Hoi, ik ben 16, mijn ouders zijn gescheiden en ik heb een broertje van 10, met wie ik samen bij mijn moeder woon. Om het weekend gaan we naar onze vader. Ik heb de laatste tijd heel erg gemerkt dat ik het daar totaal niet fijn vind en dat het veel beter is voor mijn mentale gezondheid om voor nu even niet naar mijn vader te gaan. Maar mijn broertje mag dat nog niet zelf kiezen, en die moet gaan. Ik wil mijn broertje niet alleen laten, want we zijn heel close, maar ik merk ook dat ik het echt niet aankan om naar mijn vader te gaan, eigenlijk. Ik ben bang om mijn broertje te verliezen omdat hij veel vaker naar mijn vader gaat en het daar opzich leuk heeft, zegt hij. Ik ben ook bang dat onze band minder sterk wordt omdat we veel vaker apart zijn van elkaar. Ik wil hem ook niet in de steek laten, maar dat doe ik nu een soort van wel, wanneer ik kies om hem alleen naar onze vader te laten gaan en dat schuldgevoel is niet fijn, natuurlijk. Daarbij komt oud en nieuw eraan, en ik wil dan absoluut niet naar mijn vader toegaan, maar mijn broertje moet. We hebben dat nog nooit apart gevierd en dat wil ik graag zo houden, dus wat moet ik doen? Groetjes, N

Wat moet of kan ik doen als ik niet meer naar mijn vader wil gaan? Want ik wil niet meer. Maar ik durf het niet te zeggen omdat ik bang ben dat hij heel boos wordt

Ik heb na de scheiding van mijn ouders bijna 15 jaar geleden heel weinig contact met mijn vaders kant van de familie. Er waren veel dingen gebeurd en ik had niet veel behoefte aan contact. Nu had ik dat eindelijk verwerkt en wilde ik weer contact gaan zoeken maar ik wist nog niet precies hoe. Nu stuurde mijn vader een paar dagen geleden een bericht naar mijn broertje dat onze oma overleden is. Ik weet niet zo goed hoe ik me hierbij moet voelen omdat ik toen ik klein was hele goeie herinneringen met haar had maar ik haar nu niet echt meer ken omdat ik haar al meer dan 10 jaar niet gezien heb. Ook ben ik bang dat mijn moeder en ik niet naar de begrafenis mogen komen omdat mijn vader dat niet wil. Ik weet niet zo goed hoe ik dit moet verwerken, heeft iemand misschien hetzelfde meegemaakt of misschien wat tips?

Hoii! Ik ben Julia en mijn relatie met mijn vader is echt raar, ik heb het gevoel dat echt niemand mij begrijpt, vandaar dat ik schrijf. Mijn ouders wonen nog een soort van samen, mijn vader is er meestal niet een slaapt nauwelijks thuis. Hij denkt dat hij een of andere psychic is ofzo, hij begon vandaag met wierrook afsteken en dat vind ik niet fijn, hij wil de laatste tijd ook veel shoppen met ons ( ik, mijn 2 broertjes en mijn zusje) naar we hebben niet eens geld. Ik weet echt niet hou ik hem dit moet zeggen en ik durf dat ook niet. Hij heeft nu ook alweer een of andere vriendin ergens vandaan geplukt... ik mag haar niet

Wat moet ik doen als mijn vader soms niet leuk tegen mij en mij moeder en zus praat bijvoorbeeld. Mijn vader zij een keer tegen mijn zus (want het gaat niet goed tussen mijn vader en zus)dat het niet aan mijn vader ligt maar dat het in mijn zus haar hoofd anders gaat.ik zij een keer dat ik met mijn vriendin ging bellen terwijl ik met mijn moeder ging bellen omdat ik bang was dat hij boos zou worden.

wat moet je doen als je erge ruzie hebt met je vader/moeder want als ik met mijn vader ruzie heb wil ik naar mijn moeder toe maar dat kan dan niet

Mijn vader heeft al een tijdje een nieuwe vriendin, ik heb haar nog nooit gezien. Maar dat mijn vader een nieuwe vriendin heeft waren mijn zus en ik per ongeluk achter gekomen. Ik was hier best verdrietig over en ik ben bang dat hij geen contact meer met ons zoekt. Ik vind het ook spannend om haar te ontmoeten, hoe moet ik hiermee omgaan?

Mijn moeder heeft een nieuwe vriend dat is echt super. Mijn vader en moeder zijn al 7 jaar niet meer samen en heel veel ruzies geweest en instanties en ik moest via **** praten maar Mijn vader heeft nog vaak over mijn moeder.Ik weet dat hij haar nog altijd heel erg mist net als mijn zus en broer. Dit zijn niet zijn echte kinderen maar had wel de volledig de zorg omdat hij huisvader was en heeft hun opgevoed mijn broer was 4 jaar oud en mijn zus 1 jaar oud. Toen werd ik geboren ik denk dat hij het nooit een plekje hebt kunnen geven ik vind het zielig dat mijn vader altijd maar alleen is hij zegt wel jongen maak je niet druk papa is happy maar tog ik denk dat hij ongelukkig is en de tijd en liefde mist toen hij nog bij ons was dat is nu 7 jaar geleden heeft u tips voor mij dankjewel alvast. Keano

Mijn moeder negeerde mijn stiefmoeder en maakte stiekem foto's en filmpjes van mijn vader en mij en maakte zorgmeldingen over dat het niet goed zou gaan bij mijn vader tuis Dus toen had ik er voor gekozen om zamen met ieman met mama er over te hebben dat wilde ze niet dus toen had ik besloten om een brief te schrijfen voor haar om het haar dan zo te weten te laten komen dat ik het echt niet fijn vond En die wilde ze ook niet lezen Ik vraag me nu af of jullie nog ideeën heben om mijn moeder het te weten te laten komen dat ik het niet fijn vind wat ze doet