verstuurt zoals 'gelukkige verjaardag', 'gelukkig kerstmis'. Als oudste dochter krijg ik dan ook alles te horen van mijn moeder. Ik heb het haar als een verteld dat ik het niet apprecieer dat ze over mijn vader praat tegenover mij. Momenteel zit ik constant in het dilemma van wanneer ik moet kiezen voor mijn eigen keuzes (ben al 22 jaar) of in welke mate ik nog rekening moet houden met ouders die niet communiceren en voor de scheiding onbeschaamd stonden te schreeuwen op elkaar waar ik bij stond. Ik wil op bezoek bij mijn moeder (want woon nu bij mijn vader) maar heb ook zelf een eigen leven die ik wil vullen naar wat ik leuk vind. Ik moet constant rekening houden precies met mijn moeder haar gevoelens en de laatste kan ik de combinatie niet aan. Ik huil heel veel door situaties waarin ik moet tussenspringen als dochter omdat bijvoorbeeld mijn moeder niet wil dat mijn vader het doet om een voorbeeld te geven: mijn moeder zit in het gips maar er moest een pakketje afgehaald worden. Omdat ik in de blok zit wil ik liever studeren dan een pakketje ophalen dus vroeg ik dat mijn vader dat zou doen. Maar dat weiger mijn moeder resoluut...

Mijn moeder heeft een nieuwe man en hun hebben samen weer een kindje gekregen ze is inmiddels al 6 jaar en ik woon door omstandigheden bij mijn vader. Mijn stiefvader probeert mijn half zusje bij me achter te houden en zie haar nauwelijks. Ik heb toch ook gewoon het recht om mijn zusje dan te zien??

Hallo, ik weet niet zo goed wat te doen. Sinds mijn ouders 6/7 jaar terug zijn gescheiden is mijn leven een hel. Ik heb sindsdien heel veel meegemaakt buiten dat. Het verdriet stapelde zich op en op en nu weer ik me geen raad meer. Het is nu vakantie en ik verveel me heel erg. Ik weet niet wat ik moet doen en alles wat ik eerst leuk vond om te doen vind ik niet meer leuk en saai. Ook kunnen we niet de deur uit en heb ik geen vrienden om mee te praten of af te spreken. En vanavond heb ik ook nog eens ruzie gekregen met mijn enige vriendin die ik heb op mijn nieuwe school. Sindsdien voel ik me heel slecht en ik lig nu al 3 uur non-stop te huilen in bed en ik kan en wil niet slapen. Ik denk de hele tijd aan alles wat er mis is gegaan in het verleden en haal vervelende herinneringen op. Ik ben altijd een heel vrolijk iemand geweest. Ik lach veel ben luidruchtig. Daarom denken mensen vaak niet hoe ik mij echt voel. Ik heb nooit met iemand gepraat over mijn gevoelens en problemen en degene in het verleden waarmee ik dat wel kon hebben mij in de steek gelaten voor andere mensen. Ik voel me niet genoeg en ik kan met niemand praten over mijn gevoelens. Ik ben het zat en ik kan het niet meer. Ik wil heel graag een normaal leven. Normale ouders gewoon een huis, geen stom verleden en vrienden. Ik voel me super eenzaam en alleen. En het lijkt alsof de wereld juist wilt dat ik niet gelukkig ben. Weet iemand wat ik kan doen. Alsjeblieft help mij. Groetjes Isa.

hoi iedereen, Mijn ouders zijn nu al 8 jaar gescheiden met een heftige vechtscheiding. Rechtbanken, stiefmoeder erbij, en vooral veel drama tussen mijn vader en moeder (ook tussen mij en mijn broer want we hebben een verschillende mening over onze ouders). Ik heb al vanaf het begin van de scheiding een gruwelijke hekel gehad aan alle dagen die anders zijn dan een normale schoolweek. Denk aan vakanties, feestdagen zoals kerst en oud en nieuw en het ergste: verjaardagen. Mijn ouders hebben namelijk 8 jaar lang tegen elkaar gestreden om te zorgen dat mijn broer en ik zo veel mogelijk bij een van hun waren tijdens deze feestdagen. Inmiddels ben ik 16 en schuiven ze de verantwoordelijkheid vooral op mij en mijn broer af van waar we zijn. Wat opzich in enkele opzichten beter is, want ze praten niet meer met elkaar dus dat voorkomt ruzie. Maar dit neemt niet weg dat ze boos op ONS worden als we niet bij ze zijn. Wat ik mij afvraag is of ik ooit van feestdagen en vakanties ga kunnen genieten. En dan vooral mijn eigen verjaardag, want wie nodig je later wel en niet uit als de families van je ouders standaard ruzie maken als ze allen al elkaars aura al voelen? Wie gaat er later op je trouwdag komen? Hoe gaat een eindexamenfeest, als je alleen maar aan het voorkomen bent dat ze ruzie krijgen? Wie denkt hier nog meer over na en wie heeft er ook zo'n gruwelijke hekel aan feestdagen en vakanties? Zou dit ooit nog over gaan?

Mijn ouders hebben zieke ruzie, ze zijn al gescheiden toen ik 5 was maar nu is het echt zo naar. Ze zetten mij er tussen en ik laat t wel merken maar ze gaan er wel mee door. Hoe kan ik ze echt laten beseffen dat ik t kut vind

Hoi allemaal, Ten eerste vind ik het heel fijn dat ik nu een plek heb gevonden om mijn verhaal te delen met onbekende die (ongeveer) het zelfde doormaken/door hebben gemaakt als ik. Ik wil namelijk ook al een hele tijd bij mijn vader wonen. Mijn ouders zijn al voor een lange tijd uit elkaar (sinds mijn 12e en ben nu 16) maar dit is niet op een normale mannr gegaan, ze hadden vaak ruzie en dit heeft er toe geleid dat ze besloten hebben niet meer met elkaar te praten omdat hun meningen totaal tegenover gesteld zijn (ik sta hierin aan de kant van mijn vader). Hierdoor is comminiceren erg lastig en zit ik vaak tussen hun problemen in en moet deze dan ook oplossen. Sinds maart 2020 ‘woon’ ik bij mijn vader en ben zo af en toe nog bij mijn moeder. Het probleem is alleen dat ik wel bij mijn vader ben maar er nog niet officieel woon omdat mijn moeder het niet kan accepteren dat ik bij mijn vader wil wonen. Ze heeft me tijdens een conflict zelfs wel eens uit huis gezet en dit ervaar ik als heel naar en dit blijft voor altijd bij me hangen. ... lees verder in reactie

hallo , mij ouders gaan inmiddels scheiden waar ik me heel rot over voel! mij vader gaat al 8 jaar vreemd met een andere vrouw en hij had ook met mij moeder een relatie door dat we hier zijn achter gekomen spreek en zie ik me vader bijna helemaal niet meer wat ik lastig vind ik ben boos op mij vader omdat die dit heeft gedaan ik vind het niet kunnen dat die al zo lang vreemd is gegaan en dat die veel heeft gelogen tegen mij en me moeder en broer ik vind het soms lastig en haal daarom veel dingen door me hoofd heeft iemand goede tips hoe ik hier mee moet om gaan of nog andere goede tips?

Als ik weinig bij mijn vader kom 2 dagen in de maand. Ben ik dan een gast of een gezinslid? Dit ivm de coronaregels van 2 gasten