Hoi hoi, Ik zit met een verhuisdillema Mijn ex man en ik zijn bijna 3 jaar gescheiden Ik heb inmiddels een nieuwe partner en wij willen graag samen gaan wonen Mijn ex man en ik hebben 2 kinderen van 9 en 5 jaar Mijn ex man huurt een klein kamertje waar hij in leeft en slaapt en als onze kinderen bij hem zijn slapen ze met zn 3en in 1 bed niet bepaalt ideaal als je het mij vraagt Nu is mijn idee om het huis waar ik nu in woon aan mijn ex man te geven zodat de kinderen hun eigen kamer hebben en ook contact met vriendjes en vriendinnetjes in de buurt kunnen houden als ze bij hun vader zijn Is dit een goed idee?? Ik wil buiten de stad verhuizen en ben bang dat mijn kinderen zich niet kunnen aarden daar Ik zou het zo fijn vinden als ze zich thuis voelen bij mij en mn vriend maar ook bij u in vader Ik weet niet wat ik kan doen om het zo soepel mogelijk te laten verlopen En mijn ex man weet nog niet van dit idee Mvg cilla

Hallo, Mijn man ik gaan uit elkaar en zijn momenteel bezig met het invullen van het ouderschapsplan. We hebben twee dochters, van 8 en 9. We gaan co ouderschap doen en de insteek is 1 week bij vader en 1 week bij moeder. We denken dat ze hierin de meeste rust zullen ervaren en zo alle dagen van de week bij een ouder mee maken. We zullen het wel eerst opbouwen zodat ze niet direct een week lang de andere ouder hoeven te missen. Maar we twijfelen voor straks over de wisselslag, vrijdag eind van de middag zodat er direct tijd is voor elkaar of zondag eind van de middag zodat er tijd is voor elkaar om de week af te sluiten. Ik hoor heel graag jullie mening of ervaring. Alvast bedankt!

Beste hardwerkende lieve Allemaal, Mijn Zoontje is 3 en vandaag ben ik gestart met de training online. Bij het gesprek scrolt ik zo door met de focus om aan jullie een vraag te stellen.Reeds 7 maanden geleden en daarvoor stelde ik de vader afkicken of je moet er uit.Relatie therapie ingezet maar Vader besloot toch te gaan.Ik was verrast dat had ik niet verwacht.Nu hebben we inmiddels een ouderschapsplan gemaakt .En heeft de Vader urgentie aangevraagd om een woning te krijgen.Wij beide zijn liefdevolle ouders voor onze Zoon.Mijn Zoon woont bij mij.Helaas laat Vader het af en toe af weten. De Papa maakt nou eenmaal andere keuzes. Ik moet niet naar over hem spreken als hij de afspraak weer gezegd voor Zoonlief.Kan ik wel mijn 3 jarige vertellen dat Papa soms niet zo lekker in zijn vel zit.Of Papa vind het leven lastig? Want Zoonlief kan er niets aan doen als de afspraak niet door gaat.Wat zouden jullie mij aan raden? Hartelijke groet en diep respect voor deze leerzame fijne site van samenwerking en harmonie

Mijn exman en ik hebben een soort van coouderschap. Dat was ons ideaal voor de kinderen om conact te hebben met beide ouders. Maar mijn exman en ik heb conflicten over de zorg van onze kinderen mer dreigen met de rechtbank aan toe. Dit levert mijn zoveel stress op en het gevoel dat ik op deze manier niet goed voor de kinderen kan zorgen. Dat ik graag van Tiel naar Gouda wil verhuizen waar betere mogelijkheden voor mij en de kinderen zijn. Ik ben benieuwd of er kinderen zijn met deze vergeleken situatie en hoe zij die rvaren hebben.

Ik ben sinds 3 jaar gescheiden maar helaas verloopt het tussen mijn ex en mij alles behalve goed. De kinderen zijn er ernstig de dupe van. En dan met name mijn dochter. Mijn ex heeft een nieuw gezin en het lijkt erop dat mijn dochter daar niet tussen past. We zijn van co-ouderschap tot bijna nihil omgang gegaan voor mijn dochter. Dit is gebeurt na een voorval bij mijn ex in huis. Niet mijn dochters schuld maar zij moet wel de consequenties dragen. Veilig thuis, GGZ, de kinderbescherming, alles en iedereen is betrokken maar de weg naar OTS is lang. Ondertussen zie ik dat het steeds slechter met mijn dochter van bijna 11 gaat. Ze mist haar vader. Ze ziet hem nu af en toe op woensdagmiddag voor een paar uur. En ook weleens niet. En als er dan omgang is krijgt ze altijd wel weer kritiek te verduren. Hij maakt mijn dochter kapot en ik voel me machteloos. Als ik hem er mee probeer te confronteren dan krijg ik alleen maar neerbuigende opmerkingen maar nooit antwoord op de vraag: waarom zie je je dochter zo weinig. Ik weet niet hoe ik het voor mijn dochter kan verzachten, wat ik moet doen. Lijkt alsof niemand me daarmee kan helpen. Vader wil gewoon niet eigenlijk. En zijn nieuwe partner ook niet. Ze vinden haar maar lastig.

Na een huwelijk van ruim 20 jaar,  heeft mijn ex bijna 7 jaar geleden de knoop doorgehakt. T is een vechtscheiding geworden, na al jarenlang veel hulpverlening en ondersteuning in t gezin. Het komt er nu op neer dat ik meerdere kinderen niet ziet en zeer weinig contact hebt. De jongste 2 woonden eerst nog wel bij mij, maar door t deloyaal maken van mijn ex, is er veel gebeurd. Overleg en afspraken maken is nooit makkelijk geweest en sinds de scheiding nog veel slechter geworden. Zeker nadat ex een nw relatie kreeg. Ik kan me voorstellen dat de kinderen er “tussen” zitten. Ik heb er bewust voor gekozen om mijn ex nooit zwart te maken in t bijzijn van mijn kinderen. Ouderverstoting? Wat maakt t dat kinderen totaal niet reageren op appjes of uitnodigingen om langs te komen en zelfs je niet feliciteren met je verjaardag? ook niet met feestdagen…. Het doet zo allemachtig pijn en ik verlang er zo naar om contact te hebben en te weten wat hen bezighoud en hun verhalen aan te horen. Wat zij mss niet weten of voor kunnen stellen, dat ik alles en echt alles voor mijn kinderen gedaan heb, om zo goed mogelijk hun te geven wat ze nodig hadden toen ze opgroeiden. en alles met veel liefde. Ik voel me machteloos. is er iemand die dit herkend? of kan uitleggen wat er in je hoofd om gaat?

Misschien ben ik de enige ouder die wat kwijt wil. Maar vanuit het perspectief van een ouder wil ik dit met jullie delen. Ik ben van plan om te gaan scheiden van mijn gezin omdat ik, tijdens onze time out, gevoelens voor een ander heb gekregen. Ik heb een prachtige dochter van 5 jaar waar ik mee zit en wat mij de scheiding doet vertragen. Ik weet niet of ik haar schade toebreng als ik dit zou doorzetten. Vragen die als vader door mijn hoofd gaan zijn namelijk, zal mijn dochter hier mee zitten? Zal zij een trauma hieraan overhouden? Zal ze mij dit ooit vergeven? Moet ik om mijn dochter bij de moeder blijven? Zal mijn band goed blijven met mijn dochter? Kan iemand mij ajb beantwoorden?

goedemiddag allemaal. ik heb een goede omgang met mijn ex en met onze dochter van 8. ik zie haar bijna elke dag, en dat is heerlijk. en we gaan 4 soms 5 keer paar jaar samen op korte vakantie s. Verder is ze bij mij op zondag woensdag en vrijdag. NU gaat ze vrijdag avond naar haar moeder, omdat de grote zussen dan een dag thuiskomen. dan zijn ze samen. en dan komt ze zondag weer bij mij. Ik doe op woe en vrijdag de hockey trainingen met haar en zaterdag fluit ik de wedstrijden. Maar nu heeft mijn ex vrouw een andere man sinds 6 maanden en gaan ze samen wonen, op 10min rijden en dat is heerlijk. Maar wat me zorgen maakt is dat dit haar 2 relatie is in 2 jaar. Ik wil stabilteit bieden en haar zoveel mogelijk het zelfde ritme aan laten houden. Dus zelfde school zelfde sporten. Ik maak me een een beetje zorgen, want ik heb niet het gevoel dat deze relatie , zo snel al gaan samen wonen, een relatie is op basis van , we passen goed bij elkaar. moet ik nu extra zorgen maken? Mijn dochter gaat er goed mee om.

Goededag, De vader van mijn zoontje (net 4 geworden) en ik zijn bijna een jaar uit elkaar. Wel wonen we nog onder een dak. En ons zoontje weet nog niks van de breuk. Over 1,5 maand krijgt hij de sleutel van z'n eigen plek. Dan gaan we het ons zoontje ook vertellen dat wij niet meer samen zijn. Hij heeft al een aantal maanden een nieuwe vriendin. De relatie is serieus. Hij wil ons zoontje kennis laten maken met z'n vriendin, maar hij noemt haar een goede vriendin van papa. Hij wil het rustig aan doen, maar hem wel alvast laten wennen dat zij een bekend gezicht wordt. De 1e kennismaking wil hij doen dmv een uitstapje met haar erbij. Mijn vraag is of dit een goede aanpak is voor de kleine. Hij is een gevoelige, zachtaardige, sociale jongen. Is nog aan het wennen aan zijn schoolritme en moet nog starten aan het verwerkingsproces dat zijn ouders niet meer samen zijn. Ik wil dit zo goed mogelijk laten verlopen voor ons zoontje. Alvast bedankt!

Beste Jongerenteam, Wat fijn dat ik jullie een vraag mag voorleggen. Mijn dochter is zeven jaar. Zes jaar geleden ging het niet zo goed en zijn we uit elkaar gegaan en hebben co-ouderschap afgesproken. Eerst woonde we in de zelfde straat en vlak naast de basisschool waar zij naar toe gaat. Ongeveer een jaar geleden is haar vader binnen de stad verhuisd, ongeveer 3 km verderop. Mijn dochter ervaarde de verhuizing, maar ook de afstand tot school en haar vriendinnetjes als groot. Nu wil haar vader de stad uit verhuizen naar een nabijgelegen dorp. Ongeveer 8 km verder op. Hij vraagt mij om akkoord maar ik weet niet zo goed wat ik moet zeggen. Het belangrijkste voor mij is dat mijn dochter gelukkig is en dat ze fijn contact met beide ouders heeft. Maar ik twijfel of de afstand niet te groot en onoverzichtelijk is voor mijn dochter. Ik hoor heel graag jullie mening, alvast dank je wel daarvoor. Liefs Milet