Hallo, ik en mijn ex zijn al bijna 7 jaar gescheiden en hebben samen co ouderschap voor onze dochter van 9. Dit gaat hartstikke goed, we gaan goed met elkaar om en hebben allebei weer en nieuwe relatie. Bij mijn ex zijn er nog 2 kleintjes ( 2 en 4) bij gekomen met zijn nieuwe vrouw. Mijn partner heeft een dochter (10) uit een eerdere relatie. Sinds een aantal maanden gaat de wisseldag met heel veel moeite en is onze dochter heel verdrietig en geeft aan bij mij te willen blijven. En moet ik haar soms in tranen achter laten bij papa ( zoekt wel troost bij hem) soms stuurt ze me de dag daarna berichten dat ik haar op moet halen en dat het daar niet leuk is, want papa is er nooit (werkt hard en is laat thuis) en haar zusje en bonusmoeder zijn irritant. En haar broertje jankt alleen maar. Een hoop negatieve dingen over hun. En ik weet dat haar bonusmoeder echt haar best doet om het leuk te houden. Maar ook voor haar is het lastig. Mijn dochter zondert zich vaak af op haar slaapkamer. Dit vind ik heel vervelend. Ik wil het co ouderschap wel aanpassen maar moeten we het niet langer de kans geven dat ze went aan het nieuwe leven? Wat raden jullie me aan? Bedanlt voor jullie tijd. Lieve groet Elke

Hallo allemaal! Ik heb een vraag. Wie heeft gescheiden ouders die eerst nog veel samen deden met de kinderen maar toen er een nieuwe partner in het leven kwam van de vader dit een stuk ingewikkelder werd? Ik zou zo graag een paar dagen langs gaan bij mijn kind (zoon 7 jaar en we zijn uit elkaar gegaan toen hij 4 was) op zijn vakantie adres waar hij zal verblijven alleen met zijn vader maar de vriendin van mijn ex wil dit niet. Het zou alleen gaan om 1 of 2 dagen met wellicht avond eten. Slapen doe ik in een ander hotel. Hoe hier mee om te gaan?

Hallo kanjers, Ik ben al ruim 3 jaar uit elkaar met de vader van mijn kinderen (13 en 10). Inmiddels heb ik een vriend en hij heeft 2 kinderen alleen wel een stuk jonger (9 en 6). Wij kennen elkaar al, maar omdat hun moeder een tijd heeft gegeven, voordat ik echt contact met de kinderen mocht hebben. Nu is het in april zover (waar ik heel blij mee ben). Zijn kinderen vragen ook naar mij, want hiervoor was het altijd wel gezellig. Ook onder de 4 kinderen was het leuk. Nu wil ik iets leuks doen voor de kinderen van mijn vriend. Wij hebben al bedacht dat ik gezellig bij hen ga eten (zonder mijn kinderen). Ik ben altijd van het koken, of iets lekkers mee brengen. Of een kleinigheidje, maar dat is misschien alsof het een omkoop is. Hebben jullie hierover een gedachten/ideeën?tips? Alvast bedankt voor het meedenken. Veel liefs, Angie

Hallo, Ik ben nu sinds 1,5 jaar gescheiden. Heb altijd mezelf flink weggecijferd om het voor de kinderen na deze omstandigheden zo fijn mogelijk te laten zijn . Vaak gaf ik toe aan mn ex, de vader van mn dochters nu 9 en 7 jaar. Sinds 2 maanden heb ik een lieve vriend. Sinds die tijd probeert mn ex negatief te praten over mij en mn vriend. De kinderen komen achter bepaalde leugens die hij verteld. Nu gaf de oudste aan dat papa vaak negatief praat over ons. Papa vertelde dat de kinderen niet vaak bij hem mogen zijn terwijl we hem toch een aantal keren gevraagd hebben of hij de meiden een weekendje extra wilt of zelfs nu dat de scholen dicht zijn een weekje extra. Dit wil hij niet en krijgt hij niet geregeld. Dit zegt hij niet tegen de meiden. We hebben hen dat vanavond wel verteld en de feiten besproken met hun zonder papa zwart te maken. De oudste gaf aan het fijn te vinden als ze daarvan op de hoogte gehouden wordt. Os dit ook zo? Of is het beter om dit soort dingen niet met hun te bespreken en het te accepteren dat de waarheid verdraaid wordt en dat wij zwart gemaakt worden.

Lieve allemaal, 6 maanden geleden is onze zoon geboren. Zijn vader heeft twee schatten van kinderen (13&16) uit een eerder huwelijk. Het contact tussen ons en hun moeder is gelukkig heel goed! Nu zitten wij met het "probleem" dat wij niet genoeg slaapkamers hebben, onze zoon slaapt daarom op onze kamer nog (Wat heerlijk was in het begin maar nu vooral zorgt voor korte nachten;)). Graag zouden wij hem daarom een eigen kamertje geven. De oudste kinderen van mijn vriend komen eigenlijk nooit tegelijk naar ons en ook niet wekelijks (er is geen regeling maar ze mogen zelf kiezen waar ze wanneer zijn). Vaker gaan wij hun kant op om af te spreken en samen te eten of een wedstrijd van ze te kijken. Nu willen wij hen zéker nooit het idee geven dat ze niet welkom zijn of plek moeten maken voor hun nieuwe broertje door dan een kamer te moeten delen. Wij twijfelen dus heel erg hoe we dit en of we dit moeten aanpakken. Gaan we het gesprek überhaupt aan of laten we het nog even voor wat het is? Wat hadden jullie fijn gevonden? Heel erg bedankt voor jullie hulp kanjers! Liefs

Wat is als kind van gescheiden ouders belangrijk hoe ouders reageren als zij vanuit hun zelf aangeven iets met de ene ouder te willen ondernemen op een dag als ze bij de andere ouder zijn. Mijn dochter heeft haar vader gevraagd om in zijn weekeind met mij naar een activiteit van haar sport te gaan. Haar vader heeft als antwoord gegeven dat het zijn weekeind is en dus met haar heen gaat. Mijn dochter is hierover verdrietig.

Eerder heb ik al een vraag gesteld over de lastige situatie waar ik, mijn ex en mijn zoontje nu inzitten. Ik heb afgelopen zondag een gesprek met mijn ex gevoerd, zonder aanwezigheid van ons kind. Mijn ex ging helemaal uit zijn dak, schreeuwen, zich groot maken. Ik heb het gesprek afgebroken en ben gegaan. In overleg ben ik met onze zoon van 6 wel weer thuisgekomen, op de voorwaarde dat mijn ex rustig bleef. Mijn ex was net een week op skivakantie geweest. Bij het naar bed gaan, had mijn zoontje en huilbui van 20 minuten. Ik vermoed een uiting van de spanning die voelbaar aanwezig was. Ik voelde een matras voor mezelf op zolder gelegd, maar voelde me de hele nacht onveilig door de ongeremde reacties van het gesprek die middag. In overleg met veilig thuis logeren we nu even bij mijn ouders. Mijn zoontje heeft nog geen vragen gesteld waarom we niet naar huis gaan en ook niet naar zijn vader gevraagd. Maar ik weet ook eerlijk gezegd niet waar ik goed aan doe om te vertellen. Moet ik m uitleggen dat papa en mama boos zijn op elkaar en dat we daarom bij opa en oma logeren? Ik weet het even niet, dus alle tips en adviezen zijn welkom

Mijn partner heeft de relatie verbroken en is vrijwel direct (binnen een week) een relatie aangegaan met mijn beste vriendin die 30 meter verderop woont. Mijn 5 jarige dochter is klasgenootje van haar 5 jarige zoon en ook vriendjes met zijn 7 jarige broer. Mijn dochter ziet zijn auto dagelijks voor hun deur staan. Mijn ex haalt nu ook samen met haar, haar kinderen op en neemt onze dochter dan niet mee. Dit onder het mom van...ik heb nu eenmaal een nieuwe relatie en daar hoort dit bij. En dan te bedenken dat hij dat bij zijn dochter max 2x gedaan heeft. Ik weet niet hoe ik mijn dochter kan begeleiden in deze nieuwe situatie en hoe kan ik haar geestelijk bijstaan dat papa niet meer bij ons gezin hoort en dat hij "leuke" dingen met haar vriendjes doet zonder haar. Hoe kan ik mijn dochter aan deze nieuwe situatie laten wennen en waar trek ik de grens in haar belang?

Ik heb een zoon van 12 jaar die niet meer naar zijn vader wil. Zijn vader woont 125 km bij ons vandaan ,omdat zijn vriendin hier woont. Onze zoon word nu gedwongen vrijwilligerswerk te gaan doen de weekenden als hij bij zijn vader is. Onze zoon heeft aangegeven dat hij het daar niet leuk vind geen eigen kamer en niet mogen doen wat hij leuk vind. Ik heb hier over gepraat met ex man maar doet er niks mee en luistert niet naar zijn kind. Nu wil hij niet meer naar zijn vader wat moet ik nu? Dit speelt al 2 jaar namelijk...

Hoi, Ik zit op dit moment in een moeilijke situatie met mijn ex. We zijn uit elkaar, maar wonen nog wel in 1 huis omdat hij nog niets anders heeft. Hij is nu op vakantie en over de app gaan er hele nare berichtjes mijn kant op waar ik niet, duidelijk of neutraal op reageer. Ik voel me heel onprettig bij het idee om nog in 1 huis samen te wonen en vind de bijbehorende spanningen voor mijn zoontje van 6 niet goed. Daarnaast vind ik het gedrag van mijn ex nogal onvoorspelbaar. Mijn zoontje is nu, tijdens de vakantie van zijn vader, veel rustiger en vrolijker. Ik zit erover te denken om komend weekend ergens te gaan logeren, om zo niet met mijn ex in 1 huis te hoeven zijn wanneer hij thuiskomt van vakantie. Maar wat kan ik dan het beste aan mijn zoontje vertellen, zonder mijn ex af te vallen? Ik kan m niet vertellen dat ik bang ben voor zijn onvoorspelbare gedrag.... of dat papa heel boos is op mama. Wie heeft er tips? Mijn zoontje is 6 jaar.