Verlaten door papa

Beste meisje (met vragen), Allereerst wil ik even iets zeggen over jouw grammatica en formulering: ik vind echt dat je alles heel goed en duidelijk omschrijft, met de juiste woorden. Ik wou dat ik dat talent vroeger op jouw leeftijd ook al had. Complimenten! ;-) Maar nu over jouw verhaal, want daar klop je natuurlijk voor aan bij ons. Het is voor mij persoonlijk heel herkenbaar wat jij vertelt. Wij (mijn moeder, broertje en ik) kwamen er ook achter dat mijn vader vreemdging. Dat kwam echt aan als een harde klap. Vroeger was ik hier wel eens bang voor, maar ik had natuurlijk nooit verwacht dat ik op een 'normale dag' ineens gelijk zou krijgen.. Ik was enorm boos op mijn vader, vooral omdat hij niet eerlijk was geweest tegenover mijn moeder. Ik had liever gewild dat hij het eerlijk had verteld en ze op tijd uit elkaar waren gegaan, in plaats van dat hij vreemdging. Maar soms gaat dat zo; tegenwoordig zelfs steeds vaker. Ik heb heel veel gepraat met een psychologe. Zij heeft me geholpen als iemand die buiten de situatie staat en geen oordeel klaar had liggen. Misschien vind jij het ook wel ontzettend fijn en rustgevend om eens met zo'n persoon te praten. Misschien klinkt dat eng, maar die mensen hebben ervoor geleerd om goed te luisteren en om jou dingen van een andere kant te laten zien. Ook hielp het mij enorm toen ik ging schrijven. Ik ben nu afgestudeerd als journalist, maar dat schrijven begon al op jonge leeftijd. Ik kon en kan nu nog steeds mijn emoties kwijt in verhalen of gedichten, ook voor Villa Pinedo. Als je zoekt op mijn naam kun je mijn artikelen vinden en begrijp je misschien beter wat ik bedoel;-) Na een lange en moeilijke tijd stapte ik over mijn woede heen. Ik wilde, net als jouw broer, mijn vader even een tijd niet zien, maar nu na al die jaren is onze band juist sterker dan ooit. Dat is echt zo. Soms voelt het niet fijn en wil je iemand niet zien. Toch helpt het om daarna eens samen te gaan praten. Om je gevoelens te delen met diegene, om al die vragen te stellen waar je mee zit. Want ook het winkelen van je vader met zijn nieuwe vriendin is precies wat er bij mij ook is gebeurd: ik zag hem in de Albert Heijn met haar lopen, terwijl ik aan het werk was. Hij baalde daar flink van, want hij was vergeten dat ik toen moest vakkenvullen. Ik heb toen duidelijk gezegd tegen hem: het gaat er niet om dat je het bent vergeten, maar dat je daar al met haar loopt terwijl je nét bent gescheiden. Daar mag je als vader (of moeder) best rekening mee houden, als het pas net gebeurd is allemaal. Ik hoop dat ik je een beetje heb kunnen helpen. Ik heb zelf geleerd dat een huwelijk iets heel complex is, dat je ook als kind nooit precies weet wat er allemaal speelt. Mijn vader is fantastisch als VADER, en ik heb al mijn gevoelens eerlijk met hem gedeeld, zodat hij daar rekening mee ging houden. Jouw broer doet wat hij voelt, en jij moet doen wat jouw gevoel zegt. Dat is bij iedereen anders. Veel succes en sterkte gewenst, meisje met de vragen:-) Liefs, Yannick

heey Allereerst, ik vind het heel dapper dat je dit durft te zeggen. of jij je vader wil zien of niet hangt van jou af, ik kan je daar lastig mee helpen. maar je moet wel 1 ding doen, wat je moeder of je broer ook zegt, laat je nooit weerhouden om je vader te zien. het is en blijft je vader, ookal ben je boos op hem. het is jou keuze. heel veel succes met de komende tijd, denk eraan, het is jou keuze en je kan hem altijd nog veranderen, het is niet levensbeslissend een hele grote hug van Lisa

Komt allemaal goed

ik heb het zelfde, maar dan 12 jaar terug al heb er nog steeds geen vrede mee ik begrijp je volledig