Maken elkaar zwart

dat is zo vervelend. praten met de mensen die je kan vertrouwen is het beste. heb het er met vrienden over of andere familie leden. die kunnen het ook voor je zeggen. of als ze het weer doen geef dan je mening

mijn ouders zijn ook gescheiden en mijn moeder maakt mijn vader zwart en ik word daar heel verdrietig van

Hey Liselotte, Wat ontzettend goed dat jij het forum hebt gevonden en jouw vraag hier durft te stellen. Ik snap heel goed dat het een hele moeilijke situatie is waar je in zit als jou ouders elkaar zwart maken. Natuurlijk wil je dit graag anders en ik begrijpelijk dat het jou ook pijn doet! Mij ouders zijn al ruim 16 jaar gescheiden en kan mij heel erg herkennen in de situatie waar jij nu in zit, ik begrijp je pijn en angst om ze te kwetsen. Mijn ouders maakte elkaar ook steeds zwart dit gebeurde voornamelijk tussen mijn 10de en 14de jaar. Tussen deze leeftijd maakte ik het heel bewust mee en deed het met mij ontzettend veel daarvoor gebeurde het ook wel alleen ging het veel meer langs mij heen. Ik kon het niet aanhoren wat ze over elkaar zeiden, de helft van de tijd klopte het ook niet en dat deed mij ontzettend veel pijn. Ik hou van beide ouders en niks is erger dan dat twee mensen waarvan jij houd elkaar zwart maken en jij dat moet aanhoren. Mijn gevoel en gedachtes die ik hier over had heb ik toen heel lang opgekropt wat super dom was van mijzelf. Rond mijn 12de was is er zo klaar mee, ik moest mijn verhaal kwijt en had nu genoeg moed verzameld er wat van te zeggen tegen mijn ouders. Ik nam iemand in vertrouwen om eerst er over te praten wat voor mij al ontzettend fijn was! Deze persoon heeft mij mee gegeven dat mijn gedachte en gevoelens er mogen zijn en ze niet moet wegstoppen voor een ander omdat ik bang ben ze te kwetsen. Deze gedachte en gevoelens zijn er niet zomaar en ik heb het recht deze te bespreken op een nette en rustige manier. Met mijn moeder had ik een hele goede band en had besloten het met haar als eerste er over te hebben. Ik was ontzettend zenuwachtig dat weet ik nog heel erg goed, maar ik wist dat het mij veel kon opleveren! Ik vroeg mijn moeder of ik even met haar kon praten zij maakte de tijd voor mij vrij omdat ze wist dat ik iets met haar wou delen. Aan mijn moeder vertelde ik wat mij dwars zat. Ik vertelde wat mij opviel, wat ik moeilijk vond, hoe ik het graag zou willen en wat het met mij deed. Na dat ik dit verteld had vielen alle zenuwen van mij af en heb ik een heel goed gesprek met mijn moeder hier over kunnen hebben. Ik was zo ontzettend opgelucht dat ik het gezegd had en het was zo fijn dit met haar te kunnen delen. Mijn moeder heeft het ook meteen veranderd waar ik extreem blij mee was. Nu moest ik dit zelfde gesprek alleen nog met mijn vader voeren, dit vond ik nog enger omdat mijn band met hem minder goed was. Ik wist dat de manier zoals ik het bij mijn moeder had aangepakt goed was en dat voelde nu vertrouwd dat ik het bij mijn vader ook zo aangepakt heb. In eerste instantie ontkende mijn vader het, ik heb vervolgens nog een keer mijn gedachten en gevoelen aan hem vertelt en hij gaf aan er op te gaan letten. Mijn moeder heeft het vanaf dat moment mijn vader niet meer zwart gemaakt alleen mijn vader viel na enkele weken weer in het ouder patroon, Ik heb alle moed bij elkaar verzameld en ben nog een keer met hem gaan praten er over. Het deed mij nog meer pijn en tijdens ons gesprek kon ik mijn tranen toen ook niet meer inhouden. Ik ben bij hem kunnen binnen dringen en ook hij is er mee gestopt. De aanhouder wint zeggen wordt altijd gezegd, in dit geval is het zeker waar! Mij heeft het ontzettend veel opgeleverd en ben erg blij dat ik het heb kunnen zeggen tegen mijn ouders. Tijdens het gesprek heb ik alleen gepraat over wat ik zie en voel op die manier kwets je niemand omdat dat jouw gedachte en gevoelens zij, je beschuldigd direct niemand ergens van. Ik hoop dat je er iets aan hebt hebt. Als je nog meer vragen hebt ben je natuurlijk van harte welkom weer terug te komen en helpen wij je graag! Voor jou hoop ik dat jouw ouders uiteindelijk ook stoppen met elkaar zwart maken en dat je daardoor het je geen pijn meer doet. Heel veel succes! Als het jou fijn lijkt om een keer met iemand anders te praten over deze situatie of iets anders dat je mee maakt waar je mee zit is het mogelijk om je aan te melden voor een buddy. Met deze persoon kan jij over al over praten waar jij mee zit en hij/zij probeert jou te helpen vanuit eigen ervaring. https://www.villapinedo.nl/ik-wil-een-buddy/ Liefs, Marijke

Hee Liselotte, Wat fijn dat je op ons forum je vraag durft te stellen. Ik begrijp dat dit heel lastig voor je is. Je houdt van beiden en wil ze geen pijn doen. Dat ouders elkaar zwart maken is nooit leuk vooral niet na al een scheiding. Na de scheiding van mijn ouders maakte mijn moeder vooral mijn vader zwart. Dit deed ze heel vaak (bijna dagelijks) en dat vond ik vrij lastig. Ook ik had een drempel om het niet tegen mijn moeder te zeggen dat ik het niet leuk vond, dit heeft wel enkele jaren geduurd. Toen ik het mijn moeder wou zeggen haakte ik de 1e keer af, er zat teveel woede bij om het goed over te brengen. Ik heb het uiteindelijk gewoon gezegd, zo uit het niets en het was een totale verrassing voor haar. Ze schrok er wel van maar voor mij was het een hele opluchting. Iedere situatie is anders om het aan je ouders te vertellen. Je voelt het vanzelf wel aan wanneer het een goed moment is om het aan je ouders te vertellen. Ga dus op je gevoel af wanneer je er klaar voor bent. Ik hoop dat je hier iets aan hebt. Veel liefs en het allerbeste, Groetjes Gerjan