Beste allen, Met moeite en al heb ik eindelijk gekozen om naar de kinderpsycholoog te gaan. Ik heb een vriend en soms hebben we ruzietjes (jaloezie, dacht ik). We hadden enorm veel ruzietjes om 1 persoon. Vandaag kwamen we samen erachter dat het helemaal geen jaloezie was en ik er juist maar alleen om draaide. Ik schrok hier zelf enorm van, want zelf had ik het niet door. Waar het wel om draaide en wat ik al ruim 7 jaar verborgen hield is dat mijn pa een hoerenloper is. Ik kan het niet aanzien dat mijn ma elke keer er zo kapot van is. Ook heeft hij ooit tegen mijn ma gezegd dat hij beter kon trouwen met n andere vrouw. Dit doet mij zo'n pijn elke keer. Ik kom uit een gezin met 2 broers een pa en een ma, ze zijn nog niet gescheiden. (Dat wil ik t liefst ook niet eigenlijk, maar ook weer wel). Ooit heb ik tegen mijn ma gezegd dat ik dat scheiden van hun echt niet wil, dus houdt ze er rekening mee. (Denk ik?) Ze praat er veel over via Skype met mijn tante.. mijn pa is trouwens ook zo'n persoon die t tegen iedereen verteld wat voor dingen hij doet met andere vrouwen.. het kwetst me zo enorm... ik heb er zoveel moeite mee.. het doet me zo'n pijn. Mijn psycholoog zegt dat het beste is om ermee te praten i.i.g. met mijn vriend. Want anders raak ik mensen kwijt die ik niet wil kwijt raken. Ik heb er zoveel moeite mee en kan janken en wil t liefst niet huilen waar mn vriend bij staat. Ik ben ook bang dat hij raar over mIjn familie denkt. Ik snap dat dit verhaal veel is op elkaar gestapeld.. maar ik heb dit 7 jaar verborgen gehouden dus als jullie nog vragen hebben kunnen jullie dit stellen, als het nog onduidelijk is. En natuurlijk hoop ik tips te kunnen krijgen. Kus.

Hallo, Ik ben Fenna en mijn ouders zijn al gescheiden sinds ik twee ben. We hebben een co ouderschap: ik ben de helft van de week bij mijn moeder en de helft van de week bij mijn vader. Maar ik wil eigenlijk liever gewoon bij mijn moeder wonen, en dan soms mijn vader opzoeken. Het is niet alsof ik hem haat, maar er zijn zoveel ruzies en onenigheden al om kleine dingen dat ik het gewoon niet trek. Heeft iemand anders dat ook of weet iemand hoe ik kan regelen dat ik bij mijn moeder kan wonen? X Fenna

Hoi, Mijn ouders zijn bijna 9 jaar geleden door vechtscheiding uit elkaar gegaan. Ik heb daardoor overal en nergens gewoond, 4 jaar geleden ben eindelijk na veel gedoe bij mijn vader gaan wonen en het contact met mn moeder verbroken. In het begin ging het goed bij mn vader maar nu al lang niet meer, ik woonde daar met 2 broers en 1 broertje. Ik woon nu alweer een paar maanden in een gastgezin, maar ze verwachten thuis dat ik weer thuis kom wonen. maar ik ziet dat niet echt zitten na alles wat er gebeurd is. maar ik wil mijn vader niet kwetsen en hij begrijpt niet waarom ik ben weggegaan. Weet nu niet wat ik moet doen, er zijn mensen die zeggen dat ik voor mezelf en mn toekomst moet kiezen, maar ik durf niet.

Hallo ik ben een meisje van 13 jaar, mijn ouders zijn een jaar geleden gescheiden en daar heb ik het nu nog steeds heel moeilijk mee. in dit afgelopen jaar is er bij mij thuis heel veel gebeurd. op 16 december kwamen mijn ouders namelijk mijn kamer binnen heel bedroefd om dus te vertellen dat 'mama' een poosje weg gaat... Ik voelde hem al aankomen maar toch werd ik er heel erg verdrietig van. mijn moeder kocht ondertussen een nieuw huis waar ze pas in Augustus in kon, dat waren dus nog vele maanden voordat ze weg ging. in die tijd mocht ze nog bij ons wonen, alleen na een maand ging het weer mis tussen mijn ouders, mijn vader had een nieuwe vriendin. Na 1 maand al, mijn moeder heeft daarna gelijk al haar spullen gepakt en sinds die tijd woonde ze dus bij mijn oma (haar moeder). Het was voor mij en mijn broer een zware tijd, en het ergste vonden mijn broer en ik nog wel dat mijn vader er 'schijt' aan had. mijn vader en moeder konden ook samen niet door 1 deur. sinds mijn moeder weg was heeft mijn vader alleen maar in kroegs gehangen en was hij veel weg 'met vrienden hangen' zei hij. uiteindelijk hebben mijn moeder broer en ik de knoop doorgehakt en zijn we bij mijn moeder ingetrokken. vandaag de dag is het co-ouderschap wel bij allebei de ouders maar toch zou ik liever bij mijn moeder wonen...

Hallo, ik ben een meisje van 16 jaar. Mijn ouders zijn gescheiden toen ik ongeveer 6 jaar oud was. Ik ben daarna met mijn moeder verhuisd (ongeveer een half uur met de auto van mijn vader vandaan). Toen ik 12 was (midden groep 8) ben ik weer verhuisd met mijn moeder, maar dit keer nog verder (iets meer dan anderhalf uur van mijn vader vandaan). Ik zie mijn vader om het weekend en op sommige vakantiedagen. Ik mis mijn vader nog steeds heel erg, ook heb ik bij mijn vader een thuisgevoel en dit mis ik toch bij de woonplek van mijn moeder. Ik zit al best lang na te denken of het niet beter zou zijn om bij mijn vader te gaan wonen. Ik zou hem ook wel meerdere weekenden op willen zoeken, maar mijn moeder keurt dit niet altijd goed. Ik weet niet wat ik moet doen. Heeft er iemand tips of een zelfde situatie meegemaakt?

3 maanden geleden heb ik te horen gekregen dat mijn vader wilde scheiden. Het kwam niet onverwachts, maar toch heeft het me een enorme dreun gegeven. Mijn moeder is sinds 2 dagen verhuisd naar haar eigen plekje. Ik merk dat mijn vader vlak na de scheiding al heel erg veel contact heeft met diverse vrouwen en dat doet mij ontzettend veel pijn. Mensen in zijn omgeving willen hem zelfs al koppelen aan een andere vrouw. Hij heeft nu ook contact met haar. Hij heeft mij vaak verteld dat hij rust wilt en zijn draai eerst wil vinden, maar door zoveel bezig te zijn met vrouwen gunt hij zichzelf die rust niet. Ik heb daar nu al een aantal keer heftige ruzie over gehad. Ik kan en wil nog niet accepteren dat hij nu al open staat voor een andere vrouw in zijn leven, na een huwelijk van 25 jaar. Het doet mij ook pijn omdat het mij het gevoel geeft voorlopig niet genoeg aan mijn broertje en ik te hebben. Het zou me meer rust geven als ik zou weten dat hij eerst iets met ons wilt opbouwen en weer tot zichzelf komt. Dan pas is er in mijn ogen plek voor een andere vrouw. Hij zit constant op zijn telefoon en gaat dan schuin zitten zodat ik niets kan meelezen. Hierdoor maakt hij me nog bozer en krijg ik argwaan. Ik wil hem zijn geluk niet ontnemen maar ben wel heel boos op het feit dat hij nú al open staat voor andere vrouwen. Hij vindt dat ik hier niet over mag oordelen. Ik wil dit ook niet maar kan mijn mond niet houden omdat het me enorm veel kwetst..

Hoi, ik ben een meisje van 12 jaar, en heb aankomende woensdag een verhoor voor de omgang met mijn biologishe vader. Maar ik wil helemaal geen omgang met hem daarvoor moet ik dus naar de rechtbank in Zutphen. Ik ben wel een beetje zenuwachtig heeft iemand tips?

hoi, mijn vader is 7 maanden geleden zomaar vertrokken.. Ik snapte er niks van, want mijn ouders hadden haast nooit ruzie. Ik raakte er gauw aan gewend, ondanks de vele problemen die het mij opleverde. In die 7 maanden hebben ze het geprobeerd nog goed te maken en geprobeerd weer bij elkaar te komen. Desondanks gaan ze nu toch scheiden. Ik ben wel blij dat er te minste eindelijk duidelijkheid is. De reden waarom ze dan toch gaan scheiden is vooral omdat mijn vader dus blijkt te zijn vreemdgegaan. Al 4 maanden. Ik baal hier heel erg om, omdat hij ons: 1: die 4 maanden heeft laten wachten en in twijfel heeft gelaten. 2: Hij die kinderen van haar al heeft ontmoet. 3: Over zijn vreemgegaan niet eerlijk is geweest toen ik het hem vroeg. 4: Hij nog steeds getrouwd is met mijn moeder. Ik zag hem ook nog een 2 weken geleden samen met haar winkelen. Toen werd ik al helemaal misselijk. Ik wil hem van alles vragen, bijvoorbeeld: waarom doe je mij dit aan? Ben ik dan niks waard ofzo. Mijn broer wil geen contact meer met hem... Moet ik ook geen contact meer met hem hebben? groetjes

hoi, mijn ouders zijn nu anderhalf jaar gescheiden en mijn vader had het huis "gekregen" en dus ik bleef er wonen . Maar mijn moeder ging met haar vriend (nu haar man) naar Noord-Brabant , terwijl wij in Overijssel wonen . Ik zit nu echt al heel lang te twijfelen of ik met mijn moeder wil wonen , maar ik durf het mijn vader niet te vertellen. En sws ben ik al niet goed bezig met school ens. Dus zit ik echt te twijfelen . Iemand advies hoe je je vader verteld dat je bij je moeder wilt wonen ?

hoi allemaal, ik heb 5 dagen geleden te horen gekregen dat mijn ouders uit elkaar gaan... dit was (en is) echt een enorme schok, ik had dit echt niet verwacht! gelukkig is het geen vechtscheiding ofzo, maar wel lastig want mijn ouders hebben het superlang voor mij en mijn broertje verborgen gehouden. ik voel me best wel bedrogen hierdoor... Het ene moment ben ik boos, daarna vind ik afleiding en is het even weg, maar daarna komt het weer 3x zo hard binnen en besef ik hoeveel er vanaf nu allemaal gaat veranderen. alles lijkt ineens zo oninteressant en ik heb nergens zin in. Als ik alleen ben, wil ik met iemand zijn en als ik met iemand ben wil ik weer alleen zijn, als ik eet ben ik misselijk maar als ik niet eet heb ik weer trek etc... gelukkig heb ik wel hele lieve vriendinnen, en mijn paard die superfijn zijn voor afleiding, maar toch blijft het altijd in mijn achterhoofd zitten... ik kan me nergens op concentreren, heb super hoofdpijn de hele tijd, ik eet niks, en ik slaap nu al 5 dagen achter elkaar 4 uurtjes maximaal... heeft iemand tips hoe ik hier allemaal mee om moet gaan? xxx