Piekeren, piekeren en nog eens piekeren

• Schrijf gedachten van je af! Het kan helpen om je gedachten van je af te schrijven in een boekje. Hierdoor kan het sneller uit je hoofd gaan. Dit helpt bij mij erg voor het slapen gaan! Mijn hoofd wordt er rustiger door :)
• Ga voor dat je gaat slapen bezig met iets wat je leuk vindt. Hierdoor kan je je gedachten makkelijker verzetten en denk je dus niet aan de vervelende gedachten.
• Erover praten! Soms kan het ook helpen als je er even over praat met iemand in je omgeving. Dat kan een hele opluchting zijn.

Hey daar heb ik ook veel last van. Wat mij soms kan helpen is een podcast beluisteren. Vaal luister ik dan naar een verhaal wat word voorgelezen om mijn gedachtes even ergens anders te brengen. Misschien zou je dit eens kunnen proberen.

Hee Karlijn, Fijn dat je het forum gevonden hebt. Je vertelt dat je door het piekeren heel lang wakker ligt. Ik herken dat wel! Ik woon sinds een half jaar niet meer bij mijn ouders, maar heb nog wel last van de scheiding. Ik denk veel na over wat voor invloed de scheiding op mij heeft en welke dingen ik het lastigst vind. Waar gaan jouw gedachten over? Bij mij gebeurt het ook regelmatig dat ik op bed lig te piekeren en niet kan slapen. Ik vind dat vervelend want de volgende dag moet ik vaak werken. En die gedachten zijn ook gewoon niet leuk. Ik merk zelf dat het helpt om erover te praten met iemand die ik vertrouw. Als ik dan verteld heb wat er in mijn hoofd zit, voel ik me opgelucht en komen de gedachten daarna meestal minder. Ook de spanning in mijn lijf is dan voor de helft weg. Heb jij dat wel eens geprobeerd? Met wie zou je erover kunnen praten? Jij vertelt ook dat het je tegenhoudt om naar school te durven. Is er op school een plek waar je even alleen kan zijn als je dat fijn vindt? Of iemand met wie je kan praten? Wat ik ook af en toe doe, als ik er niet over wil praten, is schrijven. Dan schrijf ik al mijn gedachten op en dat papier verstop ik ergens op een plek waar niemand het zal vinden. Dat helpt ook om mijn hoofd leeg te maken. Mijn laatste tip, en misschien wel de belangrijkste: klets met een buddy van Villa Pinedo! Ik ben buddy maar heb zelf ook nog een buddy, gewoon omdat het fijn is om te kunnen praten met iemand die weet hoe het is om gescheiden ouders te hebben. Een buddy is eigenlijk een soort dagboek, maar dan eentje die terug praat ;-) Lieve Karlijn, het is helemaal niet gek om hier last van te hebben. Ik denk dat veel kinderen dat herkennen. Hopelijk heb je wat aan de tips. Veel succes en laat gerust nog eens een berichtje hier achter als je wat kwijt wil! Liefs, Bente