Hoi, mijn ouders hebben 18 januari verteld dat ze gingen scheiden, ongeveer 3 maanden later vertelde mijn moeder dat ze een nieuwe vriend had. Ik vroeg “is hij telkens bij ons thuis?” Ze zei “hij is er wel vaak” dus ik was blij dat hij niet bij ons zou komen wonen, als ik er over na dacht dat hij bij ons zo komen wonen werd ik vaak bozig en het zou me VRESELIJK lijken, ik moest er niet aan denken dat hij als vreemde bij mij in huis liep en dat hij blij was met mijn moeder want hij zou mijn vader moeten zijn. Toen mijn moeder haar sleutel van het nieuwe huis kreeg bleef hij die nacht meteen slapen vanaf dat moment heb ik mijn moeder nooit meer gezien zonder hem. In het begin irriteerde ik me niet echt aan hem maar nu (ongeveer 1,5 maand geleden) irriteer ik me heel erg aan hem, hij maakt zelf muziek van die bass muziek en hij heeft 24/7 de muziekbox aan staan met die irritante muziek, toen ik mijn moeder vroeg om de box uit te zetten toen hij weg was, zei hij toen hij terug was: “ ik heb muziek nodig om te kunnen klussen” (we zitten nmlk midden in de verbouwing) ook erger ik me er kapot aan dat hij bij mijn broertjes doet alsof hij onze vader is. (mijn broertjes zijn 5 en 7) die van 5 haalde een keer zijn neus op, toen zei mijn moeders vriend: “ hou eens op joh dit is vervelend voor andere en vies, je moet je neus snuiten.” Ook is hij een heel ander type dan mijn vader, mijn vader is meer ban de simpele dingen maar hij van de dure en luxe. Ik erger me en voel me dus niet fijn

Ik moet iedere 2 weken naar mijn vader toe in het weekend, alleen heb ik er soms geen zin in om te komen omdat ik daar niks kan doen. Ik verveel me vooral omdat ik niet bij mijn vrienden kan zijn om te voetballen, dus wil ik soms thuis blijven. Dat doe ik ook, alleen als ik thuis blijf voel ik me rot en denk ik dat mijn vader verdrietig of boos word door mij. Nu wil ik bijvoorbeeld nog een keer thuis blijven en dan zie ik mijn vader weer niet in het weekend, en als ik thuis zou willen blijven en ik was er al een weekend niet dan moet ik toch zonder keuze. Ik vind het ook moeilijk om te vertellen en ik weet niet of ze mij zullen begrijpen en of ze boos worden of verdrietig (dan heb ik het vooral over mijn vader). Ik zou graag tips willen over wat ik precies moet doen en of ik het gewoon moet zeggen of erover moet praten.

Hallo allemaal, Toen mijn ouders gingen scheiden heeft mijn moeder meteen een nieuwe vriend gekregen. Hij kwam ook meteen bij ons in huis wonen. Ik vond dit erg vervelend en had vaak ruzie thuis. Heeft er iemand tips over hoe ik mijn moeder duidelijk kan maken dat deze nieuwe situatie niet fijn voor mij is? En hoe kan ik er voor zorgen dat ik deze nieuwe situatie ga accepteren? Groetjes!

Hoi, mijn ouders gaan scheiden en ik vind het best wel moeilijk. Mijn moeder helpt me heel erg enzo. Maar ik vind het heel lastig om te kiezen waar ik wil wonen. Ik heb namelijk wel een idee, en dat heb ik verteld. (Mijn vader wilt scheiden van mijn moeder) toen ik het met m'n vader besprak leek het alsof hij me niet begreep, niet wou begrijpen. Alsof ie alleen wou wat hij zelf wilt. Ik heb op die dag meerdere keren gehuild en ik was heel erg van streek. De dag erna voelde ik me nog steeds heel belabberd en alles werd me te veel. Ps, ik heb géén idee wat ik nu zou moeten doen!

Hoi allemaal, Mijn ouders zijn nu ongeveer 8 maanden uit elkaar en we wonen nu sinds 2 weken apart. Ik heb er moeite mee om te kiezen tussen mijn ouders. Bij wie ik slaap of eet dingen in die richting. Ik zou graag willen weten hoe anderen kinderen dit doen.

Hoi, ik ben een meisje van 15 en ik heb heel erg last van mijn gescheiden ouders. Het is al bijna 11 jaar geleden dat ze zijn gescheiden, en ik weet ook niet beter dan dat mijn ouders niet samen zijn. Maar ik heb er zoveel last van, ik weet dat het niet mijn taak is om allerlei dingen te regelen maar ja, het gebeurd gewoon zo. Mijn ouders weten niet dat ik het er (misschien ook juist nu) zo moeilijk mee heb. Als ik een openbrief lees, kan ik wel huilen en dit gebeurd ook. Ik vind het heel lastig om het er met mijn ouders over te hebben en ik weet dat dat eigenlijk wel moet, maar toch. Weten jullie misschien iets of hoe ik het ze zou kunnen zeggen? p.s Ik wil anoniem blijven ;) groetjes

Hallo Ik heb een dingetje te zeggen. Hoe moet je er mee omgaan als je je vader niet meer ziet. Ik had namelijk ruzie met hem. en toen heeft mama ons uit elkaar gehaald. Wat moet ik doen als ik papa weer zie? Alvast bedankt

Ben 22 jaar 3,5 jaar geleden zijn mijn ouders gescheiden. Al voordat mijn ouders gingen scheiden was er een vreemde sfeer in het huis. Mijn moeder had nooit aandacht voor mij. Mijn vader juist wel en daar deed ik ook veel leuke dingen mee een hij stond altijd voor mij klaar. Ik had ook een band met mijn moeder alleen die was oppervlakkig omdat, mijn moeder altijd liever met andere dingen bezig is dan mij. Bijvoorbeeld werk, vrienden, familie of tv kijken. Toen mijn ouders gingen scheiden sprak ik mijn moeder 6 maanden niet. Zij nam geen telefoon op van mij en als ik haar zag op school omdat, zij daar werkten dan liep zij gewoon door en keek zij mij niet eens aan. Nu is onze band nog slechter dan ooit zij toont nooit echt interesse, ook zij ze dat mijn vader niet mijn echte vader is( gelukkig door DNA test is dat een leugen gebleken), ik heb al heel lang het gevoel dat ik een kind ben dat niet gewenst is of niet geboren had moeten worden omdat, mij moeder zij dat ik mislukt ben en beter niet geboren had kunnen zijn. Verder zijn er nog heel veel vervelende dingen gebeurd waardoor ik het gevoel krijg dat zij mij niet in haar leven wilt. Zelfs haar vriend die had mij een keer aangereden met zijn grote bestel wagen en daardoor heb ik lang in het ziekenhuis gezeten en mijn moeder was niet een keer langs gekomen. Ook heb ik mijn moeder betrapt op leugens (dit komt doordat haar moeder mijn oma de waarheid aan mij heeft vertelt). Ik voel mij erg klote ....

Hoi allemaal Ik ben Daniël, 16 jaar en momenteel woon ik bij mijn moeder en ga ik om de 2 weken in het weekend van vrijdagavond tot zondagmiddag naar mijn vader. Ik merk dan eigenlijk dat ik hem voor mijn gevoel te weinig zie. Ik kan ook wel bij hem gaan wonen, maar dan woon ik ver van Amsterdam af en kan ik niet meer naar mijn eigen school. En dan mis ik mama weer, als ik bij mama ben weer papa missen Ik weet het niet mee! Kunnen jullie me helpen?

Hey, Mijn ouders maken elkaar dus zegmaar zwart. Ik wil laten merken dat ze dat doen en dat dat me pijn doet. Alleen ben ik bang dat ik ze kwets. Wat is de beste manier om zoiets te zeggen?