Wat moet ik doen?

Hi Lieve Malu, Wat goed van je dat je hebt durven te schrijven op het forum. Super knap dat je je verhaal wilt delen. Ik lees dat de ruzie van je ouders je heeft laten schrikken en verdrietig heeft gemaakt. Ik kan me heel goed voorstellen dat je hier heel erg van bent geschrokken en dat je hier van hebt moeten huilen. Ik heb een ruzie die jij omschrijft niet specifiek meegemaakt, maar uit kleinere ruzies die ik wel heb meegemaakt tussen mijn ouders kan ik me heel goed voorstellen wat een vervelend gevoel dit voor je moet zijn geweest. Wat vervelend dat jij dit hebt moeten horen. Ik probeerde het wel altijd tegen iemand te vertellen, zodat ik mijn verhaal kwijt was en ik het eventjes los kon laten. Je schrijft dat je dit tegen bijna niemand hebt verteld, omdat je bang bent dat ze je vader een slecht persoon gaan vinden. Heb je het wel al tegen iemand kunnen vertellen waar je goed mee kan praten? Als je dit nog niet hebt gedaan, zou je het dan misschien toch tegen iemand willen vertellen waar jij je fijn bij voelt? (Zoals bijvoorbeeld je oma, iemand anders uit de familie of een vriendin). Het kan voor jou een opluchting zijn als je je verhaal verteld hebt tegen iemand. Ik kan me ook voorstellen dat je het toch nog lastig vindt om het tegen iemand te vertellen. Als ik dit lastig vond, schreef ik het eerst voor mezelf op, zodat ik het later rustiger kon vertellen. Iedereen kan iets gaan denken bij het verhaal wat jij verteld, maar uiteindelijk is het jouw vader en is het belangrijkste dat jij weet dat het een hele normale en leuke vader is. Ik hoop dat ik je met mijn berichtje op weg geholpen heb. Super dat je de stap hebt gezet om een berichtje te plaatsen. Als je nog vragen hebt mag je ze altijd stellen. Liefs Carmen

Hey lieve Malu! Onwijs knap dat je hier opschrijft wat er allemaal gebeurd is vorige week. Ik kan me heel goed voorstellen dat dat voor jou heel lastig was om te zien en mee te maken en snap dat het dan lastig is om daar met iemand over te praten. Super knap daarom dat je het nu hier schrijft. Mijn ouders hadden vroeger soms ook wel eens erge ruzie waarbij ik er dan heel erg tussenin stond en ze gingen vechten. Ik werd daar dan bij betrokken doordat ze aan mij gingen vragen of ik dingen wilde (af)pakken. Ik lees dat dat bij jou ook een beetje zo is gebeurd en vraag me af hoe dat voor jou was. Ik vond het zelf namelijk heel erg moeilijk omdat ik daardoor het gevoel kreeg dat ik moest kiezen tussen mijn ouders. Ik moest ook heel hard huilen na die ruzie, want het is natuurlijk super moeilijk om dat te zien van zo dichtbij. Ik lees dat je vader een hele leuke en normale vader is en dat je bang bent dat mensen daar anders over denken als je over de ruzies verteld. Dat lijkt me lastig voor je. De ruzie tussen je ouders is iets tussen hen twee en als twee mensen ruzie hebben wil dat niet zeggen dat één van de twee dan 'slecht' is of iets 'fout' doet. Soms loopt het gewoon zo omdat de spanning thuis (te) hoog oploopt. Het allerbelangrijkste is vooral dat er iemand voor jou is in dit geval, want het is heel belangrijk om over dit soort situaties te praten als je ze meemaakt. Het heeft mij wel geholpen om erover te praten met iemand die wat meer buiten de familie staat, omdat die er wat minder over oordelen en een van de ouders minder snel zomaar 'slecht' vinden. Ik heb er bijvoorbeeld wel eens over verteld aan een docent en ik heb het ook wel eens opgeschreven. Je mag ook aan je ouders vertellen hoe het voor jou is als ze zo'n ruzie maken en hoe het voor jou is als ze jou daarbij betrekken. Veel sterkte Malu! Liefs!

Da's niet fijn probeer gewoon zo snel mogelijk te slapen en als het echt niet gaat ga er naar toe en zeg dat je er last van hebt praat Er met iemand over?

Dit is erg lastig, Ik heb ook die dingen meegemaakt

Hoi Malu, Misschien moet je gewoon even gaan lezen en dat gewoon lekker van je afschrijven en dan gewoon proberen te slapen en als dat niet lukt moet je gewoon aan leuke dingen denken en de volgende dag het maar gewoon vergeten.