Logo Villa pinedo small
Logo Villa pinedo small

Droom

Anoniem, 13 jaar

Stiefouders
Mijn ouders zijn al heel erg lang gescheiden, vroeger had ik daar het meeste problemen mee. Nu ben ik dat meer gaan accepteren. Maar nogsteeds wil ik het liefst dat mijn ouders weer gewoon bij elkaar zijn. Het meeste moeite heb ik met mijn stiefouders. Ik heb heel snel het gevoel alsof ze mijn vader en moeder willen vervangen. Mijn stiefvader vind ik een engerd. Hij denkt dat hij de beste is van iedereen en alles kan maken. En hij is totaal respectloos naar mijn moeder toe en naar mij en mijn broer. Door hem geloof ik ook dat mijn band met mijn moeder slecht is geworden. Mijn stiefmoeder mag ik ook niet ze is heel erg streng en wilt zichzelf ook altijd gelijk geven. Ze bemoeidt zich met alles. En ze denkt echt dat ze mijn moeder is. Ik ben bang voor haar en zelfs mijn vader is ook bang voor haar. Mijn ouders hadden co ouderschap ik was de ene week bij mijn moeder en de andere week bij mijm vader. Mijn ouders dachten dat dit het beste was voor mij en mijn broer. Maar dat was het niet. Het gaat niet echt goed met me. En dat was ook een hele lange tijd met mijn broer. Mijn vader en mijn stiefmoeder hadden een knipperlicht relatie. De ene keer woonden ze samen dan woonde ze appart. Dat betekendeook dat er heel veel veranderden bij ons thuis. Omdat mijn kamer de enige plek was die niet vernaderde ging ik op mijn kamer zitten. Ik vind het helemaal niet meer leuk om bij andere mensen te zijn. Ik zat de hele dag op mijn kamer. Dat voelde als de enige veilige plek de plek die echt voor mij was, waar er geen problemen waren. Ook op school werd het slechter ik werd steeds minder sociaal. En had uiteindelijk helemaal geen vrienden of vriendinnen. Ik begon met mezelf te snijden, het hielp wel. Maar ik wou er steeds meer door gaan snijden. Later kwam ik er achter dat het werkte als een soort drugs. Door het snijden komt er een stofje in je bloed dat je beter laat voelen. Maar als dat stofje is uitgewerkt ga jeje weer stom voelen en wil je weer gaan snijden. Uiteindelijk ging ik me zo ellendig voelen dat ik zelfs zelfmoord wou plegen. Nu voel ik me soms nog steeds zo maar niet echt meer zoals toen. Ik denk dat het gevoel nooit echt helemaal weg zou gaan. Ik blijf dromen van 2 ouders samen in een huis met mij en mijnbbroer. Maar ikbweet dat dat nooitbzal gebeuren.
OF

Reacties (2)

Evi

meer dan 11 jaar geleden

Hoi anoniem, Hier bij villapinedo snappen wij hoe je je kan voelen na zo'n scheiding van je ouders. Helaas zijn kinderen altijd het slachtoffer. Allemaal veranderingen, nieuw huis en dan ineens een stiefmoeder en een stiefvader. Die inderdaad wel eens denken de plek van de oudere ouder in te nemen. Maar dat kan niet. Zoiets moet groeien en zij zullen later een eigen unieke plek in nemen binnen het gezin. Maar nooit als vervanger van jouw vader of moeder. En weetje ik denk dat stiefmoeders het daarin ook niet makkelijk hebben. Zij doen ongetwijfeld wat hen het beste lijkt. Al is dat voor ons misschien niet altijd fijn. Daarom is het belangrijk om te praten. Zeg eerlijk hoe je je voelt. En als je het lastig vind om dat te zeggen dan kan je het misschien opschrijven in een brief. Ik vind het verschrikkelijk om te lezen dat jij jezelf pijn doet door te snijden. Lieve anoniem, dat verdien je niet! Zoals je zelf ook al zegt heeft het niet geholpen. Oké even voel je je goed. Maar daarna voel je je weer ellendig en zijn je problemen niet opgelost. Als ik het einde van je bericht lees dan denk ik dat je op de goede weg bent. Ik ben blij dat je niet meer zo voelt dat je zelfmoord wil plegen. Zou je mij kunnen beloven dat als je je de volgende keer weer ellendig voelt je jezelf geen pijn gaat doen? Al is dat misschien moeilijk. Ik weet dat je sterk bent en het kan. Misschien met een beetje hulp? Als je die hulp graag zou willen dan kan je misschien bij je mentor een gesprek aanvragen bij een school maatschappelijk werker. Die heeft ook geheim houdingsplicht dus je hoeft je geen zorgen te maken dat straks iedereen het weet. Lieve anoniem ik weet zeker dat voor jou straks ook weer de zon gaat schijnen. Het gevoel zal inderdaad misschien nooit helemaal weg gaan. Maar het wordt wel minder. Met vallen en opstaan. Accepteren dat je ouders niet meer bij elkaar komen hoort daar ook bij. De situatie is zoals het is, zorg dat jij daar niet slachtoffer in blijft. Je bent een geweldige meid dus dat verdien je niet! Weet dat je hier altijd terecht kan. Liefs Evi

0

Florentine

meer dan 11 jaar geleden

Hee, Ik heb het zelf ook heel erg moeilijk gehad met de scheiding van mijn ouders. Ik had ook ontzettend last van de vriendin van mijn vader. Ik ben op een gegeven moment zelf hulp gaan zoeken bij een psycholoog. Deze heeft me geholpen om met de situatie om te gaan waardoor ik alles een beetje achter me kan laten nu. Misschien is dit ook een optie voor jou. Ik weet als geen ander hoe moeilijk het is om contact te zoeken met een psycholoog. Ik had namelijk het gevoel dat ik degene was die gek en zwak was want ik ging daarheen en zij niet. Maar er zijn zoveel mensen die naar een psycholoog gaan en het helpt echt! Ik kwam erachter dat je juist sterk en slim bent als je hulp durft te vragen/ zoeken. En het is super fijn om hulp te krijgen van iemand die helemaal niet betrokken is bij de situatie waar je in zit. Ik hoop dat je hier wat mee kan en ik wens je heel veel geluk toe! Groetjes Florentine

0

📝 Geef zelf antwoord op deze vraag

Deel hier jouw ervaring, tips en adviezen!

respond to letter