Wat helpt er als je iemand heel erg mist

Hey allemaal, Mijn ouders zijn gescheiden toen ik 4 jaar oud was. Vervolgens, een jaar later, had m’n moeder alweer een nieuwe vriend en toen gingen we samen wonen met die nieuwe vriend (heel ver weg van waar ik geboren ben). Vervolgens, weer een jaar later, is m’n broertje geboren!! ❤️ We hebben dus dezelfde moeder, maar twee verschillende vaders. Daarna, weer een jaar later, gingen onze moeder en de vader van m’n broertje ook scheiden. We zijn toen weer terug verhuisd naar de stad waar ik geboren ben. Ik was toen een jaar of 8. Daarna is m’n moeder ongeveer 10 jaar lang alleen geweest (op een paar hele korte relaties na). Nu ongeveer 2 jaar geleden, kreeg m’n moeder voor het eerst in hele lange tijd weer een echte relatie met een man. Die relatie heeft één jaar geduurd en is op een vreselijke manier geëindigd. Toen die relatie net geëindigd was, dus nu ongeveer een jaar geleden, toen kreeg m’n moeder alweer een nieuwe vriend. Met die vriend is m’n moeder nog steeds samen. Gisteren heb ik van mijn moeder te horen gekregen dat zij met die vriend wil gaan SAMENWONEN. Ik moet eerlijk zeggen dat ik het doodeng vind en ook een hele slechte keuze vind. Ik ben zelf al wel 1,5 jaar het huis uit, maar m’n broertje woont nog wel thuis. Ik vind het heel moeilijk om mezelf open te stellen voor die vriend van m’n moeder. En dat zorgt soms dan weer voor wat spanning tussen m’n moeder en mij (en soms ook voor een klein beetje spanning tussen mij en die vriend van m’n moeder). Maar voor mijn gevoel gaat die vriend toch wel weer weg. Dus ik merk aan mezelf dat ik me ook gewoon niet wil open stellen voor hem. Daardoor lukt het me soms niet om gewoon echt aardig te doen tegen die vriend van m’n moeder. (Ik kan me wel gedragen, maar heel aardig doe ik niet). Verder hebben m’n moeder en ik ook gewoon een beetje een ingewikkelde relatie. Er is enorm veel gebeurd. (M’n moeder en ik kunnen bijvoorbeeld niet zo goed praten samen). Maar we houden wel gewoon heel veel van elkaar. ❤️ Ik heb al een super fijne Buddy waar ik contact mee heb, maar ik was benieuwd of er mensen zijn die dit herkennen, of die tips voor mij hebben. Veel liefs

Okey weird vraagje but wie heeft het ook dat bv je pa een nieuwe vriendin heeft. En je vind het superlief ofz. Maar tis echt zon typetje die helemaal claimt, alles wilt hebbe, over mee wilt, en je hebt nooooit meer een momentje alleen met je pa. Mijn pa woont dus in *** en als wij in de auto zitten hebben we altijd zo'n leuk gesprekje weet je wel. Gwn ff bijkletsen. Maar nu zit dat kreng er dus elke keer weer bij uhg. Het voelt een beetje alsof k me pa kwijt raak voor de nou ja 5e keer ofz maybe 6e denk k. Hij heb namelijk al heel veel relaties gehad .

Mijn verhaal; Het is maandagavond. Ik lig weer veel te laat op bed. Een discussie met mijn vriend volgt, maar ik heb er geen energie voor. Na de discussie pakt hij me vast en geeft me een dikke kroel. Die kroel was alles wat ik op dat moment nodig had. Mijn lip begint te trillen, ik voel de tranen opkomen. Ik probeer het nog in te houden, maar tevergeefs. De tranen rollen over mijn wangen, ik snik diep en met lange halen. Ik merk dat ik me volledig afsluit voor de omgeving. Mijn vriend begrijpt niet wat er is, vraagt er wel 10x naar. Ik krijg mijn lippen niet van elkaar, hoe graag ik hem vertel wat er is. Op het moment dat hij zich omdraait, geef ik hem een snauw. Niet terecht weet ik zelf. Ik kan ook gewoon aangegeven wat ik nodig heb, maar ik kies ervoor om lelijk te doen, te schreeuwen om aandacht. Het duurt een tijd voordat ik rustig wordt. Ik blijf maar denken. En vraag me af of dit te maken heeft met de scheiding. Het schreeuwen om aandacht, denken dat je niet gehoord word, je continu afvragen of je wel goed genoeg bent, of je relatie goed genoeg is, het volledig dichtslaan. Waar komt dit vandaan? En waarom komt het eens in de zoveel tijd weer terug? Ook als alles goed lijkt te gaan. Ben ik hier alleen in? Of zijn er nog meer jongeren die zo reageren? Zijn hun ouders ook gescheiden? Feel free to respond.

Ik weet NIET wat ik moet doen.?????¿??????¿????¿???¿¿?????????????????¿

Ik weet NIET how ik minder Kan huilen Dus mijn vraag is : how Kan ik minder huilen on de scheiding ???

Ik blijf er steeds aan denke en ik wil dat ze bij elkaar komen ik weet niet ik vind dit echt niet leuk ik wil bij mijn familie weg en dat wil ik heel graag

Ik krijg overal van mijn ouders de schuld van. Als er ruzie is tussen mij en mijn ouders en broer krijg ik de schuld. Ze zeggen 'komt door jou', ik voel het in ieder geval zo dat ik de schuld krijg.

Mijn moeder is altijd al heel streng op mij geweest. Dat wou mijn vader haar vertellen, alleen ze wou niet luisteren en vond dat het beter is voor mijn toekomst. Altijd wanneer ik mijn gevoelens wil uiten of als ik iets persoonlijks tegen mijn moeder wil zeggen, wordt ze geïrriteerd of boos. Hierdoor kan ik van mijzelf niet goed met mijn moeder praten, waardoor ik minder open ben geworden in het algemeen. Ik weet nu niet wat ik moet doen, omdat ik te bang ben om haar te vertellen over haat strengheid. Kan iemand mij helpen?

Ik vind het echt super stom dat ik door de weeks bij mijn moeder Ben en aleen in het weekend bij mijn Vader mijn ouders zeggen dat het touch 3lke day zo fast blijven omdat mijn Vader op *** woont en mijn moeder in ***. Want we door de weeks gewoon Naar school. ECHT ZO IRITANT .