Hoi ik ben Roos 12 jaar. Mijn vader gaat zamen wonen met zijn vriendin. Die vriendin heeft 2 kids een meisje van 12 en een jonge van 14. Ik kan er niet mee om.. ik vind het lastig dus ga ik vragen of ik mijn vader minder mag zien. Is dat slim of niet? En heb je nog tips voor het zamen wonen?

hallo, ik ben Charissa, 16 jaar. Dit is geen vraag maar wilde gewoon m’n verhaal vertellen :). Mijn ouders zijn al 11 gescheiden, ik heb het er nogsteeds moeilijk mee.. ik woon nu bij me vader, en ik woonde vroeger bij me moeder ( wat ik totaal niet leuk vond) ik wil me moeder nu graag weer zien aangezien het niet goed met mij gaat en ik bang ben voor me vader.. alleen ik ben bang dat het niet mag, of me vader boos wordt… en ik wil ook zeggen dat ik zelfmoord gedachten heb ( omdat ik heel lang ben gepest op school) wel 12 jaar… Groetjes.

Hi, mijn naam is Isabelle en dit is mijn verhaal over mij en mijn vader. Mijn ouders zijn gescheiden toen ik 6 was, ik herinner me helaas alles nog. Ik heb een zusje die 2 jaar jonger is en gelukkig kan zij zich niks meer herinneren. Mijn vader was vreemdgegaan op mijn moeder terwijl ze getrouwd waren. Toen onze moeder ons het nieuws vertelde stortte onze hele wereld in. Als klein kind kan je het natuurlijk nooit voorstellen dat je ouders uit elkaar gaan. In het begin toen we onze stiefmoeder (de vrouw waar hij mee vreemdging) ontmoette, was het best gezellig. We zagen ze bijna nooit omdat je “tijd voor zichzelf” nodig hadden onder kinderen. Onze moeder was haar hele leven thuismoeder geweest en wij waren heel gehecht aan haar. Dus wij vonden het wel prima. Tot onze stiefmoeder zwanger raakte. Nadat ze haar 1e kindje had gekregen wilde ze ons er de hele tijd bij hebben. En niet om een band op te bouwen, voor als je dat misschien zou denken. Ze gingen tot s’nachts naar feestjes en soms kwamen ze dronken thuis. Ik moest dan oppassen de hele nacht en ik droeg verantwoordelijkheid voor mijn (half)broertje en zusje. Na ongeveer ander half jaar raakte ze zwanger van haar 2e kindje. Mijn (half)zusje, en wederom moest ik weer oppassen. Ik werd verwaarloosd en emotioneel mishandeld. Ze zeiden dingen tegen mij die niemand in zijn/haar leven zou mogen horen. Ik kreeg angst voor hen, en ik kreeg dwangmatige gedachtes. Dit bleef zo voor ongeveer 7 jaar doorgaan tot ik er genoeg van had.

Ik heb een autootjes cadeau gekregen voor mijn 18e verjaardag. Ik wil hem verkopen omdat ik het geld nodig heb. Hij weigert de papieren te geven. Auto staat op zijn naam.

Hoe moet ik leven met mijn vader die niet eerlijk is?!

Mijn ouders gingen schijden toen ik een half jaar was ik weet dus niet anders. Mijn vader werkte op de vrachtwagen en we waren vaak samen in de vrachtwagen. Doorde weeks was ik bij mijn moeder en ik was 2 weekende bin me vader en dan 1 bij mijn moeder. Nu heeft mijn vader 4 jaar een vriendin en hij belde me op en hij ging heel hard schreeuwen. Hij zij je word net z'n leugennaar als je moeder toen hing ik op en rende ik naad boven hij belde terug en mijn moeder zij je mag mijn dochter pas weer belleb als je normaal kan doen. Toen heb ik hem 1,5 maand niet gezien en heel wijnig gesproken. Ik ging hem missen ben weer heen gegaan en je raad het al het ging weer mis. Nu zie ik hem al weer 2,5 maand niet. Ik wil hem niet meer zien en me achternaam veranderen. Het voelt alsof ik geev vader meer heb.

Ik word zo gek van mijn vader en mijn stiefmoeder ***. ze zorgen dat ik gewoon ziek ben van de spanning. Ze willen een vaste omgang. Dat hun fijn vinden naar ze luisteren niet naar mij en mijn zusjes.

Hoi Ik ben Aimée en mijn vader heeft sinds kort een nieuwe vriendin hij is ook niet zo aardig tegen mij het liefst zou ik alleen bij mijn moeder wonen maar min vader gaat dan waarschijnlijk zielig doen als hij dat hoort toen hij vroeg welk cijfer ik het daar vondt zij ik 8 van de 10 maar eigenlijk dacht ik een 4 ik durfde dat niet te zeggen omdat ik dacht dat hij anders ging vragen waarom ik het daar zo laag vindt en dat kan ik moeilijk uitleggen mijn moeder werdt een beetje boos dat ik een 8 had gezegd terwijl ik eigenlijk een 4 bedoelde omdat het voor haar dan moeilijk wordt om tegen mijn vader te zeggen dat t we lieve alleen maar bij mijn moeder wil wonen heeft iemand tips?

Kunnen jullie mij helpen? Ik vind mijn moeder veel liever dan mijn vader en wil eigenlijk alleen bij haar zijn. Ik ben ook al een tijdje niet naar mijn vader en zijn vriendin (die ik niet aardig vind) geweest maar, mijn broertje wel en ze doen allemaal leuke dingen. Wanneer ik zeg tegen mijn vader dat ik het weer een keer wil proberen vraagt hij waarom? en dan kan ik geen duidelijk antwoord geven. Mijn vader denkt dat ik weer naar hun toe wil omdat hun leuke dingen doen. En nog rotter is dat toen ik nog 1 keer in de 2 weken naar hun toe ging we bijna nooit leuke dingen deden.Soms heb ik ook het gevoel dat ze mijn broertje voortrekken hier is een voorbeeld: als mijn broertje mij slaat komt hij 9/10 keer niet in de problemen maar als ik hem sla kom ik altijd in de problemen en mag ik 1 dag niet op mijn telefoon. Ook had ik een keer een kans dat ik alvast lessen op een 2 talige middelbare school kon proberen en ik was er helemaal blij om. Maar dan komt mijn vader weer en verpest de boel. Ik heb niet veel vrienden in de klas en zit op een kinderhulporganisatie (***) en hij zei dat ik meer moest focussen op *** en bij mijn klasgenoten moest blijven (99% haat me) omdat het tijdens schooltijd is.Het is tijdens lezen en reken! Ik weet dat je kan samenwerken met rekenen maar soms mag dat niet en je mag niet kletsen dan.Dus heb ik soms het gevoel dat mijn vader en stiefmoeder mij haten en mijn broertje voortrekken.Wat moet ik doen,Heeft er iemand advies?

TW': zelfmoord Ik had laatst ruzie met mijn moeder over dat ik en mijn broertje en zusje week om week wouden( het is nu 10/4) en mijn moeder staat dat niet, technisch gezien mag ik wel zelf bepalen maar ik ga niet zonder mijn broertje en zusje. We vroegen waarom het van haar niet mocht en ze bedenkt steeds excuusjes zoals 'je broertje leert niet goed bij je vader' terwijl dat volkomen onzin is, en juist het tegenovergestelde. Maar na veel geschreeuw van mijn moeder en gehuil van mij vertelde ze tegen mij dat je zichzelf wou vermoorden door deze situatie, mijn vader en mij. Maar ik weet dat ze dit alleen doet zodat ze me kan dwingen om haar kant te kiezen tegen mijn vader. Maar toch ben ik bang dat elke keer als ik voor mijn recht om te kiezen wil vechten, dat ze me dat weer verteld. Ze verteld me steeds dingen die ik niet wil horen over hoe de scheiding verliep en forceert mij om te luisteren, meestal zijn ze ook maar half waar als ik er later achteraan ga bij mijn vader en zijn kant hoor. Ik probeer elke keer een volwassen gesprek met haar aan te gaan maar dan weet ze altijd wat ze moet zeggen om mij aan het huilen te krijgen en dan wil ik gewoon weg... Ik weet dat ze mij manipuleert. hebben jullie tips hoe ik dit kan aanpakken?