mijn ouders zijn sinds mijn derde gescheiden, mijn vader bedroog mijn moeder zelfs voor dat ik geboren was. met die vrouw heeft hij nu twee kinderen en is nu 9 jaar getrouwd. toen ik 1 was kwam het eerste kind "een ongeluk"zei mijn vader maar ik weet wel beter. Mijn huidige stiefmoeder wist dat zolang hij bij mijn moeder een kind had dat hij niet weg zou gaan dus ik vind het wat te toevallig. maargoed hij is tot mijn derde gebleven, ik zag hem op woensdag en om de twee weken in het weekend. maar ongeveer toen ik 10 was zei hij dat ik niet meer op woensdag mocht komen, ik was zo boos en verdrietig en ik wist de reden maar niet tot een half jaar gleden toen heb ik het gevraagd en hij zei : omdat ik dan wat voor je moeder moet doen ( ze werkte op woensdag avond) ik zei weetje hoe ik me gevoelt heb? hij zei nee daar heb ik niet bij stil gestaan... ik zei ik dacht dat u mij niet meer wou dat ik niet goed genoeg was tegenover mijn stiefzusjes! en nogsteeds is er heel veel wat ik niet durf te zeggen tegen mijn vader ik ben bang wat zijn reactie is en dat hij dat gaat bespreken met mijn stiefmoeder ik ben vooral bang voor haar reactie ze heeft mijn vader zo in haar macht ik vind het pijnlijk om te zien.... dit is maar een heel klein stukje van mijn verhaal er is gewoon afgelopen tijd zo veel gebeurd en ik weet niet wat ik moet doen ik kan het niet meer aan...help

mijn ouders hebben veel ruzie en betrekken mij daarbij ik vind dit heel moeilijk en ben mezelf gaan snijden om de pijn ergens anders te voelen ik ben al heel veel weggelopen ik huil iedere dag op school en thuis en op me sport doordat me ouders zovaak ruzie hebben ga ik me slechter en slechter voelen me ouders zeggen ook vaak ik wil uit huis ik wil niet meer hier wonen ik wil af van je en me moeder zegt wellis dat ik dood mag en dan denk ik oke ooit komt die dag en ik wil echt niet meer thuis wonen ik wil gwn helemaal weg van waar ik woon zodat ik me ouders ook nooit meer hoef te zien maar soms wil ze wel gwn zien maar dan gwn een heel weekend maar geen hele weken meer want wss veroorzaak ik alle ruzie...

hoi, mevrouw bedankt dat u wat tips heb gegeven, hier nog 1 berichtje van mij. als ze dan toch hebben besloten dat ze een nieuwe huis hebben, hoe bedoelt u zeg maar dan zo;n lijstje, ja ik snap het wel maar um ja hoe zo iets werkt. eigenlijk hadden we al eerder kunnen verhuizen omdat mijn ouders ruzie hadden mijn vader was namelijk verliefd op een andere vrouw :( en mijn moeder wou al gaan verhuizen maar ze hebben gewacht en het gaat goed. maar bedankt dat u die tips heb gegeven, kunt u bijv, nog n keer uitleggen wat of hoe ik dan het zo leuk mogelijk kan maken zodat ik me happy voel ? alvast bedankt.

Hoi, mijn moeder en vader hadden daarnet heel erg ruzie. Ze gingen naar de gang en kregen ruzie. Mijn moeder riep heel erg onvriendelijke woorden tegen mijn vader(kutmens,gotverdomme, homo enz.) En riep toen: weet je wat, ik maak er een eind aan!!!!! En ze liep weg.mijn vader ging haar achterna en na een kwartier waren ze alledrie terug(mijn zus ging ze ook achterna) onder tussen was het eten klaar en had ik mijn zusje te eten gegeven. Ik was daarna naar de buurvrouw gegaan en die kwam even binnen. Ik wil niet dat dit nog een keer gebeurt en dus..... HELP!!!!!!!

Sinds afgelopen zomer zijn mijn ouders gescheiden en wonen zij allebei appart. Het huis waar wij in woonde voor de scheiding is helaas verkocht, dit deed me zoveel pijn, mijn thuis, mijn vertrouwde omgeving, mijn basis, in 1 klap alles weg. Van mezelf ben ik een erg gevoelig meisje en heeft een psycholoog wel eens gezegd dat ik hoog sensitief ben, wat dit alles ook niet evht makkelijker maakt... Nu woont mijn moeder in het centrum, een appartement met 2 slaapkamers waardoor ik samen met mijn zusje een kamer moet delen. Mijn vader woont in de zelfde stad alleen heeft hij een normaal huis gekocht met 4 slaapkamers. In het begin was ik heel veel bij mijn vader, eigenlijk alleen maar.. Ik had daar mijn eigen kamer en kon mezelf dus terug trekken van alles en iedereen. Sinds een aantal weken heeft mijn vader nu dus een nieuwe vriendin die alles voor hem is.. Waardoor hij soms mij en mijn zusje wel eens vergeet en niet denkt aan het verdriet en de pijn die wij hebben, al zegt hij zelf van wel.. Daardoor heb ik vaak ruzie met hem tegenwoordig en als ik ruzie met hem heb zegt hij alleen maar hoe zwaar hij het heeft en luistert hij niet naar mij, of tenminste op het koment zelf luistert hij wel maar na 10 minuten is alles wat ik gezegd heb alweer vergeten... Bij mijn vader en moeder heb ik allebei niet meer het gevoel dat ik thuis kom en weer lekker in mijn vertrouwde omgeving terecht kom. Hierdoor heb ik vaak geen zin om naar "huis" te gaan als ik uit school of stage kom. Na een aantal weken na de scheiding ben ik 3 dagen in de week bij mijn vader geweest, 2 bij min moeder en het weekend om en om. Dit liep niet lekker en voordat ik ergens gewend was moest ik alweer weg. Op dit moment doe ik het om de week, dit loopt ook nog niet echt lekker en heb ik er veel moeite mee om elke week weer al mn tassen moeten te pskken en mezelf te verplaatsen naar een andere omgeving Heeft er iemand tips over hoe ik dit kan verminderen, of misschien een betere tijdsverdeling of hoe ik mijn "thuis" kan krijgen? En niet onbelangrijk wat ik moet doen met de situatie van mijn vader...

hoi, mijn ouders zijn op zoek naar een huis maar ik wil niet verhuizen, ze willen een groter huis oke dat snap ik maar alsnog ik wil het niet. ze hadden 1 huis gevonden maar ze hadden nee gezegd omdat het scheef stond geluk voor mij. maar mijn broer denkt daar anders over hij wil graag verhuizen. maar ik denk er niet aan. hoe gaan jullie hier mee om?

Hoi, mijn ouders zijn nu 9 maanden gescheiden, ik heb het daar en heb het nu nog steeds erg moeilijk mee. Mijn vader is vreemd gegaan, en heeft een hele tijd tegen ons daar over gelogen. En steeds als papa en ik ergens heen gingen en die vrouw (met kinderen) zomaar ontmoete, wat van te voren natuurlijk was afgesproken, was het altijd gezellig. Maar altijd als we dan naar huis reden zij hij: vertel het maar niet aan mama want tja, je mag nou eenmaal meer van papa dan van mama. Dat heb ik een week volgehouden maar toen heb ik alles aan mama vertelt, papa had er wel spijt van maar.. ik weet het niet, het voelde gewoon niet goed, alsof hij het niet meende. Daar ben ik nu wel overheen maar ik heb er nu last van dat ik, ja het klinkt misschien raar maar, ik kan geen afscheid nemen van mijn moeder, als ze dan ergens heen gaat met de auto, dan ben ik gewoon bang, ja.. Gewoon bang dat me moeder, een ongeluk krijgt of niet terug komt en ik denk dan, als ik dan bij haar ben kan ik dat ongeluk voorkomen, of kan ik op haar lette zodat ze terug komt. Dat is natuurlijk vette onzin, dat weet ik ook wel, maar er is iets dat zegt: je mag je moeder niet alleen laten, en dat deel van: vette onzin, is nu even weg gedrukt. En neemt het deel: je mag mama niet alleen laten, speelt nu de baas. Wat moet ik hiermee?

Hallo , Ik woon sinds bijna een jaar bij mn moeder omdat mijn vader altijd boos op mij was mijn broer gaat nog wel maar word helemaal onder druk gezet en hij word een heel ander persoon ik wil hem niet kwijt mijn vader wil namelijk dat hij bij hem komt wonen.maar ik mis mijn vader soms wel en ik wil gwn dat het weer goed komt maar il heb geen flauw idee hoe want mijn vader heeft een vtiendin en hij laat haar op mij afkomen om het goed te maken maar hij doet er niks aan kunnen jullie mij advies geven

Hallo, Ik woon de helft van de tijd bij mijn moeder en de andere helft bij mijn vader en zijn vriendin. Maar ik zou graag alleen bij mijn moeder gaan wonen omdat ik me bij mijn vader niet thuis voel. Hij wordt ook steeds boos me op me omdat ik "niet mn best doe op school" zelfs als ik een tien haal zegt hij dat het komt omdat hij er avhteraan heeft gezeten en dat ik anders toch wel een "kut cijfer had gehaald" ik heb ook het gevoel dat hij zijn vriendin ver boven mij kiest. Ik durf hier niet met mijn vader over te praten omdat ik bang ben dat hij heel erg boos wordt. Ik durf hier ook niet met mijn moeder over te praten want dan gaat ze (nog) slechter over mijn vader denken en word.ze verdrietig omdat ik het niet fijn heb. Hebben jullie tips voor mij?

Hoi Ik heb een paar maanden geleden gehoord dat mijn ouders gaan scheiden heb het er heel moeilijk mee mijn moeder heeft nu een huis gevonden over twee weken moet ik gaan verhuizen en moet ik ook naar een andere school mijn ouders slapen niet meer samen en negeren elkaar en ik heb ook het gevoel dat mijn vader vindt dat ik alles fout doe ik weet niet wat ik moet doe van buiten lach ik en van binnen ben ik boos en huil ik ik weet niet of ik depressie heb help me