hey iedereen, ik heb het al een hele tijd hel erg moeilijk met mijn gezinssituatie. Mijn ouders zijn al meer dan 10 jaar gescheiden ,maar ik lijk het er nog steeds heel erg moeilijk mee te hebben. Vooral met de 'stiefouders' heb ik het moeilijk. Langs de ene kant heb ik een kille stiefmoeder die niks om mij geeft en me constant wilt zwart maken bij mijn eigen vader en langs de andere kant heb ik een stiefvader die zich te veel bemoeid en te snel verkeerde conclusies trekt (bv. geen 'goeiemorgen' zeggen = negeren van hem..terwijl ik gwn niet zo'n ochtend persoon ben), hij is wel heel lief en bezorgd. Gelukkig wordt ik wel al minder betrokken bij de ruzies tussen mijn vader en moeder , want dat kwam er vorig jaar ook nog bij. maar het grootste probleem is dat ik me nergens echt thuis voel , ik woonde eerst bij mijn mama maar vermits studies woon ik nu in de week bij mijn papa. Ik krijg het gevoel dat ik nooit ergens gewenst ben.. ik weet niet wat ik moet doen , zou het toch aan mij liggen ? vele groetjes en hopelijk weten jullie raad,... :)

Mijn ouders zijn al heel erg lang gescheiden, vroeger had ik daar het meeste problemen mee. Nu ben ik dat meer gaan accepteren. Maar nogsteeds wil ik het liefst dat mijn ouders weer gewoon bij elkaar zijn. Het meeste moeite heb ik met mijn stiefouders. Ik heb heel snel het gevoel alsof ze mijn vader en moeder willen vervangen. Mijn stiefvader vind ik een engerd. Hij denkt dat hij de beste is van iedereen en alles kan maken. En hij is totaal respectloos naar mijn moeder toe en naar mij en mijn broer. Door hem geloof ik ook dat mijn band met mijn moeder slecht is geworden. Mijn stiefmoeder mag ik ook niet ze is heel erg streng en wilt zichzelf ook altijd gelijk geven. Ze bemoeidt zich met alles. En ze denkt echt dat ze mijn moeder is. Ik ben bang voor haar en zelfs mijn vader is ook bang voor haar. Mijn ouders hadden co ouderschap ik was de ene week bij mijn moeder en de andere week bij mijm vader. Mijn ouders dachten dat dit het beste was voor mij en mijn broer. Maar dat was het niet. Het gaat niet echt goed met me. En dat was ook een hele lange tijd met mijn broer. Mijn vader en mijn stiefmoeder hadden een knipperlicht relatie. De ene keer woonden ze samen dan woonde ze appart. Dat betekendeook dat er heel veel veranderden bij ons thuis. Omdat mijn kamer de enige plek was die niet vernaderde ging ik op mijn kamer zitten. Ik vind het helemaal niet meer leuk om bij andere mensen te zijn. Ik zat de hele dag op mijn kamer. Dat voelde als de enige veilige plek de plek die echt voor mij was, waar er geen problemen waren. Ook op school werd het slechter ik werd steeds minder sociaal. En had uiteindelijk helemaal geen vrienden of vriendinnen. Ik begon met mezelf te snijden, het hielp wel. Maar ik wou er steeds meer door gaan snijden. Later kwam ik er achter dat het werkte als een soort drugs. Door het snijden komt er een stofje in je bloed dat je beter laat voelen. Maar als dat stofje is uitgewerkt ga jeje weer stom voelen en wil je weer gaan snijden. Uiteindelijk ging ik me zo ellendig voelen dat ik zelfs zelfmoord wou plegen. Nu voel ik me soms nog steeds zo maar niet echt meer zoals toen. Ik denk dat het gevoel nooit echt helemaal weg zou gaan. Ik blijf dromen van 2 ouders samen in een huis met mij en mijnbbroer. Maar ikbweet dat dat nooitbzal gebeuren.

Hoi ik ben een meisje van 14 jaar en mijn ouders zijn al bijna 13 jaar gescheiden Ik woon bij mijn moeder en stiefvader. Ik kom regelmatig bij mijn vader. Maar bij mijn vader is het niet zo gezellig bij mijn moeder ook niet meer. Mijn moeder en stiefvader hebben heel vaak ruzie en dan gaat hij schreeuwen naar mijn moeder. Zo kende ik heb niet al ken ik hem al bijna 7a 8 jaar. Hij gaat altijd hard schreeuwen en mijn moeder pikt dat niet dus dan gaan ze schreeuwen tegen elkaar. Als mijn stiefvader vrij is van zijn werk hebben ze gemiddeld 3x per dag ruzie. Een paar maanden geleden kreeg mijn moeder kanker alle behandelingen zijn achter de rug maar het is nog steeds niet gezellig in ons huis. Ik heb al heel veel gepraat over alles waar ik mee zit maar het helpt niet. Help me. Lieve groetjes van dit anoniempje!! <3

Hoi allemaal ik heb een stief moeder Zij is heel lief en aardig als ik iets vraag zegt ze heel Vaak ja en ze wast alles en dat heb ik dan weer De liefste bonus moeder van het land kan niet anders

Kijk, ik ben al bijna 11 jaar bevriend met mn beste vriendin en sinds 5 jaar is ze mijn stiefzusje want haar ouders zijn gescheiden en mijn pa is overleden. Ik las allemaal verhalen over dat stiefvaders kun stiefdochters verkrachten als ze alleen thuis zijn dus nu durf ik niet meer alleen te zijn met hem want ik heb een vriendje waar ik heel veel van hou en ik wil dat hij mijn eerste is...

Hoi Mijn ouders zijn sinds 2005 niet meer bij elkaar. ze hebben allebei een nieuwe partner. ik kom maar 1x in de 2 weken het weekend bij me vader. wij willen een extra dag naar mijn vader maar mijn moeder houd het steeds tegen. ik heb eerder het gevoel dat me moeder zich niet in mij interesseert want ze vraagt helemaal niks aan je en ze heeft heel vaak ruzie met dr nieuwe vriend. de dochter van mn moeders nieuwe vriend mijn stiefzus wil ook niet meer komen. bij me vader praten we veel meer en worden we veel meer geholpen. doei Anne-Willemijn

hoi ben ik weer ik schrijf vandaag erg kort wand ik heb er veel moeite mee en dat wil ik met jullie delen en hier zijn een paar tips. een je moet doen als of je ouders nog bij elkaar zijn als je bijvoorbeeld een stief moeder hebt en een stief vader

hallo ik ben javi en ik heb een hele lieve stiefmoeder. en als zij vervelend is moet je naar buiten gaan

Ik was vijf toen mijn ouders gingen scheiden. Nu elf jaar later en ik heb er nog steeds last van. Het was ook niet moeilijk voor mijn vader een andere vrouw te vinden. Na drie maanden waren ze al helemaal blij en niet kort daarna waren ze getrouwd. Er werd altijd gezegd;'Jullie zijn de reden dat we getrouwd zijn'. Maar niemand heeft ooit aan ons gevraagd wat wij wilden. Ik heb nooit gevraagd of mijn ouders gingen scheiden. Ik heb ook nooit gevraagd of er iemand in de plaats kwam voor mijn moeder. Nu elf jaar later heb ik een verschrikkelijke hekel aan mijn stiefmoeder. Ze zegt dan ook altijd; 'Jullie zijn mijn kinderen alleen komen jullie niet uit mijn buik'. Gelukkig maar, dacht ik want zo'n moeder als jij wilt niemand. zo doet ze bijvoorbeeld alsof ze nog 25 is maar ze is eigenlijk 42. Ze is ook heel goed in mensen manipuleren en liegen. Alles komt ook altijd goed in haar straatje terecht. Knap eigenlijk hoe ze dat voor elkaar krijgt. Helaas is mijn stiefmoeder niet alleen. Ze heeft ook nog een dochter.. Ook niet het liefste meisje die ik ooit heb leren kennen. Eigenlijk is ze helemaal niet lief en kan je wel zeggen dat het een kreng is. Mijn vader weet ervan hoe ik me in zijn huis en omgeving voel. Dat heeft me negen jaar gekost om dat eerlijk te vertellen. Omdat ik hem niet wilde kwetsen. Ken je dat? Jezelf rot laten voelen omdat je niet wilt dat je ouders er verdriet van kunnen krijgen. Het hele probleem hier is dat mijn vader er niks aan doet. Het gaat gewoon allemaal door. Ik voel me onveilig wegens huiselijk geweld en ik ben totaal niet mezelf in dat huis. Mijn moeder heeft onder tussen ook iemand gevonden, een leuke man met wie ik goed op kan schieten. Ik ben blij en dankbaar dat ik een fijne leefomgeving heb bij mijn moeder. Ken je dat gevoel dat je niet weet wat je voelt? Je voelt je leeg en je kan huilen en lachen tegelijk. Zo voel ik me. Alleen omdat er niet word gevraagd aan mij wat ik wil.

echt ik haat mijn stiefvader altijd streng en bemoeid zich overal mee en hij heeft altijd ruzie met mn moeder en daar door reageert ze het op mij af en mag ik echt helemaal niks eigelijk haat ik ze allebij ps. ik wou bijna weglopen maar me stiefvader kwam achter me aan en sloeg me bijna ik haat hem