Hallo, mijn ouders zijn al 12 jaar gescheiden. eerst ging ik elke 2 weken naar mijn vader (om het weekend). er waren veel spanningen tussen ons en na een heftige ruzie besloot ik om er mee te stoppen. nu, ruim 3 jaar later heb ik weer wat contact met hem. maar nu is het juist mijn moeder waar ik veel ruzie mee heb, ze word vaak boos om hele kleine dingetjes en dan maakt ze van zichzelf het slachtoffer. dan kan ze opeens weer heel blij zijn. maar die boosheid reageert ze dan op mij af. en dan roept ze dingen als "ik heb geen zin meer je om bij jou in de buurt te zijn". hoewel ze toch mijn moeder is heb ik geen zin in die ruzies elke keer, ik word er dood ongelukkig van. moet ik dan maar bij mijn vader gaan wonen? mijn moeder zegt altijd dat als ik me niet gelukkig hier voel dat ik altijd bij hem mag wonen. maar het is heel anders bij mijn vader (o.a. stiefmoeder + stiefzusje). het enige wat ik wil ik gelukkig zijn en me kunnen focussen op school en vrienden. kunnen jullie me helpen?

Lief forum, Ik loop al een tijdje met een probleem wat zo op en af weer terugkomt en ik vreselijk haat: geld. Ook al wil ik er het liefst niet over nadenken, het is zo vervelend dat ik hoop dat jullie misschien tips hebben. Ik ben altijd voornamelijk door mijn moeder opgevoed, wat ik heerlijk heb gevonden. Ook al hadden we helemaal niet breed, de aandacht compenseerde alles wat ik eventueel "miste", en ik kijk met een warm gevoel terug op mijn jeugd bij haar. Mijn vader heeft altijd fulltime gewerkt, maar wel alimentatie betaald, al is dit door hunzelf afgesproken en was dit niet perse een groot bedrag. Anyway, nooit problemen mee gehad als kind, ik had voor m'n gevoel alles wat ik nodig had. Toen ik 21 werd, stopte de alimentatie. Ik heb altijd zelf gewerkt en alles zelf betaald, wat me redelijk goed afging. Toen ik op kamers ging wees een vriendin me op het feit dat je een aanvullende beurs kunt aanvragen als je ouders niet in staat zijn je financieel te supporten, waardoor studeren en op kamers wonen wat behapbaarder kan zijn. Toen ik dit aanvroeg, werd mijn verzoek afgewezen gezien mijn ouders genoeg zouden verdienen om me te kunnen ondersteunen. Nu wil het feit dat dit bij mijn moeder totaal niet waar is, en mijn vader dit niet wil. Ik heb het meerdere keren voorzichtig aangesneden, maar werd altijd met een slap kort antwoord weggestuurd. Omdat dit blijkbaar vaker voorkomt, is er een optie dat je aangeeft dat één ouder niet wil betalen, en in dit geval zou het alleen gebaseerd zijn op mijn moeders salaris, wat me wel ondersteuning zou opleveren. Alleen het probleem is, als je dit wil, dat je met meerdere verklaringen moet komen waarom je met de andere ouder een conflict hebt, onderschreven door jezelf, de desbetreffende ouder en een hulpverlener oid. Ik vind het zo lastig om dit bij m'n vader aan te kaarten, maar heb ook veel stress door de financiële situatie en het feit dat hij in alle luxe leeft, altijd dure spullen koopt, op dure vakanties gaat met zijn nieuwe vrouw en naar mij toe doet alsof hij niks kan missen. btw, hij weet van het feit dat ik een beurs aangevraagd heb, m'n ouders hebben daar beiden een brief over gehad. Hellup, iemand advies? Liefs

hoi mensjes op villa pinedo. Mijn ouders gaan scheiden en ze hebben allebei al bijna een huis. Maar vandaag gaan ze tekenen voor de scheiding. En mijn vader voelt zich er echt rot bij ik zag tranen in zijn ogen. Nu ik dit schrijf komen ze ook op. Misschien komt dat omdat er een sad liedje in mijn playlist zit die nu draait. Heeft iemand tips want ik maak me echt zorgen om mijn vader plz help me Liefs Danae

Hoi! Mijn ouders zijn al een hele tijd gescheiden. Toen dat gebeurde was ik nog erg klein en had ik helemaal niet door wat er gebeurde. Het was eigenlijk allemaal best 'normaal' voor mij. Ik heb toen regelmatig vragen gesteld aan mijn ouders, bijvoorbeeld waarom ze uit elkaar zijn gegaan, maar daar heb ik nooit een eenduidig antwoord op gekregen. Mijn moeder is heel goed in negatief praten over mijn vader, en volgens haar is hij vreemdgegaan. Ik geloof dat mijn moeder het heel zwaar heeft gehad in die tijd en ik snap dat ze boos is. Ik geloof haar verhaal ook, hoewel ik ook vind dat ze bepaalde dingen (zoals het vele negatieve gepraat) anders had moeten aanpakken. Mijn vader daarentegen, staat er best wel voor open om met mijn moeder te praten, en hij zegt ook geen negatieve dingen over haar. Maar hij ontkent altijd dat hij is vreemdgegaan. Hij heeft me vroeger een heel ander verhaal verteld. De verhalen spreken elkaar zo erg tegen dat ik eigenlijk nog steeds geen idee heb wat er destijds allemaal gebeurd heeft, en op een bepaalde manier vind ik dat wel heel lastig. Ik zou zo graag willen dat het niet zo'n groot raadsel zou zijn en dat ik het er gewoon met ze over kon hebben. Het boeit me namelijk totaal niet of iemand vreemd is gegaan of niet, maar ik vind het fijn om een duidelijk verhaal te hebben, en ik vind het fijn als mijn ouders eerlijk tegen me zijn. Mede om die laatste reden heb ik nu al jaren niet meer gevraagd wat er destijds gebeurd is. Ik ben bang dat ik wéér tegengestelde verhalen te horen krijg, en dat één van mijn ouders tegen me liegt. Dat zou me enorm teleurstellen. Ik vraag me af wat jullie in deze situatie zouden doen ... toch nog een keer het onderwerp aansnijden, of niet? En zo ja: hoe dan? 'In het echt' vind ik dat een beetje eng, maar via whatsapp vragen stellen is, hoewel het veel makkelijker is, misschien ook niet de beste manier. Bedankt voor het lezen!

mijn ouders zijn zins vorig jaar December gescheiden en ik spreek mijn vader never nooit niet ! wat zou je daar aan kunnen doen?

Wat is de kans dat ik weer met mijn vader kan wonen? Mijn ouders zijn al en aantal jaar ¨officieel¨gescheiden maar ze woonde altijd samen. Ik woonde al 10 jaar in hetzelfde huis. Dit jaar besloot mijn moeder dat ze genoeg geld had om ergens anders naartoe te verhuizen. (samen met haar vriendje, die trouwens ook bij ons woonde, heel erg awkward). Ik moest mee verhuizen en had er geen zeggenschap in, ik zit nu al 3 maanden op mijn nieuwe school, ik sta overal onvoldoende, ik heb geen vrienden en ik voel me erg alleen. Ook mijn mentor heeft dit gemerkt en is met mij en de coördinator in gesprek gegaan, ze zijden dat ze me wouden helpen en dat als het nodig was ze en hulp programma in konden schakelen. Ik zei ja, maar ik voel me eigenlijk best schuldig, ik weet dat mijn moeder haar best doet om mij blij te houden, maar ik wil bij mijn vader wonen. Ik heb altijd al en betere band gehad met hem. Ik ben laatst ook in gesprek gegaan met beide ouders, ik heb ze mijn mening verteld, mijn moeder begon meteen oplossingen te zoeken naar al mijn problemen, behalve misschien de hele oorzaak van het probleem dat ik gewoon weer terug wil. Zodra ik dat zei werd het gesprek dood serieus. Ze begon met ¨de rechter heeft dit al besloten¨ en hoe ik beter mijn best moet doen, en dat als het niet voor ons was dat ze allang terug gekeerd was naar het land van heerkomst waar ze wel en goed betalende baan kon vinden, en dat ze bij haar vader wil zijn (komisch, je zou denken dat als ze bij haar eigen vader wil zijn dat ze dat ook voor mij begreep). En dat ik op moest houden met op (cloud nine) te zitten, dat het leven niet zo makkelijk is. Ik weet dat het kinderrechter bestaat, maar zelfs schreef ik en brief heb ik twijfels dat ik mijn zin zou krijgen. Mijn moeder zou dat nooit toestaan, en mijn vader zegt nooit wat,over hoe hij zich erover voelt.

Hoiii, Mijn ouders zijn al 5 jaar gescheiden en sinds een aantal maanden woon ik week om week, dus de ene week bij mijn moeder en de andere week bij mijn vader. Nu ben ik over twee weken jarig samen met mijn tweeling zus en vind ik het super lastig wat ik moet doen , want ik ben officieel die week bij mijn vader maar ik weet dat mijn moeder het heel lastig vind dat wij niet bij haar zijn en dat ze zich dus best in de steek gelaten voelt. Het liefst ben ik bij allebei tegelijk maar dat gaat natuurlijk niet.... Ik hoop dat jullie een soort advies of iets hebben want ik zit er echt best wel mee...

Hallo, Mijn ouders zijn nu ruim 5 jaar gescheiden. Mijn vader betaald mijn moeder alimentatie voor zowel mij als mijn zusje. Mijn zusje en ik woonden eerst altijd bij mijn moeder en 1x in de 2 weken een weekend bij mijn vader. Nu woon ik half bij mijn vader en half bij mijn moeder. Mijn ouders hebben daarom besloten dat mijn vader de helft van de alimentatie voor mij betaald. Mijn moeder vindt echter dat mijn vader ook moet meebetalen aan andere kosten, bijv. de fietsenmaker. Mijn ouders verdienen ongeveer even veel. Ik en mijn vader vinden het daarom onzin dat hij ook aan andere kosten moet meebetalen, kosten die mijn moeder van de alimentatie kan betalen. Ik krijg van beide ouders geen zak-/kleedgeld en betaal mijn zorgverzekering, telefoonrekening etc. zelf, dus de kosten voor mijn ouders zijn verder gelijk. Wat vinden jullie? Hoort mijn vader mee te betalen aan deze 'extra' kosten of is de alimentatie meer dan genoeg?

Hee allemaal, Wat fijn dat ik hier even mijn verhaal/vraag kwijt kan. Mijn familie aan mijn vaders kant heeft wat spanningen het afgelopen jaar. De nieuwe vriend van mijn oma matcht niet zo goed met de andere familieleden. Normaal zag ik mijn familie bijna elk weekend. Sinds de nieuwe vriend van mijn oma is dit heel erg verwaterd en daar kan ik best heel verdrietig om zijn. Mijn vader en stiefmoeder doen negatief over die vriend, maar delen ook regelmatig over irritaties over mijn oma of nichtje bijvoorbeeld. Hierdoor wordt de spanning tussen ons alle alleen maar erger voor mijn gevoel. Nu is het zo dat de kerstdagen eraan komen en voorheen gingen we met z'n alle lunchen of dineren. Dit jaar willen mijn vader en stiefmoeder dit niet doen met de familie maar alleen met het gezin omdat het 'te veel gedoe' is. Dit is voor mij een beetje de druppel. Ik ben best boos geworden op mijn vader en stiefmoeder dat zij dit zo besloten hebben. Hierop reageren zij dat ze dit zo hebben afgesproken 'Einde discussie. Punt.' was het. Ze bespreken dit ook niet met de familie, die weten helemaal niks van hun eigen plannen. Ik vind kerst zo belangrijk omdat dat voor mij één van de weinige vaste dagen zijn waarvan ik zeker weet dat ik met mijn familie ben. Daarnaast is het al complex genoeg die feestdagen met gescheiden ouders! Heel verhaal.. Het komt er op neer dat ik niet weet wat ik nu kan/moet doen. Ik wil heel graag kerst met z'n alle vieren maar hoe doe ik dat als mijn vader en stiefmoeder dit zo tegenwerken?

mijn opa en oma praatten vaak negatief over mijn vader en moeder waar zij niet bij zijn. ik heb al heel vaak gezegd dat ik dat niet wil. ik heb zelfs een brief gegeven maar daar teren ze zich niets van aan. wat moet ik nu doen