Contact met vader

Lieve Danique, Wat ontzettend knap dat jij samen met je behandelaar deze vragen hebt opgesteld! Ik snap heel erg goed hoe je je voelt want ik heb al een hele lange tijd slecht contact met mijn vader dus ik weet er alles van helaas ;) Ik hoop zo goed mogelijk antwoord te geven op jouw vragen! Het gevoel van niet goed genoeg zijn ken ik zeker! Bij mij kwam dit gevoel heel erg doordat mijn vader nooit voor mij koos, maar altijd voor zijn nieuwe vrouw en kinderen waardoor mijn conclusie was dat ik niet goed genoeg was. Waardoor komt dit gevoel bij jou denk je? Inmiddels ben ik een stukje ouder en weet ik dat de keuzes die mijn vader heeft gemaakt helemaal niks met mij te maken hebben, maar dat het bij hem ligt! Ik wil je dan ook op het hart drukken dat hoe jouw vader zich gedraagt niet komt door dingen die jij doet en dat je je dus totaal niet schuldig hoeft te voelen ook. Ik snap heel goed dat je je onzeker voelt, dat is helemaal niet gek en hier hebben veel meer mensen last van dan je denkt! Wel kan het heel erg lastig zijn en zou ik hier ook niet één duidelijke oplossing voor kunnen noemen. Wel denk ik dat het heel erg helpt om bijvoorbeeld tegen jezelf in de spiegel te zeggen dat je er leuk uit ziet, of eens op te schrijven waar je trots op bent van wat je hebt bereikt, of eens een dag in te plannen waarin je alleen maar dingen gaat doen waar je echt zin in hebt en die jij wil doen ipv dingen doen die anderen willen doen, of eens je mening uit te spreken als je het ergens niet mee eens bent etc. Door deze kleine dingetjes groeit het vertrouwen in jezelf en zul je zien dat je steeds sterker in je schoenen komt te staan. Deze kleine dingen hebben mij in ieder geval heel erg geholpen om met mijn onzekerheid om te leren gaan. Denk je dat je iets aan deze tips hebt? Ook denk ik dat het heel normaal is dat het soms voelt alsof er maar geen verandering komt, maar ik denk dat het vooral heel veel tijd nodig heeft. Bij mij gaat het ook nog altijd met ups en downs, dat hoort er nou eenmaal bij ;) Ik heb geen broers of zussen, maar de vorige vriendin van mijn vader had wel twee zonen die altijd veel meer cadeaus, aandacht etc. kregen dan ik. Dus dat er onderscheid gemaakt werd ken ik zeker wel. Misschien kan je proberen het gesprek aan te gaan met je vader? Of als dat niet lukt zou ik misschien proberen het niet persoonlijk op te vatten, maar die keuze bij hem te laten. Het is namelijk zeker niet jouw schuld en waarschijnlijk handelt hij op deze manier door iets wat hem niet lekker zit wat wellicht helemaal niks met jou te maken heeft. Probeer het je dus niet aan te trekken, al is dit makkelijker gezegd dan gedaan. Om dit mega lange verhaal af te sluiten haha kan ik zeggen dat wat mij het meeste heeft geholpen met het omgaan met de scheiding met mensen kletsen was. Mijn ei kwijt kunnen is voor mij altijd heel belangrijk geweest. Of dat nu bij een psycholoog, vriendin of familielid was, het helpt altijd! Probeer gevoelens niet op te kroppen, maar ze lekker de vrije loop te laten gaan. Plus probeer je gevoelens niet te veroordelen, alles wat naar boven komt mag er gewoon zijn! Ik hoop dat je hier iets aan hebt! Liefs en heel veel succes! Evi

• Ik ken het gevoel van niet goed genoeg zijn heel goed. Ik weet alleen inmiddels wél dat niet iedereens definitie van "goed" hetzelfde is. Sommige karakters van mensen passen nou eenmaal beter bij elkaar dan andere. Ik probeer mij dus vooral te focussen op waarin mijn vader en ik overeen komen, en niet in waarin we verschillen.
• Je schuldig voelen over het verminderde contact klinkt ook heel bekend. Voor mij helpt het om me vast te houden aan de uitspraak "Waar er twee vechten, hebben er twee schuld". Ook heeft Elon Musk, de CEO van Tesla ooit een uitspraak gedaan waar ik veel kracht uit haal op momenten waarop ik mij schuldig voel. Ik voeg die hieronder aan mijn bericht toe.
• Natuurlijk voel ik mij wel eens onzeker, ik denk dat iedereen dat wel eens heeft. Mijn onzekerheid na de scheiding ging vooral over de liefde. Ik wist niet hoe een gezonde relatie eruit hoorde te zien, en ik dacht dat ik gedoemd was om geen goede relatie aan te gaan omdat ik het product van mijn ouders ben. Ik ben er inmiddels, met hulp van onder andere Villa Pinedo, achter dat van jezelf houden zoals je bent heel belangrijk is hiervoor. (https://www.youtube.com/watch?v=ID76i3R6hzQ)
• Veranderen heb ik inderdaad wel eens geprobeerd, maar ik heb geaccepteerd dat wat ik als doel heb, en wat mijn vader mij kan bieden, twee verschillende dingen zijn. Omdat ik heb geleerd van mijzelf te houden, kan ik de relatie met mijn vader zo onderhouden als ik die nu heb, en daar vrede mee hebben.
• Zoals ik eerder al zei, merk ik inderdaad verschil tussen mijn broertje en mij. Ik probeer mij zo veel mogelijk te focussen op de dingen die we met zijn drieën kunnen doen, en welke dingen wij met zijn drieën wel leuk vinden.
• Villa Pinedo heeft mij echt geholpen met de scheiding! Zelf heb ik nooit een buddy gehad binnen Villa Pinedo, maar toen ik begon als buddy, heb ik de scheiding alsnog opnieuw kunnen verwerken, 14 jaar nadat mijn ouders scheidden. Heb jij hier ook behoefte aan? Dan kun je een buddy krijgen met wie je het hier over kunt hebben. https://www.villapinedo.nl/informatie-over-buddy/
• Ik heb inderdaad geaccepteerd dat het zo gaat. Mede door alle dingen die ik al heb genoemd. Voor mij helpt het ook om dit met mijn broertje te bespreken. Ik wil dat hij weet dat het oké is dat hij een andere band heeft met mijn vader, en dat ik niet wil dat hij zich schuldig voelt over hoe het loopt. Wie weet lucht dat voor jou ook een beetje op.