Hallo, Ik vraag advies over het volgende. In juli 2013 besloten wij na ca 20 jaar uit elkaar te gaan. We waren niet getrouwd. Sinds mei 2014 ben ik verhuisd. In het ouderschapsplan hebben we afgesproken dat de jongens (15 en 11 jaar) om de week wisselen. We wonen nu gelukkig nog vlak bij elkaar. Mijn jongste zoon heeft vanaf het begin gezegd dat hij liever de hele tijd bij mij wil wonen. Dit zegt hij nog regelmatig. Hij botst veel met zijn vader, hij zegt dat hij het er niet leuk vindt. Hij gaat nog wel en meestal zonder grote problemen. We pakken de spullen in en ik breng ze weg. Ik heb hem geadviseerd met zn vader te praten en ook aangeboden hem daarbij te helpen. Hij vindt het er niet leuk maar zegt dat zn vader toch zegt dat het niet zo is, wanneer hij er over begint. Ik heb de indruk dat het niet om hele specifieke dingen gaat maar om een tekort aan echte aandacht, dingen niet alleen zeggen maar ook doen en hoe het daar qua sfeer is. Ook weet ik dat mijn ex af en toe zn geduld verliest en dan een naar dreigement uit. Vaak heeft dit dan betrekking op houding/gedrag van de oudste over schoolwerk. Deze kan dit schijnbaar makkelijk langs zich laten afglijden maar ook de jongste ziet/hoort het. Ik kan niet goed beoordelen wat er allemaal speelt. Wat zit er in het gedrag/houding van mn ex en wat in dat van mijn jongste zoon. De communicatie met mijn ex is helaas niet zodanig dat ik dit eenvoudig met hem kan bespreken. Ze hebben ook positief contact met elkaar. Ik weet niet wat ik kan doen om hem te helpen. Ook vraag ik mij af wat er gebeurt als hij zelf echt voet bij stuk houdt en zegt dat hij niet meer gaat. Hij vindt het verhuizen van zn spullen ook vervelend en dat begrijp ik. Veel mensen denken dat een kind vanaf 12 jaar zelf mag beslissen waar hij woont. Ik begreep dat dit niet om een vaste leeftijdgrens draait. Wie weet herkent iemand deze situatie. Alvast bedankt.

Beste jongens en meisjes graag je advies. Op dit moment zit ik midden in een scheidingsprocedure. Dit gebeurt in goed overleg met een mediator. de stemming thuis is goed, wel merken we dat onze zoon van 11 jaar heel verdrietig en boos is en nergens heen wil gaan met zijn gevoelens. onze mediator stelde voor om hem deel te laten nemen aan gespreksgroep van KIES. Hij is hier echter heel erg boos over en wil absoluut niet. Wat nu te doen? Hebben jullie hier ervaring mee? Groetjes, Monique

Ik heb een dochter van 12 jaar en ben al 10 jaar niet meer samen met haar vader. Sinds 4 maanden heb ik een vriend. In al die 10 jaar heb ik verder geen relatie gehad. Mijn dochter heeft mijn vriend nu een paar keer gezien, samen met zijn dochters van 11 en 14 jaar oud. Dat was eigenlijk elke keer wel gezellig. Maar ze wil verder eigenlijk van hem niets weten, ze is heel negatief over hem. Ik had bijvoorbeeld bloemen van hem gekregen en die vond ze lelijk. Als haar papa die had gegeven, dan had ze ze wel mooi gevonden. Van de week bleef hij voor het eerst slapen terwijl mijn dochter thuis was. (Hij komt pas als zij slaapt, omdat ze hem niet wil zien.) Hij zou ruim voordat zij wakker moest worden weer weggaan. Maar toen is ze midden in de nacht wakker geworden. (Ik kan me niet heugen dat dat gebeurd is.) Ze kwam naar mij toe en schrok natuurlijk dat ze ineens twee mensen in bed zag liggen slapen. Ik vind het heel lastig en weet niet waar ik goed aan doe. Ik begrijp natuurlijk dat zij aan deze situatie moet wennen en dat dat tijd nodig heeft. Maar ik wil niet dat zij bepaalt hoe mijn relatie er uit ziet en wat ik met hem doe en wanneer. Ik heb nu een paar keer op jullie website rondgekeken en dacht, ik leg deze vraag aan jullie voorl.

Dag, Graag zou ik wat advies willen. De relatie met mijn vriend is niet goed en we hebben veel ruzie, eigenlijk al jaren. Ik hou het niet meer uit en wil niet verder. Maar ik durf het niet aan. Ik ben bang voor wat er komen gaat en ben bang dat de kinderen er teveel onder lijden. Zij moeten namelijk van school en stad veranderen. Ik ben geneigd om nog 2 jaar te wachten zodat mijn oudste kind naar de middelbare school gaat, maar ik voel me erg ongelukkig, eenzaam en gespannen. Ik kan met mijn partner niet hier over praten. Hij wil ook niets van een scheiding weten, maar wil ook niet met een therapeut praten. Wat zou beter voor de kinderen zijn? Dat ouders bij elkaar blijven voor de kinderen? Of dat de ouders gelukkig zijn, maar niet bij elkaar? Misschien heb ik wat aan verhalen van anderen. Hartelijk dank en complimenten voor deze site!

Ik heb een vraagje mijn vriend en ik zijn uitelkaar, we hebben 3 kinderen samen. We hebben samen het ouderlijke gezag. Ze wonen het meest bij mij ( ik ben de moeder). Als de meisjes door mijn ex niet naar school worden gebracht en hij meldt dat ze ziek zijn, en ik mijn twijfels hierover heb, kan ik dan maatregelen treffen in de trant als het nog een keer gebeurt, kunnen de meiden niet meer naar jou toe? Kan ik aan hem opdragen hoe laat ze naar bed moeten gaan? Groetjes,

Ik zal me eerst even voorstellen. Ik ben Danique, 37 jaar, en moeder van 4 kinderen. De eerste 2 kinderen van 9 en 11 jaar, zijn uit mijn vorige relatie. Ik ben van hun vader gescheiden toen de meiden 1,5 en 3 jaar waren. De meiden wonen bij mij, mijn vriend en onze andere 2 kinderen. Om het weekend zijn zij bij hun vader en bij zijn vrouw en hun nieuwe kindje van 1,5 jaar. De ene dochter kan vrij gemakkelijk met de situatie omgaan van gescheiden ouders, terwijl mijn andere dochter het moeilijk vindt om tussen de 2 gezinnen te schakelen. Zij voelt zich onzeker. Nu is het volgende aan de hand. Mijn ex heeft aangegeven dat hij en zijn vrouw gaan scheiden. Dit betekent dat de meiden dus voor de 2e keer een scheiding mee gaan maken. Mijn ex heeft aangegeven dit samen met mij tegen de meiden te willen vertellen. Kunnen jullie alsjeblieft aangeven hoe we dit het beste aan zouden kunnen pakken? Ik kan het echt niet inschatten wat voor een impact dit op ze zal gaan hebben. Alvast ontzettend bedankt voor jullie hulp!

Goedenavond, Graag zou ik van jullie willen weten hoe ik het contact met mijn nu veertien jarige zoon kan herstellen. Ondanks een omgangsregeling en het betalen van alimentatie is het contact met mijn zoon is na anderhalf jaar nihil. Hij komt niet meer, pak de telefoon niet op. Hetenige contact is af en toe via de whatapp waarop hij alleen met ja en nee antwoord. Eigenlijk denk ik dat hij niet zeld whatapp beantwoordt maar zijn moeder, die er alles aan heeft gedaan het contact te verbreken. De gang naar de rechtbank wil ik liever niet, omdat ik bang ben hem nog meer te beschadigen. Kunnen jullie mij advies geven hoe ik het beste met hem in contact kan komen. Wat moet ik doen om de negatieve houding van zijn moeder te doorbreken, zodat mijn zoon ook weer twee ouders heeft. Ik wil er alles voor doen. Alvast dank voor jullie reacties.

Beste kinderen/jongeren Heel graag zou ik van jullie mening willen weten. Al een jaar heeft mijn vriend geen contact met zijn dochter (bijna 16) en twee oudere (stief)kinderen (22 en 26) uit een eerdere relatie. Hij is 18 jaar opvoeder van hen geweest. Hij heeft helemaal geen contact meer gehad sinds het moment dat er is aangekondigd dat hij en zijn vrouw uit elkaar gaan. Hij wil heel graag weer contact. Het liefst met alle kinderen. Mijn vraag is hoe je dat het best aanpakt en wat daarin voor jullie belangrijk is. Zo is altijd een dilemma of je toch op een plek gaat opzoeken waar je weet dat je ze treft of dat dat juist onprettig is omdat dat ook onveilig kan voelen (kan ik me voorstellen). Hij stuurt twee wekelijks/maandelijks berichten waarin hij benadrukt van ze te houden en regelmatig ook de vraag of er iets meer kan. Is dit goed of zouden jullie het anders doen? Elke situatie is natuurlijk weer anders maar ergens blijft zo het gevoel dat het voor niemand goed is wanneer er geen contact is. En doordat je geen contact hebt, is het zo lastig is schatten wat goed/belangrijk is voor de kinderen. Vandaar mijn vraag aan jullie. En misschien om ook te weten of het belangrijk is, omdat het ook erg verdrietig en pijnlijk is wanneer je al maanden niets hoort. En nergens een mogelijkheid hebt of hebt gehad te bespreken wat er dan is dat ze geen contact willen. Ik hoor graag van jullie terug, Jose Moeder van 4 kinderen (ook gescheiden) maar met wel een goed contact met alle 4

Goedemiddag, Ik zit met een probleem. Ben gescheiden vader van meisje 10 en jongen 8 jaar. Tot voor kort een goede omgangsregeling, om het weekend kwamen ze bij mij. Mijn dochter wil sinds kort niet meer komen om een reden die ik niet weet. Ze heeft de reden wel aan de moeder verteld en daarbij gezegd dat de moeder dit niet aan de vader mag vertellen. Moeder wil vertrouwen van kind niet beschamen, begrijpelijk... Ik kan op deze manier niets aan een eventueel probleem veranderen (ik weet immers de reden niet) Welke rechten heb ik en welke plichten heeft de moeder?

Graag wil ik advies, als een kind aangeeft dat ze niet naar de andere ouder wilt? Wat te doen? En we hebben nu een regeling allebei de kinderen of niet. Dus als een van de kindjes naar huis wilt gaat de andere mee! De vader van de kindjes vindt dit geen fijne afspraak. maar de kinderen geven aan dat ze het wel fijn vinden, maar hij wilt hier geen gehoor aangeven ! wat nu te doen alvast bedankt voor het advies!