Ik vind het stom dat ze uit elkaar zijn want soms mis ik de ene ouder als ik bij de andere ben. en soms ben ik verdrietig maar als ik bij mijn vader ben durf ik niet te huilen.

Hey ik ben Bibi. 12 jaar oud en ik wil niet meer naar mijn vader maar het moet. En ik word daar heel verdrietig van. Ik blijf dan altijd maar gewoon op mijn kamer omdat ik daar niks te doen heb ik ben daar Gewoon niet gelukkig Iemand tips?

De afgelopen anderhalf jaar heb ik in een pleeggezin gewoond maar hoop snel naar huis terug te kunnen. Nou zoek ik een maatje (persoon/gezin) of vertrouwenspersoon waar ik zo nu en dan naar toe kan gaan om mijn hart te luchten of gewoon even kan zijn. Kunnen jullie mij daarbij helpen. Groetjes, Cari

Ik wil niet meer naar mijn vader toe. Ik heb het gevoel dat hij niet van me houdt en dat hij niks om me geeft. Hij toont iig geen enkele interesse in wat mij bezig houdt

Mijn ouders zijn al 4 jaar gescheiden. Ze maken non stop ruzie en ik wil bij mijn moeder wonen. De rechter had het namelijk verpest en het lukte gewoon niet. Mijn ouders zijn momenteel aan het praten en ruzie maken. Ik kan de laatste tijd niet stoppen met huilen. Wat moet ik doen?

Ik ben net terug van kamp en ik mag kiezen of ik dan bij mijn moeder wil blijven of gelijk naar mijn vader ga. Ik kan niet kiezen, wat moet ik doen?

Hoi, mijn naam is Britt en ik ben 15 jaar. Mijn ouders zijn al 12 jaar gescheiden. Int begin had ik er nooit echt heel veel last van, omdat ik natuurlijk nog erg klein was en er (vaak) niks van meekreeg. Naarmate ik ouder werd, werd ik er steeds meer tussenin gezet en dat zit mij erg dwars. Mijn vader en moeder zitten totaal niet op 1 lijn, en volgens hun heb ik daar mee te maken. Zelf is mijn thuissituatie ook erg slecht sinds 1,5 jaar. Ik woon bij mama en kom eens in de 2 weken bij papa. Sinds een lange tijd kunnen mama en ik niet meer met elkaar over weg, natuurlijk word ik ook ouder en tuurlijk kunnen er spanningen ontstaan tussen moeder en dochter, maar dit is niet goed voor mijn mental health en ik word er steeds ongelukkiger van. Het begint meestal met iets waar we t niet met elkaar over eens zijn, en t eindigt in letterlijk vechtend met elkaar over de grond. Meestal word ik dan weer op straat gegooid en moet ik t maar uitzoeken. dan word ik meestal opgehaald door papa en zit ik daar weer voor een aantal dagen, totdat t weer voorbij is. Maar meestal duurt dat maar 4 dagen en dan begint de boel weer opnieuw. Als ik maar iets zeg wat mij dwarszit, wat ik niet leuk vind, onzeker over ben, word het altijd tegen me gebruikt en. Vooral dingen over depressie, en daar ben ik echt klaar mee. Maar ik wil t liefst gewoon bij mama wonen maar t werkt niet zoals t nu is. Wat moet ik doen? Ik weet me echt geen raad.

Hoiii, mijn ouders zijn al 6 jaar gescheiden of zoiets, maar ik blijf de wisseling moeilijk vinden.. vooral omdat het niet de zelfde slaapkamers zijn. ik heb altijd als ik bij me moeder ben dat ik niet naar me vader wil.. ik ben het nog steeds niet gewend die wisselingen.. natuurlijk wel een beetje maar nog steeds niet veel. Ik vind het best wel irritant want ik heb dan ook vaak dat ik dan bij de een te weinig kleren heb en dan bij de ander juist veel.. of dat ik dan precies weer dat ene vergeet.... ik zou het ook zo fijner en makkelijker vinden als mijn ouders bij elkaar waren.. maar ja daar is helaas niks aan te doen. ik zou wel graag willen dat ik veel minder moeite zou hebben met de wisselingen.. duuus hebben jullie tips? :)

1,5 jaar geleden heeft mijn mama moeten beslissen om te scheiden na veel gedoe met vreemdgaan van papa. Dit was heel zwaar. Het is beland in een vechtscheiding met politie tussenkomsten/rechtszaken/straffen tot gevolg. Ik ben 18 jaar dus van mijn wordt verwacht hiermee te kunnen omgaan en dat heb ik ook geprobeerd maar ik heb een enorm groot schuldgevoel over alles. Niet enkel over de scheiding maar over alles in het leven. Het contact met papa is volledige weggevallen en gaat nooit meer kunnen worden hersteld. Moet ik als 18 jarige mij daar zorgen over maken voor de toekomst en me daar dus ook schuldig over voelen? Iemand tips

Ik wil niet naar mijn vader maar ik moet en ik ben bang. Help mij en mijn mama