Beste, Ik zou graag eens willen sparen met u. Helaas zit ik in een vechtscheiding. Onze kinderen zijn enorm de duppe. Ik krijg ze niet meer te zien. Kunt u mij helpen zodat ik mijn kinderen kan helpen

Een van de ouders gaat emigreren. Ik ben vader van een zoon en dochter van middelbare school leeftijd. Sinds anderhalf jaar hebben we co-ouderschap, waarbij onze kinderen wekelijks wisselen tussen moeder en vader. Over twee maanden gaat hun moeder emigreren. Vanaf dat moment verblijven de kinderen fulltime bij mij. Ik verwacht dat het afscheid de nodige impact heeft. Momenteel merk ik dat de spanning bij mijn dochter toeneemt naarmate het afscheid dichterbij komt (misschien ook bij mijn zoon maar die uit dat niet zo). Die spanning uit zich onder andere in heftige conflicten tussen moeder en dochter. De communicatie tussen hen loopt stroef en is emotioneel beladen. Het is nu zover gekomen dat mijn dochter nu al niet meer bij haar moeder wilt verblijven, aangezien ze daar teveel spanning ervaart. Ze is nu voor langere tijd bij mij. Ik wil heel graag mijn dochter helpen in deze situatie, maar wat is de juiste manier? Het lijkt me voor de verwerking belangrijk om op een goede manier afscheid te nemen van haar moeder en samen tijd door te brengen nu dat nog mogelijk is. Maar volgens mijn dochter zijn goede gesprekken niet mogelijk en is het samenzijn gespannen. Hoe kan ik hulp bieden zonder tussen hen in te gaan staan en daarmee het conflict te verergeren? Heeft iemand ervaring met afscheid nemen van een van je ouders en zo ja, hoe heb je dat gedaan, wat vond je fijn en wat zou je achteraf liever anders hebben gedaan. Ik ben ontzettend dankbaar voor alle reacties.

Hallo, mijn ex en ik zijn in 2017 in goede harmonie en met goede afspraken uit elkaar gegaan. Eind 2018 ben ik gaan samenwonen een stuk verder weg. Hier goede afspraken over gemaakt. De kinderen bleven bij mijn ex en in het weekend bij mij. Iedereen was er tevreden over wel wilden we een nieuwe convenance opstellen. Begin 2018 heeft mijn ex zelf ook een nieuwe relatie gekregen. Na mijn verhuizing is mijn ex helemaal veranderd. We konden niks meer bespreken en ik kreeg allemaal verwijten naar mijn hoofd. Ook wil hij altijd dat ik precies doe wat hij wil als de kinderen bij mij zijn. Ik heb heel lang vanalles geprobeerd om de vrede te bewaren,, maar of ik nou ja of nee zeg het is nooit goed. Mijn ex weigert ook hulp. Het is een heel verhaal, maar nu blijkt dat mijn ex alles door zijn (nieuwe) vriendin laat bepalen zo nu ook over mijn kinderen. Ze worden nu vals beschuldigd en de gekste straffen worden gegeven ze mogen eigenlijk nu niks. Het ligt al bij de advocaat, maar om dit alles zo ik de kinderen graag bij mij willen en naar een nieuwe school etc. Dit is een grote stap voor hen het gaat om 2 pubers van 12 en 14. Hoe kan ik dit het beste aanpakken ? Ik wil ze niks opdringen, maar bij ex is de situatie niet gezond. Wie o wie heeft advies. Gr Klaske

Beste jongere(n), Sinds 1,5 jaar ben ik bonusmoeder van een 6-jarig meisje. Haar ouders zijn nu ruim 2 jaar gescheiden. Om het weekend en om de woensdag is ze bij ons. Sinds het begin heb ik een goede klik met haar. In de tijd dat ik haar ken en zie heeft ze haar momenten van verdriet gehad. Als ze bij papa is mist ze mama en andersom. Dit was niet vaak. Naar ons idee begrijpelijk dat zij hier verdrietig om is. Sinds afgelopen zomervakantie is dit ineens veranderd. Tijdens de 3 weken dat ze bij ons was mistte ze haar moeder enorm. We hebben bijna elke avond gesprekjes gehad en ze heeft veel verdriet gehad. Ook na de vakantie blijft dit aanhouden. Dit is alleen richting haar moeder. Nu heeft ze sinds kort een foto van haar moeder op haar slaapkamer staan. Ook met foto blijft het gemis. Ik vind het samen met mijn vriend zo verdrietig om te zien en we hopen en gunnen het haar zo dat het beter met haar zal gaan. Nu stelde ze voor om een foto te laten maken waar zij met haar beide ouders op staat. Ik vroeg mij toen af (naar mijn vriend toe) of dit handig is? De situatie is nu dat ouders niet meer samen zijn. Is het dan handig om een foto te laten maken? Mijn vriend is heel duidelijk naar haar dat papa en mama niet meer van elkaar houden en niet meer bij elkaar komen. We willen heel graag naar haar luisteren, troosten, ze mag haar moeder altijd bellen en een foto neerzetten, maar een foto van beide ouders? Welk advies geven jullie over het maken van een foto?

Sinds 5 jaar ben ik gescheiden nadat ik verliefd werd. Ik en mijn ex hebben een co-ouderschap maar dit loopt heel moeizaam waarbij recent door een incident nu hulp wordt opgestart (eindelijk). De jaren zijn daardoor veelal bepaald geweest door een geladen omgang met minimaal contact met ex. Ik heb alles geprobeerd om dit te verbeteren maar dat bleek geen effect helaas. We hebben samen 3 kinderen die ieder op hun eigen manier hun weg hierin vinden. Mijn ex kan alleen maar boos doen. Mijn jongste, dochter van 7, krijgt steeds meer moeite deze maanden met mijn partner. Waar ze eerst mijn nieuwe partner prima vond is ze hem steeds meer gaan negeren, onderkoeld reageren. Mij omhelst ze veel en wisselend krijg ik van haar soms heel veel liefdesbetuigingen die soms benauwend overkomen. Mijn dochter heeft hartstochtelijk de wens dat ik en haar vader weer bij elkaar komen. Haar vader heeft uitgelegd dat ik verliefd werd op mijn nieuwe partner en daarom ben weggegaan als uitleg van de scheiding. Mijn dochter kan wel vertellen dat ze mijn partner wel aardig vindt maar dat hij de terugkeer van haar vader wel in de weg staat. Ik snap haar redenatie/wens. Tegelijk is het voor mij pijnlijk te voelen hoe ze mijn partner afweert en mij overstelpt met liefdesverklaringen. Naast geduld en begrip ben ik benieuwd wat ik en mijn partner moeten weten van kinderen met soortgelijke situaties wat de beste strategie/houding kan zijn hierin.

Mijn ex en ik zijn nu 2 jaar uit elkaar. Ex heeft inmiddels de 5e partner na scheiding. Hierover zijn afspraken gemaakt dat als onze zoon wordt geïntroduceerd de ander wordt ingelicht. Mijn zoon vertelde dat mama 2 maanden na vorige partner alweer een nieuwe vriend heeft die ook al daar slaapt. Ik wist van niks en zoon durfde het eigenlijk niet te vertellen want dat mocht niet van mama. Nu verwijt mijn ex dat ik onze zoon uithoor terwijl hij dit uitzich zelf vertelde. Ons geheim zoals hij zei. Hoe hiermee om tegaan? Ook het niet nakomen van afspraak introduceren andere ouder zit mij dwars. Ook de vele partners bij ex vind ik een kwalijke zaak voor ontwikkeling van onze zoon. Mijn ex geeft aan dat dit allemaal mijn schuld is omdat ik overal mee bemoei wat onzin is. De communicatie is ook drama want alles gaat per mail en is er geen gesprek mogelijk. Ik heb haar gevraagd hoe de situatie werkelijk was en of onze zoon liegt maar dan krijg ik het ene na het andere verwijt. Kinderen mogen geheimen hebben zei mijn ex. Heeft onze zoon een geheim of mijn ex omdat zei niet aan afspraken houd? Wat kan ik het beste doen? Alvast mijn dank en met vriendelijke groet, Jeroen W

Wat doet dit met het kind Ons samengestelde gezin bestaat uit 5 kinderen. Drie van mij en twee van hem. Zijn oudste is bijna 18, zijn jongste 16. Ze zijn een keer in de twee weken het weekend bij ons. Ze werken en sporten beiden en zijn niet zo heel vaak thuis. Wij merken dat ze het soms maar een gedoe vinden verplicht naar ons omdat het ouderschapsplan van 4 jaar geleden zo is opgemaakt. We hebben dit met hun besproken en aangegeven dat het geen moeten maar mogen is. We willen hen daar vrijer in laten mits ze dit wel van te voren aangeven aan beiden ouders en het ook past bij beiden. Dat betekent in hun geval vaker bij hun moeder. Mijn man werkt fulltime en ik heb mijn handen vol aan mijn drie, een stuk jongere, kinderen. Hun moeder is alleen maar bezig met geld en voelt zich aan alle kanten financieel tekort gedaan. Zij is het daarom hier niet mee eens (vanwege geld) en verplicht haar kinderen naar hun vader te gaan. Alleen als ze bij ons zijn heeft ze dagelijks op allerlei manieren contact en betrekt hun steeds in haar leven. De kinderen krijgen geen kans om zich bij ons fijn te voelen, naar ons idee mogen ze dat ook niet. Er wordt ook slecht over ons gesproken door haar. Is het normaal dat je je kinderen dwingt om bij hun vader te zijn? Wat doet dit met de kinderen? Bij ons zijn ze meer op bezoek dan bij haar, ondanks dat ze een eigen kamer hebben. Met hun moeder/zijn ex valt nauwelijks/niet te praten helaas.

Sinds kort ben ik uit elkaar. We hebben 2 kinderen. Die zijn voornamelijk bij mijn ex. Ik woon tijdelijk bij iemand in en mijn ex is ook ergens in gaan wonen. De kinderen hebben het moeilijk na de wissels. Willen voornamelijk bij mijn ex zijn . Zij zorgt het meeste voor de kinderen nu. Binnenkort ga ik een week met de kinderen op vakantie. Ik vermoed dat ze er tegen op gaan zien en dat ze de andere moeder gaan missen. Die heeft dit ook al benoemd dat we daar iets mee moeten mocht dit het geval zijn. Omdat ze nou eenmaal graag bij haar zijn en waarschijnlijk moeilijk een week zonder haar kunnen. Ik zat te denken aan face timen, een foto meenemen. Ze hebben al een knuffeltje. Hoe kunnen we dit aanpakken?

oma, ben ik van Isabel 11 jaar, en thomas 8 jaar, ik vind het heel erg zielig voor de kinderen, dat zij al 5 jaar ruzie mee moeten tussen vader en moeder, en daar komt geen einde aan, vader stookt kinderen op, tegenover oma, en moeder, je kan oma niet wegzetten als een vaas, ik blijf ten alle tijden de Oma van Isabel en Thomas, dat vader nu een nieuwe relatie heeft met een baby van 10 maanden, is heel erg fijn voor hem, maar ik vraag mij af, of de kinderen het fijn vinden. Isabel kan niet telkens functioneren als oppas voor kleine broertje, ze zit in haar eindexamen jaar en moet er hard aan trekken wilt ze overgaan. Dit was mijn vraag!! Met vriendelijke groet, annalies grol

Ik heb een dreumes van 15 maanden oud en haar vader is 130 km verderop gaan wonen. Hij heeft haar ook enige tijd niet willen zien en gaat nu naar de rechter voor een omgangregeling omdat mediation helaas niet is gelukt. Hij wil haar nu van vrijdag 15 uur tot zondag 19 uur om het weekend en de zomervakantie drie weken. Sinds april ziet hij haar elke week drie uur. Wat zou een goede opbouw zijn? Ik dacht zelf eerst aan één dag maar wil ons kind niet op één dag heen en weer laten rijden. Dan wordt het al snel een overnachting. Ik hoor graag jullie reacties.