Ergens jaloers zijn maar is dit terecht?

Mijn vader heeft een vriendin waar hij alles voor doet. En die vriendin heeft een zoontje waar hij ook ongeveer alles voor doet. Mijn vader gaat om de haverklap vreemd. En liegt de boel bij elkaar dus eigenlijk hoef ik daar niet jaloers op te zijn maar toch. Ik zie mijn vader Max 1 keer in de 2 weken om ons mee te nemen naar iets zoals een museum voor hele kleine kinderen voor dat kind van die vriendin hij weet dat ik zulke dingen niet leuk vind het is voor hele kleine kinderen is maar . Het enige wat belangrijk is dat hij het leuk vindt ik ben er om te laten zien hoe een fantastische vader hij is. Terwijl hij niet eens met zijn eigen kind bezig is maar met die van een ander. Ik word altijd makkelijk genoemd omdat ik nooit zeur. Ik gedraag me altijd. Ergens ben ik jaloers omdat hij voor dat kind wel zijn best doet maar ik alleen gebruik wordt om te laten zien hoe fantastisch hij is. Ik zou graag willen dat hij zijn best ook voor mij zou willen doen. Maar over ongeveer 2 jaar is het klaar en zal hij niet meer om kijken naar dat kind wat eigenlijk best wel zielig is. Maar oké. Mischien is het wel egoïstisch dat ik dit zeg want ik zou eigenlijk graag die aandacht willen. Ik ben eigenlijk gewoon jaloers op wat zij wel krijgen en ik niet terwijl het enige wat hij mij geeft is dat hij me op mijn kop geeft voor de waarheid zegen dat ik het niet leuk vindt.