Alles is anders/hetzelfde

Hi Roos! Wat een lastige situatie. Ik herken dit zeker, al was het bij mij net iets anders omdat ik al op mezelf woonde. Maar ik vond het ook heel verwarrend dat ze nog samen woonden. Je ziet je ouders dan samen, terwijl ze niet samen meer zijn. Ik denk dat het voor ouders zelf ook nog allemaal verwarrend is, hoe ga je ineens met elkaar om als je al zoveel jaar samen bent geweest.

Wat ik je zou adviseren, is nu nog niet te focussen op het verwerken. Laat het op je afkomen en blijf ook vragen stellen aan je ouders als je ergens mee zit. In mijn ervaring zit verwerken ook deels in dingen tijd geven om er eerst aan te kunnen wennen. Er komt veel kijken bij een scheiding en om alles te regelen zal er best nog wat tijd overheen gaan. Probeer het nu stap voor stap te bekijken en over een tijdje, als er bijvoorbeeld meer duidelijk is over de toekomstige woonsituatie of de verdeling van spullen, dan gaat het pas allemaal wat meer “echt” voelen. Mijn tip is ook, blijf er over praten. Met je ouders maar ook mensen om je heen. En niet iedereen zal jouw kant begrijpen helaas, dat heb ik zelf ook ervaren in mijn omgeving. Daarom is dit een heel mooi forum.

ps. Aan verwerken zit geen tijd gebonden, dat is voor iedereen anders. Het kan zomaar dat het over meer dan een jaar pas echt binnenkomt bijvoorbeeld. Alles is oké daarin. Het is eigenlijk ook een rouwproces, dat verloopt nou eenmaal niet in 1 rechte lijn. Het kan bijvoorbeeld een tijdje goed gaan, en dan ineens met bijvoorbeeld een verjaardag of feestdag komt het besef weer wat meer binnen. Laat het maar gebeuren ❤️

Veel sterkte!