Geen vertrouwen

Goedenavond Petronella, Ten eerste vind ik het heel knap van jou, dat je naar een psycholoog bent gegaan. Dit is vaak een moeilijke stap, maar helpt mensen uiteindelijk wel! Ik kan me voorstellen, dat het allemaal moeilijk voor je is. Je moeder heeft veel dingen voor je geheim gehouden, zoals dat met het trouwdatum. Ik zelf heb de contact met mijn vader verbroken, omdat hij er nooit voor me was en nooit eerlijk tegen mij was. Daar heb ik ook geen spijt van. Het is van persoon tot persoon verschillend, wat het beste is. Als je denkt dat jouw moeder jou steeds weer zal teleurstellen en niet eerlijk zal zijn, zou ik het contact ook verbreken. Misschien geef je haar nog één kans, om te kijken of je dit aankunt of niet. Zo niet, dan kun je nog steeds het contact verbreken. Luister naar je gevoel, zou ik zeggen. Het is en blijft natuurlijk jou keus. Ik wens je heel veel succes hiermee. Liefs, Anne

Hi Petronella, Dankjewel voor jouw bericht op ons forum. Wat een heftig verhaal zeg, ik kan mezelf heel goed voorstellen dat het op een gegeven moment te veel voelt om allemaal te verwerken. Wat ik heel mooi vind om te lezen is dat je zo blij bent voor je vader dat hij een nieuwe leuke, lieve vriendin heeft. Knap hoor, in deze situatie! Wat betreft je moeder kan ik mezelf ook wel een beetje in jou situatie verplaatsen. Ik heb momenteel ook geen contact met mijn biologische vader omdat ik ook continu het gevoel had dat hij mij weer opnieuw ging teleurstellen. Op een gegeven moment wil je dat niet meer en dan lijkt even geen contact hebben het beste. Ook ik weet momenteel nog niet wat ik precies met dat contact met mijn vader wil dus heel eerlijk gezegd dat ik je daar geen concreet advies op geven. Wel kan ik je meegeven dat het mij helpt om mijn focus even te leggen op alle lieve en waardevolle mensen om mij heen. Dan ervaar ik op wie ik wel kan bouwen en kan ik mezelf weer even wat ruimte geven om rustig na te denken over wat ik wil in het contact met mijn vader. Misschien werkt dit voor jou ook wel, dus dat zou je eens kunnen proberen. Verder, als je klaar bent of hebt besloten dat je een gesprek wil met je moeder, kan je een brief schrijven aan je moeder. Je kan dan vanuit je gevoel rustig alles opschrijven. Dat geeft jullie beiden wat ruimte om rustig na te denken over de situatie en vervolgens hierover in gesprek te gaan. Ik hoop dat je iets met mijn advies kan, heel veel sterkte! Lieve groetjes, Nina

Beste Petronella, Bedankt voor jouw berichtje op ons forum. Toen ik jouw berichtje las, kon ik mij er heel goed in verplaatsen. Ik heb namelijk bijna precies hetzelfde meegemaakt. Mijn ouders gingen scheiden omdat mijn vader was vreemdgegaan en een nieuw leven met deze vrouw wilde beginnen. In het begin was ik daar erg verdrietig over, later vooral ook heel boos. Mijn moeder had het hier erg moeilijk mee. Mijn vader trouwde twee jaar na de scheiding met deze vrouw en weer twee jaar later hadden zij samen ook alweer een zoontje gekregen. Voor mij ging dit ook allemaal erg snel, eigenlijk te snel.. Helaas zit het in jouw situatie net iets moeilijker lees ik. Je vindt het erg moeilijk om het contact met jouw moeder te onderhouden, dat is heel begrijpelijk! Je hebt haar al zoveel kansen gegeven en het lijkt maar niet te werken. Als ik in jouw situatie zou zitten, dan zou ik proberen een gesprek te voeren met jouw moeder en jouw vader. Vraag aan jouw vader of hij voor jou mee wilt gaan naar dit gesprek. Probeer in dit gesprek aan jouw moeder te vertellen hoe jij je voelt in deze situatie. Als het nodig is kan jouw vader jou dan aanvullen of helpen. Misschien dat dit gesprek nog een verschil kan maken voor jou! Zo niet, dan vind ik dat jij erg goed je best hebt gedaan om het contact te herstellen, maar lukt het gewoon even niet. Ik vind dat jij je erg sterk op hebt gesteld tegenover jouw moeder. Zij kan zeker weten nog veel van jou leren! ;) Heel veel sterkte en succes! Groetjes, Aron