ik ben Jasmijn.toen mijn ouders gingenschijden was ik 3 jaar oud. ik ben nu 8 dat is dus wel een tijdje geleden.ik ben er dus wel aan gewent. alsnog zou ik liever willen dat mijn ouders bij elkaar bleven wonnen.ik heb minder aandacht van mijn moeder. want als ik iets wil doen dan komt mij broertje van twee er steet tussen . en vader komt ook wel vaak even iets met mij doen .het is wel leuk om iets met mijn vader te doen maar dan krijg ik ook minder aandacht van mijn moeder.

hallo, ik ben een jongen van 9,5 jr jong. Mijn vader is 2,5 jaar geleden bij een nieuwe vriendin gaan wonen. Ik was toen 7 jaar. In de jaren ervoor was mijn vader vaak weken achter elkaar van huis. Ik houd erg veel van mijn vader. Heel af en toe spreken we af, dat is altijd erg leuk. Altijd wil mijn vader dan dat ik bij hem logeer/slaap. Als ik zeg dat ik dat niet wil wordt hij boos, verdrietig etc.etc. Ik wil gewoon bij mama thuis slapen dat is het huis dat ik al heel lang ken. Mijn zus is 11 jaar en slaapt wel bij papa. Zij vindt t heel erg dat ik niet ook daar slaap en zij voelt zich heel erg alleen. Ze vindt t zielig voor papa als hij huilt en wordt dan boos op mij. wat moet ik nou doen?

beste lotgenoten, mijn ouders zijn al 5 jaar gescheiden en ik ben er inmiddels al aan gewend, sinds 2 jaar heeft mijn moeder een nieuwe vriend die ik erg aardig vind, en ook met zijn kinderen heb ik goed contact! alleen heb ik de laatste tijd het gevoel dst mijn vader zo eenzaam is, ik wil het er liever niet over hebben met mijn vader want hij praat liever niet over dat soort dingen en ik liever ook niet met hem, meestal praat ik met mijn moeder als het over de scheiding gaat, maar k vind dit een beetje een raar onderwerp om met mijn moeder te over hebben want het is toch mijn vader. mijn vriendin zegt dat ik hem moet koppelen, maar dat ga ik echt niet doen, ik hoop gewoon dat mijn vader uit zichzelf een vriendin krijgt. maar hij lijkt zo eenzaam nu en ik heb medelijde met hem! wat kan ik doen? ik wil het er liever niet met hem over hebben? groetjes van lisa

hey lieve mensen, mijn ouders zijn 3.5 jaar geleden gescheiden. het contact tussen hen is erg goed en ze hebben wel ergernissen maar geen ruzie (tot zover ik weet). nog geen half jaar nadat mijn ouders waren gescheiden had mijn moeder al een nieuwe vriend. Als snel kwam hij vaak over de vloer en ik mocht hem heel graag. Hij heeft ook 3 zoons waarvan ik met 1 een hele goede band heb, het voelt als een broertje voor mij. We zijn met zijn alle op vakantie geweest en dat was echt heel gezellig. Maar toen ik vanmiddag thuis kwam zag ik een documentje op de computer staan dat ik nog niet kende, ik klikte het nieuwsgierig aan en wat bleek nou. het was een brief van mijn moeder die ze gisteravond heeft gemaakt aan haar vriend om het uit te maken. in de brief schrijft ze dat ze het ons pas gaat vertellen als hij het ook aan de kinderen gaat vertellen. dus ik mag het nog helemaal niet weten! ik ben er eigenlijk kapot van want ik mocht de vriend van mijn moeder heel graag en hoe moet ik nou doen tegen de kinderen als zij het uiteindelijk ook te horen krijgen? De jongste zit bij mij op school, wat moet ik zeggen?? 'ja he jammer van onze ouders dus doei dan maar?' help me asjeblieft, ik weet echt niet wat ik moet doen ik wil de vriend en de kinderen echt niet kwijtraken!! lieve groetjes van een meisje met een dilema

Hallo, mijn ouders zijn al 3 jaar gescheiden en mijn vader heeft een nieuwe vriendin die ik eerst wel aardig vond maar na een tijdje werd ze steeds gemener en bleef ze maar chagrijnig. Op een gegeven moment was ik het zat en heb tegen mijn vader gezegt dat ik haar niet mocht, ik had een heel gesprek met mijn vader en hij had gezegt dat hij met haar zou gaan praten om een aantal dingen te veranderen en hij vertelde dat hij het ook irritant vond dat ze steeds chagrijnig is. Mijn vader en zijn vriendin hadden hele erge ruzie, en mijn vader vertelde aan mij dat het misschien wel uit zou kunnen gaan. Maar 2 weken later vertelde ze dat ze gaan trouwen. Ik heb hier veel moeite mee want ik mag de vriendin van mijn vader niet en zie het niet zitten om nog 10 jaar voordat ik het huis uitga met haar samen te wonen... Ik weet niet wat ik moet doen, het voor me houden of aan mijn vader vertellen dat ik het niet leuk vind dat hij gaat trouwen...

Beste ouders, Hebben jullie even de tijd? Ik zou het namelijk fijn vinden als jullie even luisterden in plaats van alleen maar met jullie zelf en jullie belachelijke problemen bezig zijn. Ik heb daar namelijk niks aan. Gelezen? De tijd gevonden? Goed, dan begin ik nu. Wat ik dus even wilde zeggen, ben al erg blij dat jullie bij deze regel zijn aangekomen, en jullie best doen om er nog een beetje iets van te maken in plaats van elke poging tot herstel, of nou ja herstel, elke poging om een verbinding te houden direct afkappen. Bedankt. Even een vraag he, kijken jullie wel eens in de spiegel? Waarom ik dat vraag? Oh gewoon, nieuwsgierig. En als je dat doet, wat zie je dan? Jezelf? Goh, verassend. Ogen, neus, en een mond? Ach, geestig. En verder? Zie je nog meer? Oh, dus behalve je gezicht zie je niks? Dus je ziet geen persoonlijkheid? Je ziet geen gevoel? Geen verdriet, geen woede? Geestig, alweer. Je kind wel. Jong of oud, je kinderen zien het wel. Je kind zien dat je er soms misschien moe uitziet, het verdriet in je ogen, je mondhoeken hangend naar beneden, hoe je hoofd zich steeds meer richt naar de grond. Je kind ziet alles, je kind hoort alles, je kind voelt alles. Zie je dat? Zie je dat je kind jouw ziet? Dat je kind alles meekrijgt via elk zintuig? Dat je kind slim genoeg is om dwars door je heen te prikken. Zo. Hier aangekomen? Mooi. Steek er wat van op .

Ik geef mijn naam liever niet door !Het was heel erg moeilijk om dit uit te luchten !! Ik hoop niet dat ik een fout heb gemaakt door dit hier te doen. Mijn ouders zijn sinds kleinsaf gescheiden ! Sedert dien woonde ik met mijn moeder. Mijn vader zag ik vaker genoeg per jaar. Hun relatie (van mama en papa) was best wel sterk , zij bleven vrienden en hij helpt haar bij financiele problemen en ook gewoon maandelijks . Het probleem ligt dus niet aan hun , maar aan mijn moeder haar huidige vriend . Hij is pas komen inwonen en ik zie nu gewoon al dat dingen gauw genoegg de verkeerde kant gaan opgaan. Ik heb sterk het gevoel dat hij voor mijn moeder gaat uitlopen en ik hou ook niet van de manier hoe hij soms naar me kijkt !! Ik wil mijn moeder iets zeggen maar weet niet hoe !! AUB Advies ! Overdrijf ik misschien ?

hallo iedereen, het is ondertussen 2 jaar geleden dat mijn ouders zijn gescheiden, dat kwam doordat mijn moeder vreemd ging met een andere man. ik heb het sinds die 2 jaar erg moeilijk gehad met alle gebeurtenissen. ik raakte mijn moeder kwijt want ik was zo kwaad dat ik haar niet meer wilde zien. thuis werd de situatie er ook niet veel beter op, doordat ik steeds verdrietig was en mijn woede op mijn broertjes uitte en hun hun eigen woede ook op mij. na een half jaar kwam ik weer in contact met mijn moeder doordat ik met een psycholoog ben gaan praten. ik vond het toen erg fijn dat ik mijn moeder weer een beetje terug had, maar met haar man wilde ik niks te maken hebben, omdat het door mijn idee door hem is gekomen dat mijn ouders zijn gescheiden ook is mijn moeder vorig jaar december bevallen van een jongetje van die man sinds dien is ons contact ook weer minder omdat ik daar ook erg kwaad over was. een poosje terug kwam ik op de computer een whatsapp gesprek tegen van mijn moeder en haar man voordat mijn ouders gescheiden waren, in dat gesprek las ik dat ze al een trouwdatum hadden samen voordat wij nog maar iets over hem wisten of voordat mijn ouders nog maar scheidingspapieren getekend hadden. het is erg moeilijk om zoiets te verwerken en ik heb ook geen idee hoe ik dat zou moeten doen. maar 1 ding weet ik heel zeker ik wil mijn moeder voorlopig niet meer zien en misschien ook wel nooit meer omdat ze me steeds opnieuw weer teleur stelt. door dat gesprek te lezen heb ik wel veel respect gekregen voor mijn vader omdat hij dit ook allemaal heeft moeten meemaken. daarom ben ik ook heel blij dat hij een nieuwe, lieve en leuke vrouw heeft ontmoet waar hij heel gelukkig mee is. maar ik weet de laatste tijd gewoon echt niet meer wat ik met mijn moeder aanmoet en of het slim is geen contact meer te hebben omdat ik steeds opnieuw teleurgesteld ben en geen vertrouwen meer in haar heb.

Hai, ik ben 14 jaar en ik was 8 jaar toen mijn ouders gingen scheiden. Ik heb 6 jaar alleen maar gezeur gehad met de scheiding, Mijn vader had er jarenlang moeite mee dat mijn moeder er mee gestopt is en heeft nooit vriendelijk tegen haar gedaan, hij bleef haar maar sms'en, langs rijden om te kijken wie er was enzovoort. Hoe erg ik het ook vond voor mijn moeder, het deed mij het meeste pijn want door de dingen die ik soms heb mee gekregen heb ik mijn vader als een heel ander persoon gezien. Nu ik wat ouder ben heb ik een tijdje terug een keuze gemaakt tussen mijn ouders en heb voor mijn moeder gekozen. Mijn vader was er kapot van en heeft er alles aan gedaan om mij weer terug te krijgen, maar door inplaats van een lief berichtje te sturen kreeg ik juist boze berichten, ik heb nu 2 weken terug een gesprek gehad met mijn vader, moeder , iemand van jeugdzorg en natuurlijk mezelf. En ik ga weer naar m'n vader toe & ik ben blij dat ik weer ga want mijn ouders proberen nu ook normaal tegen elkaar te doen. En dat is alles wat mij gelukkig maakt! Dus nooit opgeven op je eigen ouders, vertel wat je dwarszit en als ze het zelf niet zien zoek er dan hulp voor.

Mijn ouders zijn nu al 3 jaar gescheiden, en ik ben om de week bij mijn vader. Maar ik verveel me heel erg bij mijn vader en ik heb er bijna altijd ruzie. Het liefste zou ik niet meer vaak naar mijn vader gaan maar ik vind dat niet leuk voor mijn vader. Ik weet niet wat ik moet doen. Hebben jullie nog misschien tips?? -Anoniem