Mijn vader heeft al een tijdje een nieuwe vriendin, ik heb haar nog nooit gezien. Maar dat mijn vader een nieuwe vriendin heeft waren mijn zus en ik per ongeluk achter gekomen. Ik was hier best verdrietig over en ik ben bang dat hij geen contact meer met ons zoekt. Ik vind het ook spannend om haar te ontmoeten, hoe moet ik hiermee omgaan?

Mijn moeder heeft een nieuwe vriend dat is echt super. Mijn vader en moeder zijn al 7 jaar niet meer samen en heel veel ruzies geweest en instanties en ik moest via **** praten maar Mijn vader heeft nog vaak over mijn moeder.Ik weet dat hij haar nog altijd heel erg mist net als mijn zus en broer. Dit zijn niet zijn echte kinderen maar had wel de volledig de zorg omdat hij huisvader was en heeft hun opgevoed mijn broer was 4 jaar oud en mijn zus 1 jaar oud. Toen werd ik geboren ik denk dat hij het nooit een plekje hebt kunnen geven ik vind het zielig dat mijn vader altijd maar alleen is hij zegt wel jongen maak je niet druk papa is happy maar tog ik denk dat hij ongelukkig is en de tijd en liefde mist toen hij nog bij ons was dat is nu 7 jaar geleden heeft u tips voor mij dankjewel alvast. Keano

Mijn moeder negeerde mijn stiefmoeder en maakte stiekem foto's en filmpjes van mijn vader en mij en maakte zorgmeldingen over dat het niet goed zou gaan bij mijn vader tuis Dus toen had ik er voor gekozen om zamen met ieman met mama er over te hebben dat wilde ze niet dus toen had ik besloten om een brief te schrijfen voor haar om het haar dan zo te weten te laten komen dat ik het echt niet fijn vond En die wilde ze ook niet lezen Ik vraag me nu af of jullie nog ideeën heben om mijn moeder het te weten te laten komen dat ik het niet fijn vind wat ze doet

Hoe kan ik de ruzie stoppen?

Er zijn zaken die ik niet meer wil bij mijn vader. Ik heb dit aangegeven in een brief en via WhatsApp. Mijn vader zegt dat ik niets te zeggen heb omdat ik nog geen 18 ben. En nu maakt hij mijn moeder steeds zwart en maakt gemene opmerkingen. En hij respecteert mij niet. Hij is teleurgesteld in mij. Hoe ga ik hier mee om?

Ik ben om de week bij mijn vader en moeder met mijn zus, de familie valt alleen maar verder uit elkaar, mijn vader wordt steeds sneller geïrriteerd wanneer we het niet met hem eens zijn of we geen antwoord geven die hij leuk vind, bijvoorbeeld laatst werd hij boos op mij omdat hij geïrriteerd was door mijn zus omdat ze geen antwoord gaf aan een berichtje ook al had ik mijn vader gezegd dat je niet op je telefoon mag tijdens het werken (me zus was aan het werken) hij wou haar bellen om avondeten te gespreken maar ze reageerde niet en toen wou hij dat ik de snackbar belde waar ze werkte omdat hij eten wou bestelen maar ik ben niet goed in praten met vreemden en werd nerveus en reageerde te laat en toen werd hij boos op mij. Bij mijn moeder hebben we erg andere interesses en raakt geïrriteerd omdat ik geen interesse laat zien laatst op een Pulledag viel ik in de stress vanwege de drukte maar durfte het niet uitteleggen en werd ze boos dat ik zo terughoudend was maar ze wil ook nooit toegeven dat ze boos is en zegt altijd dat ze gewoon geïrriteerd is en wanneer ik naar de winkel ga voor eten wil ze per se weten wat ik heb gekocht en ook zien als ze thuis is op dat moment en dan 'geïrriteerd' omdat ik zo veel koop en altijd op mijn kamer zit maar dat komt ook omdat zij ook nog een vriend heeft waarvan ik me nog minder mezelf mee kan zijn, zelfs op mijn eigen verjaardag maar ik kan de drukte dan gewoon niet aan. Ik zit altijd overal tussen en en school start weer het maakt me moe.

hebben jullie advies hoe ik er mee moet omgaan dat we elk weekend dat ik bij hem ben ruzie heb

Ik houd van mijn moeder omdat ze mijn moeder is, maar ik begin ook echt haat te voelen voor haar. Ze geeft me altijd het gevoel alsof ik alles fout doe, terwijl zij zelf die dingen ook doet. Is dat normaal?

Hoe moet je der mee omgaan als je vind dat je stiefouderadoptie zich met teveel bemoeien

Mijn ouders zijn sinds november uit elkaar, echt heel kort dus. Er is in de tussen tijd heel veel gebeurd en ik heb het erg lastig met het verwerken van alle gebeurtenissen. Nu zit ik vooral met het gevoel dat ik er tussen in sta. Mijn moeder doet haar verhaal bij mij wat papa haar allemaal heeft aangedaan vroeger, en dat wil ik eigenlijk helemaal niet horen. Als ik dingen aan papa vraag zegt hij precies iets anders en ik weet niet wie ik nou moet geloven en of ik iets moet geloven, of er mijn eigen verhaal van maken. Ook praten ze erg negatief over elkaar, vooral mijn moeder over papa omdat ze denk ik veel pijn heeft. Maar dit voelt voor mij een beetje alsof ze papa in een slecht daglicht zet en te laten zien dat hij een hele agressieve akelige man is en alsof ze me bij hem weg wil houden. Maar ik zie mijn papa heel anders, dus ik vind het erg lastig hier mee om te gaan. Ik heb al een keer gevraagd of ze willen stoppen met negatief over elkaar te praten, maar met niets als resultaat. Wie moet ik nou geloven en wat moet ik doen om er minder tussen te zitten?